Page images
PDF
EPUB

Ibid. 5, 5. Ἐτμήθη δ ̓ ἀπὸ τῆς στιβαρῆς γόνυ. σε ὑπὸ.”

7. 4, 1. Μόχθος ἐμοῦ γενετῆρος ἀμύμονος οὐ τέλος εὗρεν. γενετῆρος ἀρήϊος.”

66

Καὶ Τροίης πτολίεθρον ἀρήϊον ἐξαλαπάξω. ἀρήϊος.”

P. 8. 7, 1. Μακύνου τείχη, Ζεῦ ̓Ολύμπιε, ῥέξε Φίλιππος Άμβατα.

“ Aur. ρέζε Φιλίππῳ Αβατα.” Edidit Jacobsius ex Cod. Palatino, πάντα Φιλίππῳ ̓́Αμβατα.

Ibid. 6.

66

P. 9. 4. Οθρυάδην Σπάρτης τὸ μέγα κλέος, ἢ Κυνέγειρον Ναύμαχον, ἢ πάντων ἔργα καλιπτολέμων ;

66

“ Aur. ἔργον ἅλις πολεμων. (dein) λείπει ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος.” Dein novum Epigramma inchoare monet, inserto, “ "Αδηλον.”

66

Ibid. 5. Αἴαντος παρὰ τύμβον ἀταρβήτοιο παραστὰς
Φρὺξ, ἐπέων κακῆς ἦρχεν ἐπεσβολίης.

καινῆς.”

P. 12. 2, 3. Οὕτω καὶ σοφίης πόνος ὄρθιος.

"odos."

σε

[ocr errors]

P. 15. 2, 5. Εἶπεν, ἐμοὶ καὶ νῦν πλείων τόπος. πόρος copia.”

66

P. 27. 3, 2. Φρίσσουσαν πυκνοῖς κῶμον ὑπὸ ζεφύροις. “ κῶνον.” “ ita Scal.” Kidd.

66

P. 29. 2, 7. Καὶ πάλιν εἰς ἀΐδην ἐκολάζετο.

[ocr errors]

ὀκλάζετο.” Ingeniosa quidem ὀκλάζεσθαι, forma deponente. Narratio est de homine quodam, cranium conjecerat, elisus est. λάζετο, vel εἰς ἀΐδην κωμάζετο, aut etiam κοιλάζετο!

correctio; sed dubito de Quid est εἰς αΐδην ὀκλάζετο! cujus oculus a lapide quem in Reisigius conjicit εἰς ἄτην ἐκο

P. 35. 5. Αὐτὸ τὸ πῦρ καύσειν διζήμενος οὗτος, ὁ νύκτωρ τὸν καλὸν ἱμείρων λύχνον ἀναφλογίσαι.

6

“ Οὗτος ὁ πῦρ καῦσαι διζήμενος, οὗτος ὁ νύκτωρ.” Optima correctio. Hoc autem epigrammate recens quidam sophista dilatavit brevius illud, quod est in Anthol. T. II. p. 689.

Jacobs.

[ocr errors]

Οὗτος ὁ τὸν δαλὸν φυσῶν, ἵνα λύχνον ἀνάψῃς,
δεῦρ ̓ ἀπ ̓ ἐμᾶς ψυχᾶς ἄψον· ὅλος φλέγομαι.

P. 36. 4, 2. Μηδ ̓ ὀλίγῳ παύσειν ὕδατι πῦρ ἀπνεές. ἀφανές.”

66

Ρ. 38. 7, 3. ̓́Εμπης Κεκροπίης ἐπιβήμεναι· ὄφρ ̓ ἐν ἐκείναις Δήμητρος μεγάλας νύκτας ἴδῃς ἱερῶν,

66 97

ὄφρα κ' ἐπαινῆς.” Sic Scalig. ad Tibull. p. 168. Jacobsius legit ὄφρ ̓ ἂν ἐκείνῃ. An corrigendum ὄφρ ̓ ἐν Αθήναις ?

P. 43. S, 3. Ἧς αΐδην μέλλοντα προέφθασεν εὔστοχος ωδίς. σε εὔτοκος.”

P. 44. 5. Ωκείαις ἐλάφοισι κύων ἰσάμιλλα δραμοῦσα, ἔγκυος ἡλκώθη παιδοπόρον γένεσιν.

66

· ἠμβλώθη.”

P. 53. 4, 4. Καὶ θριδάκων οὔλων ἀφροφυῆ πέταλα.

66

ἀκροφυῆ, ἢ ἁβροφυῆ.” ἀκροφυῆ Scaliger, monente Kiddio, ἁβροφυῆ Meinecke. Utraque correctio epitheti elegantiam perdit. Lactucæ folia, luce privata, teneritudinem et candorem contrahunt; aptissimeque dici possunt ἀφροφυῆ.

P. 54. 1. Τέρπης εὐφόρμιγγα κρέκων σκιάδῃσιν ἀοιδός. φόρμιγγα.” Sic etiam Jacobs.

66

P. 59. 4. Δίου Ορειβασίου, τὸν ἀθανάτην διὰ τέχνην πολλάκι δειμαίνουσα, μίτους ἀνεβάλλετο μοῖρα.

66

“ Βίβλος ̓Ορειβάσιοιο.” Epigramma inscribitur εἰς τὴν Ορειβασίου βίβλον. Sic Leon Philosophus Anthol. Pal. II. p. 67. Βίβλος μηχανική. Κύρινος δέ μιν ἐξεπόνησε, et, Βίβλος Θέωνος καὶ Πρόκλου, τῶν πανσόφων.

VOL. II. NO. 8.

4 G

P. 62. 6. Οἰκτείρω σέο κάλλος, ἐπεὶ Διός ἐσσι γενέθλη εἰσορόω γὰρ ἄγαλμα διοτρεφές· ἀτρεκέως γὰρ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι μάχη δεκέτηρος ἐτύχθη. ποῦ Διὸς αἰγιόχοιο τεοῦ γενετῆρος ἀρωγαί ;

ἀτρεκέως δ ̓ εἰ Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι μάχη δεκέτηρος ἐτύχθης.”

P. 75. 2, 5. Ἦν ὄντως μερόπων χρύσεον γένος, εἴγ ̓ ἀπὸ χέρσου

τηλόθεν ὡς αΐδης πόντος ἀπεβλέπετο.

“ εὖτ ̓ ἀπὸ χέρσου.” Sic etiam conjecit Jacobsius.

[ocr errors]

P. 76. 4. Ηδη μὲν Ζεφύροιο πλοητόκου ὑγρὸν ἄημα Ηρέμα λειμῶνας πιτνεῖ ἐπ ̓ ἀνθοκόμους. χλοητόκου.” Conjici etiam posset ποητόκου.

[ocr errors]

P. 77. 2. Εὔδια μὲν πόντος πορφύρεται.

εὐδιάων.” Sed non opus est correctione. Theætetus Scholasticus in proxima pagina, Ὑπνώει δὲ θάλασσα φιλοζεφύροιο γαλήνης Νηοφόροις νώτοις εὔδια πεπταμένης.

[ocr errors]

P. 90. Penult.-ὃν οὐ μία πατρὶς ἀοιδὸν κοσμεῖται, γαίης δ ̓ ἀμφοτέρης κλίματα. “ ἀμφότερα Aur.”

P. 97. 6, 2. Τὴν πάρος εὐπύργοις τείχεσι κληζομένην. κλειομένην Aur.”

66

P. 99. 3. ὑπὲρ νώτου δ ̓ ̔Ελλας ὅλη δύεται.
“ ὑπὲκ νώτου.” Sic conjicit Jacobsius.

P. 101. 3, 2. Σάρδιες, ἃ βασιλεῖ Περσὶς ἐν Ασιάδι.

6

βασιλίς.”

P. 102. 6. Ἡ πρὶν ἐγὼ Περσῆος ἀκρόπτολις αἰθερίοιο, ἡ πικρὸν ̓Ιλιάδαις ἀστέρα θρεψαμένη.

“ Ατρέα.”

P. 105. 1. Η μεθύεις ὄμβροιο, καὶ οὐ νύμφαισι διαυγὲς νᾶμα φέρεις, θολεραῖς δ ̓ ἠράνισ ̓ ἐν νεφέλαις.

"

66

ἡ ῥανὶς.” “ ita Scal.” K. Jacobsius dedit ἠρανίσαι, a nubibus accepisti mutuo.

Ρ. 111. 4. Καὶ σὺ, Τύχη, λοιπὸν μεταβαλλομένη καταπαίζου, “ καταπαύου.”

66

P. 136. 6, 3. Τοῦτο βαφεὺς ἐβόησε, τὸ μηκέτι κουρέα τέμνειν

μήτε κόμην λευκήν, μήτε μελαινομένην.

66

ἐνόησε.” “ Ita Scal.” Kidd. Jacobsius edidit, ex Brunckii conjectura, ἐπόησε.

P. 157. 2, 3. Καλλιμάχου στρατιῶται, ὃν ὡς ὅπλον έκτανύσαντες,

οὐδ ̓ αὐτοῦ κείνου γλῶσσαν ἀποστρέφετε. σε ουτιδανὸν ἐκείνου.”

σε Ita

P. 198. 5. Γραμματικὸς Ζήνων, ὃς ἔχει πώγωνα, Μένανδρον, “ Γραμματικοῦ Ζήνωνος ἔχει πώγωνα Μένανδρος,”

Scal." Kidd.

P. 146. 4. Post v. 4. novum Epigramma inchoare docet, inserto lemmate, εἰς τὸ αὐτό.

Ρ. 162. 6, 3. Χαίρω νὴ τὸν κλῆρον, ὃν εὐκλήρησας ἐν ἄθλοις. “ λῆρον, ὃν εὐλήρησας.”

66

P. 177. 4, 6. Παισὶ καναστραίοις μαρναμένειν ἐθέλω.

μάρναμαι ἤν.” Hermannus et Jacobsius μάρναμαι ἦν ἐθέλῃς.

P. 191. 3, 3. οὐκ ἔτι τοῦτο

θνητὸν ἔφης. θνητὸς ἔφυς.”

66

66

P. 193. 2. Παμμῆτορ γῆ, χαῖρε σὺ τὸν πάρος οὐ βαρὺν

εἰς σὲ

Αὐσιγένην, καὐτὴ νῦν ἐπέχοις ἀβαρής.
Λυσιγένην No. proprium. καὐτὸν.”

[ocr errors]

P. 194. 2. Τύμβε, τίς, ἢ πόθεν ἦν, δὲ τί; παῖς τίνος; πόθεν ἦν; καὶ παῖς τίνος;

Ibid. 3. Ἀρχὸς Ιωάννης Φαρίης ἀρετῶν ἱερείων.

[ocr errors]

πατέρων.” ἀρετῶν ἱερήων Pal. Conjicio ἐρατῶν.

P. 195. 4, 2. Ἀλλ ̓ ἔτι σῆς ψυχῆς ἀγλαὰ πάντα μένει, Ὡς ἔλαχές τ ̓ ἔμαθές τε φύσει μῆτιν πανάριστε. “Οσσ ̓ ἔλαχες.” Et sic Brunck. Videtur autem legendum cum Jacobsio, Οσσ ̓ ἔμαθές τ ̓ ἔλαχές τε φύσει.

66

Ibid. 6. Εἰπὸν τίς, τίνος ἐσσί; τίνος πατρίδος ; τί δὲ νικῇς ; “ Εἰπὸν τίς, τίνος ἐσσί; τί νικῇς; τίς δὲ πατρίς σοι; Nempe ut ordo quæstionis cum responsione concordet, Κασμύλος, Εὐαγόρου, Πύθια πύξ, Ρόδιος.

[blocks in formation]

Ιχθυοθηρητῆρα Μενέστρατον ὤλεσεν ἄγρη,
δουνάκος ἱππείης ἔκ τριχὸς ἑλκομένη.
εἶδαρ ὅτ ̓ ἀγκίστρου φόνιον πλάνον ἀμφιχανοῦσα,
ὀξείην ἐρυθρὴ φυκὶς ἔφριξε πάγην.
ἀγνυμένη δ ̓ ὑποδύντα κατέκτανεν ἅλματι λάβρῳ,
ἐντὸς ὀλισθηρῶν δυσαμένη φαρύγων.

V. 2. “ ἁλίης εὔτριχος ἑλκομένης.” MSS. δούνακος ἐξαμίης, unde Schneiderus ἑξαμίτης, vel ἑξαμίτου. Sed omnino legendum δούνακος ἐξ ἅλμης εὔτριχος ἑλκομένη.

« PreviousContinue »