Page images
PDF
EPUB

Quamquam illud dulcést, esse et bibere,
Amór amari dát satis quod aégrest.
Fugit forum, fugát suos cognátos.
Fugát se ipsus áp suo contútu,
Neque eum sibi amicum volunt dici.
Mille modis amor ignorandust, procul abdendus átque apstandust.
Nám qui in amorem praecipitavít, péius perit quasi sáxo saliat.
Á page te sis, amor! tuas res tibi habéto.
Ámor, amicus mihi né fuas !
Sunt tamen, quós miseros mísere maleque hábeas,
Quós tibi fécisti obnoxios.
Certa res est ad frugem adplicare ánimum.

Trin., II, i, 10-34.

26. A PURCHASER FRIGHTENED OUT OF A BARGAIN.

(Stasimus, Servus : Philto, Senex.)

St. Per deós atque homines díco, ne tu illúnc agrum
Tuom síris umquam fieri, neque gnatí tui.
Ei rei árgumenta dícam. Ph. Audire edepól lubet.
St. Primum omnium, olim térra quom proscínditur,
In quincto quoque súlco moriuntúr boves.
Ph. Apage!
St. Neque úmquam quisquam est, quóius ille agér fuit,
Quin péssume ei res vórterit. Quoiúm fuit,
Alii exolatum abiérunt ; alii emórtui ;
Alií se suspendére. Em, nunc hic, quóius est,
Ut ad incitas redactust! Ph. Apage a me istum agrum !
St. Magis " ápage' dicas, si ómnia ex me audíveris !
Nam fúlguritae sunt alternas árbores ;
Sués moriuntur ánginad acérrume ;
Ovés scabrae sunt, tám glabrae, em, quam haec est manus.
Tum autém Surorum, genus quod patientíssumum est
Hominúm, nemo exstat, qui ibi sex menses víxerit ;
Ita cúncti solstitiáli morbo décidunt.
Ph. Credo égo istuc, Stasime, ita ésse ; sed Campáns genus
Multó Surorum iam antidit patiéntiam.
Sed is ést ager profécto, ut te audiví loqui,

Malós in quem omnes públice mittí decet.
Sicút fortunatórum memoraut ínsulas,
Quo cúncti, qui aetatem égerínt casté suam,
Convéniant: contra istóc detrudi máleficos
Aequóm videtur, qui quidem istius sít modi.
St. Hospítium est calamitátis. Quid verbís opust?
Quamvís malam rem quaéras, illic réperias.
Ph. At tu hércle et illi et alibi. St. Cave, sis, díxeris,
Me tibi dixisse hoc. Ph. Díxti tu arcanó satis.
St. Quin híc quidem cupit illum ápse abalienárier,
Si quém reperire possit, quoii os súblinat.
Ph. Meus quídem hercle numquam fíet. St. Si sapiés quidem.
Lepide hércle de agro ego húnc senem deterrui.

Trin., II, iv, 119-124, 132–159.

27.

SENATUS CONSULTUM DE BACCHANA

LIBUS, 186 B. C.

Q. Marcius L. f., S. Postumius L. f., cos., senatum consoluerunt n. Octob. apud aedem Duelonai. Sc. arf. M. Claudi M. f., L. Valeri P. f., Q. Minuci C. f.

De Bacanalibus quei foideratei esent, ita exdeicendum cen

suere :

Nei quis eorum Bacanal habuise velet. Sei ques esent, quei sibei deicerent necesus ese Bacanal habere, eeis utei ad praetorem urbanum Romam venirent deque eeis rebus, ubei eorum verba audita esent, utei senatus noster decerneret, dum ne minus senatorbus C adesent, quom ea res cosoleretur. Bacas vir nequis adiese velet ceivis Romanus neve nominus Latini neve socium quisquam, nisei praetorem urbanum adiesent, isque de senatuos sententiad, dum ne minus senatoribus C adesent, quom ea res cosoleretur, iousiset. Censuere :

Sacerdos nequis vir eset. Magister neque vir neque mulier quisquam eset. Neve pecuniam quisquam eorum comoinem habuise velet, neve magistratum neve promagistratud neque virum neque mulierem quiquam fecise velet. Neve posthac

EPITAPH OF P. CORNELIUS SCIPIO.

23

inter sed coniourase neve comvovise neve conspondise neve conpromesise velet, neve quisquam fidem inter sed dedise velet. Sacra in oquoltod ne quisquam fecise velet, neve in poplicod neve in preivatod neve exstrad urbem sacra quisquam fecise velet, nisei praetorem urbanum adieset, isque de senatuos sententiad, dum ne minus senatoribus C adesent, quom ea res cosoleretur, iousiset. Censuere :

Homines plous V oinvorsei virei atque mulieres sacra ne quisquam fecise velet, neve inter ibei virei plous duobus, mulieribus plous tribus, arfuise velent, nisei de praetoris urbani senatuosque sententiad, utei suprad scriptum est.

Haice utei in coventionid exdeicatis ne minus trinum noundinum; senatuosque sententiam utei scientes esetis, eorum sententia ita fuit : sei ques esent, quei arvorsum ead fecisent, quam suprad scriptum est, eeis rem caputalem faciendam censuere ; atque utei hoce in tabolam ahenam inceideretis, ita senatus aiquom censuit; uteique eam figier joubeatis ubei facilumed gnoscier potisit; atque utei ea Bacanalia, sei qua sunt, exstrad quam sei quid ibei sacri est, ita utei suprad scriptum est, in diebus X, quibus vobeis tabelai datai erunt, faciatis utei dismota sient. In

agro
Teurano.1

Inscr.

28. EPITAPH OF P. CORNELIUS SCIPIO, PROB

ABLY SON OF AFRICANUS MAJOR, AUGUR 180 B. C.

Quei ápice insígne Diális fláminís gesistei,
Mors pérfecít tua ut éssent ómniá brévia,
Honós, famá virtúsque, glória átque ingénium ;
Quibús sei in longa lícuisét tibe útier víta,
Facilé facteís superáses glóriám maiórum.
Quaré lubéns te in grémiu, Scipió, récipit
Terra, Publi, prognátum Públió, Cornéli.

Inscr.

1 See Allen, ‘Remnants of Early Latin,' pp. 28–31 ; for other references see note on p. 1.

Q. ENNIUS, 239–169 B. C.

29.

DREAM OF PRIAM, AND ITS INTERPRETATION.

Máter gravida parere se ardentém facem
Visa ést in somnis Hécuba ; quo fató pater
Rex ipse Priamus sómnio, mentís metu
Percúlsus, curis saúcius superántibus,
Sic sácrificabat bóstiis balántibus.
Tum coniecturam póstulat, pacém petens,
Ut se édoceret obsecrans Apollinem,
Quo sése vertant tántae sortes sómnium.
Ibi éx oraclo voce divina édidit
Apollo, puerum primus Priamo quí foret
Postilla natus, témperaret tóllere ;
Eum ésse exitium Tróiae, pestem Pérgamo.

Alex., fr. ap. Cic., De Div., I, xxi, 42.

30. CASSANDRA'S VISION.

Hec. Séd quid oculis rábere visa es dérepente aidéntibus ?
Úbi illa tua paulo ante sapiens vírginali' modéstia?
Cas. Máter, optumárum multo múlier melior mulierum,
Maésta sum superstitiosis áriolatiónibus.
Námque Apollo fátis fandis démentem invitám ciet.
Vírgines aequális vereor, pátris mei meum factúm pudet,
Optumi virí. Mea mater, tuí me miseret, mei piget.
Optumam progéniem Priamo péperisti extra me. Hóc dolet !
Mén obesse, illós prodesse, me obstare, illos obsequi !

Adest, adest fax óbvoluta sánguine atque incendio !
Múltos annos látuit: cives, férte opem et restinguite !

Iamqué mari magno clássis cita
Texítur; exitium exámen rapit ;
Advéniet, fera velivolantibu’
Navibu' complebit mánu' litora.

Alex., fr. ap. Cic., De Div., I, xxxi, 66, 67.

31. THE SACK OF TROY.

Quíd petám praésidi aut exsequár? quóve nunc
Aúxilió éxilí aút fugaé fréta sím ?
Árce et úrbe órba súm. Quo áccidám? quo ápplicém?
Cuí nec arae pátriae domi stant, fractae et disiectae iacent,
Fána flamma déflagrata, tosti alti stant párietes
Déformati atque ábiete crispa.

O páter, o patria, o Príami domu',
Saeptum áltisono cardine templum!
Vidi égo te astante ope bárbarica,
Tectís caelatis lacuatis,
Auro, ébore instructam régifice.
Haec ómnia videi inflámmarei,
Priamo vi vitam evítarei,
Iovis áram sanguine túrparei.

Vidí, videre quód me passa aegérrume,
Hectórem curru quádriiugo raptárier,
Hectóris natum dé muro iactárier.

Androm., fr. ap. Cic., Tusc., III, xix, 44, et al.

32. MEDEA's NURSE DEPLORES JASON's Visit.

Utinám ne in nemore Pélio secúribus
Caesa áccidisset abiégna ad terrám trabes,
Neve inde navis incohandae exordium
Coepisset, quae nunc nóminatur nómine
Argó, quia Argivi in ea delectí viri
Vectí petebant péllem inauratam árietis
Colchis, imperio régis Peliae, per dolum.
Nam númquam era errans méa domo ecferrét pedem
Medea, animo aegra, amóre saevo saúcia.

Med. Exul, fr. in Rhet. ad Herenn., II, xxii, 34.

« PreviousContinue »