De Viris illustribus urbis Romae: a Romulo ád Augustum

Front Cover
A. Colin, 1892 - 331 pages
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 232 - Augustus vehebatur, demissa in pauperem crumenam manu-, paucos denarios protulit, quos principi daret; dixitque 'se plus daturum fuisse, si plus habuisset.
Page 137 - Satis bene pascere." ,Quid tertium ?'"„Male pascere." ,Quid quartum?' „Arare." Et cum ille, qui quaesierat, dixisset: ,Quid fenerari?' tum Cato: „Quid hominem, inquit, occidere?
Page 77 - consulit Hannibal, quum dux Romanorum, magnis copiis maritimis instructus, advenerit, an cum eo confligere debeat?" Acclamavit universus senatus : "Non est dubiuin, quin cunfligendum sit." Tum ille, " Fecit," inquit,
Page 122 - Athenienses haudquaquam digna causa. Duo juvenes Acarnanes, non initiati, templum Cereris cum cetera turba ingressi sunt. Facile eos sermo prodidit. Perducti ad antistites templi, etsi manifestum erat eos per errorem ingressos, tanquam ob infandum scelus interfecti sunt : Acarnanes, snorum nece commoti, ad vindicandos illos auxilium a Philippo petierunt, qui terram Atticam igne ferroque vastavit, urbes complures cepit, Athenas ipsas oppugnavit.
Page 12 - Omnium tamen maximum ejus operum fuit tutela per omne regni 10 tempus haud minor pacis quam regni. Ita duo deinceps reges, alius alia via, ille bello hic pace, civitatem auxerunt; Romulus septem et triginta regnavit annos, Numa tres et quadraginta. Cum valida tum temperata et belli et pacis artibus 15 erat civitas. lc ( ( jQ XXII. Numae morte ad interregnum res rediit. Inde Tullum Hostilium, nepotem Kostili, cujus in infima arce clara pugna adversus Sabinos fuerat, regem populus jussit ; patres auctores...
Page 211 - Iterum deinde ac saepius interpellatus in proposito perstitit. Tune Popedius puerum in excelsam aedium partem levatum tenuit, et abjecturum inde se minatus est, nisi precibus obtemperaret ; neque hoc metu a sententia eum potuit dimovere. Tune Popedius exclamasse fertur : " Gratulemur nobis, Latini, hunc esse tam parvum ; si enim senator esset, ne sperare quidem jus civitatis nobis liceret.
Page 196 - Pompeio triumphum petenti restitit ; neque eâ re a proposito deterritus est Pompeius; aususque est dicere ' plures solem orientem adorare, quàm occidentem : ' quo dicto innuebat Sullae potentiam minui, suam verô crescere. Eâ voce auditâ, Sulla, juvenis constantiam admiratus, exclamavit :
Page 201 - Mos erat ut, cum consul redes alicujus ingressurus esset, lictor fores virga percuteret, admonens consulem adesse ; at Pompeius vetuit fores Posidonii percuti, honoris causa. Quem ut vidit et salutavit, moleste se ferre dixit, quod eum non posset audire. At ille : "Tu vero," inquit, "potes; nee committam, ut dolor corporis efficiat, ut frustra tantus vir ad me venerit.
Page 117 - Scipionis, et illam familiae ignominiam deprecatus est : dixit in fratre suo summam esse virtutem, summum consilium, seque ei legatum fore promisit ; quod quum ab eo esset dictum, nihil est de...
Page 117 - Sciscitanti demum, quem tertium duceret, semetipsum dixit. Tum ridens Scipio : " Quidnam tu diceres," inquit, " si me vicisses ?" " Tum me vero," respondit Hannibal, " et ante Alexandrum et ante Pyrrhum et ante alios omnes posuissem.

Bibliographic information