Page images
PDF
EPUB

et Virgil. Ecl. III. 8. et Valckenaerii observata in Τheocrit. Adoniaz. p. 208. C.

LXXIV.

̓́Ακουε

νῦν καὶ ἐμεῦ, Ῥώγκα.

Ibid. p. 542. C. Reiz. Exc. p. 423. Ρώγκα pariter ac Φύσκα in fragmento proxime sequenti, mulierum nomina esse monuit Valckenaer. in Adoniaz. p. 305. C.

LXXV.

Αὐτῷ ὁρῇς, Φύσκα.

Apollon. de Adverb. p. 623, 2. ed. Bekker.

LXXVI.

Ἡρακλῆς τεοῦς κάῤῥων ἦν.

Apollon. de Pronom. p. 355. B. Sic etiam correxerant Toupius et Valckenaer. p. 303. C. quum in Reizii Excerptis scriptum esset καρώνην. Minus feliciter Koenius, p. 83.

LXXVII.

Ἐκπεφήναντί τεος αἱ δυσθαλίαι.

Ibid. C. ἐκπέφαντι dederat Reiz. Exc. p. 424. ἐκπέφανται Valckenaer. p. 302. C.

LXXIX.

Οὐχ ἥσσων τεοῦ.

- Ibid. p. 356. C.

Ibid. p. 366. A. enim de pronomine oi.

LXXX.
Οὐκέτι οιδω.

Legendum videtur οὐκέτι οἱ δῶ. agitur

LXXXI.

Τί οὐ παρ ̓ ἐμὲ ἐστράφθη ;

Ibid. p. 366. Β. παρὰ Δωριεῦσι μετὰ τοῦ i, ἐμεῖ, ᾗ συνεχῶς ̓Επίχαρμος χρῆται. κοινῶς μέντοι ὁ Σώφρων. τί οὐ

κ.τ.λ.

LXXXII.

Ὑμέων γὰρ ἀπρὶξ ἔχονται.

Ibid. p. 382. A. Sic edidit Bekkerus. Adfirmat tamen Valckenaerius (auctore Ruhnkenio) ad Adoniaz. p. 368. scribi in codice Parisiensi ὑμέων γὰρ πρὶν ἔχονται.

LXXXIII.

ὁ δ ̓ ἐκ σκότεος τοξεύων αἰὲν ἕνα τινὰ ὧν ζυγαστροφεῖ.

Ibid. p. 382. C. ἐν ἴσῳ τῷ αὐτῶν παρὰ Συρακουσίοις τίθεται τὸ ὧν. Σώφρων· ὁ δ ̓ ἐκ κ.τ.λ. Bekkerus corrigit ζυγοστροφεῖ. Reitzius ζυγοστοιχεῖ.

[Cetera mox sequentur.]

.

We have been favoured with the following unpublished treatise of a Greek Physician, by a gentleman, now residing in England, a native of Greece, whose talents and accomplishments are well known to many of our readers. To an extensive acquaintance with the languages of modern Europe, he unites a critical and philosophical knowledge of the ancient language of his native country. Thus qualified to be the worthy successor of the venerable and learned Korai, he will it is to be hoped, devote his abilities to the cultivation of a national taste, and to the promotion of an independent spirit amongst his oppressed countrymen.

We subjoin his letter to the Editor of this Journal.

With regard to the author of this Treatise, it seems pretty certain that it was not Alexander Aphrodisiensis, but Alexander Trallianus, who also is supposed to have written two books, ̓Ιατρικῶν καὶ φυσικῶν προβλημάτων, falsely attributed to Alexander of Aphrodisia. The MS. from which the present Anecdoton was copied, is in the Laurentio Medicean Library at Florence, XIV. plut. 75. Bandini Catal. III. col. 161. There is another in the Imperial Library at Vienna. Lambec. Comm. VI. col. 232. See Fabricii Biblioth. Græc. T. V. p. 664. ed. Harles.

[ocr errors]

Τοῖς τὸ Κριτικὸν ἐκδιδοῦσι Μουσεῖον φιλομούσοις Ἑλληνισταῖς Δημήτριος Γεωρ γιάδης Σχινᾶς ὁ Βυζάντιος.

Ταῖς Φλωρεντιναῖς ἤδη ποτὲ προσδιατρίβων Βιβλιοθήκαις, καὶ τὰ πατρῷα ἐκεῖνα καὶ προγονικὰ ἀνελίττων Χειρόγραφα, πρὸς ἄλλοις πολλοῖς μέχρι νῦν ἀνεκδότοις καὶ τῷ περὶ Πυρετῶν τῷδ ̓ ἐνέτυχον ἐν τῇ ἀπὸ Μεδίκων Λαυρεντινῇ. Ἴστε δὲ δήπου οὓς μὲν ἀπό γε τῆς ἐπιγραφῆς εἰς ̓Αλέξανδρον τὸν ̓Αφροδισιέα, τινὰς δ ̓ οὐκ οἶδ ̓ ὅθεν εἰς ̓Αλέξανδρον τὸν Τραλλιανὸν, καὶ ἄλλους εἰς ἄλλους τὸ σύγγραμμ ̓ ἀνάγοντας· Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοῦτο μὲν Γεώργιον ἴστε Οὐάλλαν ἐκ τῶν ἑλληνικῶν εἰς τὰ λατινικὰ, οἷα ἐν ἐκδόσεσι φέρεται, μεταγραψάμενον γράμματα, αὐτὸν δ ̓ Οὐάλλαν, εἰ μή γε ἄγροικον ὅλως, φαῦλον γοῦν τὰ πολλὰ τῶν ἀρχετύπων μεθερμηνευτὴν μηδ ̓ ἀξιόχρεων ὄντα. Οπως ἄρα τό τ ̓ ἀνέκδοτον, λόγου ἄλλως καὶ σπουδῆς, καί τοι τῆς ἐκ Περιπάτου ὄζον περιεργίας, παρὰ τοῖς τὰ τοιαῦτα σοφοῖς ἥκιστ ̓, οἶμαι, ἀνάξιον, τύποις προΐῃ ἐς τὸ δημόσιον, ἥ τε Οὐαλλεία μετάφρασις τῶν ἀδικημάτων παράσχῃ ἐν παραθέσει τὸν ἔλεγχον, ὑμῖν νῦν, τοῖς καὶ θεραπείᾳ πάσῃ

[ocr errors]

τὰς Ἑλληνικὰς θεραπεύουσι Μούσας, καὶ Μουσεῖον αὐταῖς, ὡς ὁρῶ, ἀνιδρυκόσιν ὡς ἄριστα, πέμπω ἔστι δ ̓, ἵνα τῶν ἄλλων Φαβρικίῳ τε τῷ βιβλιακωτάτῳ καὶ οἷς μὴ ἐκ καιροῦ μόνον ταῦτα μεμέληκεν, ὑπεκστῶ, τὸ περὶ Πυρετῶν τοῦτο πέμπτης καὶ δεκάτης ἑκατονταετηρίδος διφθερῶν ἀπόγραφον, χειρὶ μὲν Ἰωάννου γεγραμμένων Ῥώσου Κρητὸς, ἀναλώμασι δ ̓, ὡς αὐτὸς αὐτογράφως ὁ ἀντιγραφεὺς μαρτυρεῖ, τοῦ μεγίστου Λαυρεντίου Δεμέδεζη. ̓Αλλ ̓ ἦν μὲν καλλιγράφου, ὀρθογράφου δ ̓ οὐκ ἦν ἡ τοῦ Ῥώσου χεὶρ, καί μ ̓ ἔστιν ὧν, ὡς κατιδεῖν διεξιοῦσι παρέσται, εἰς ἐπανόρθωσιν κατηνάγκασεν. Εἰ μὲν οὖν, τὸ σύγγραμμά ποτ ἀποδεχόμενοι, μὴ ἀπάξι, ἃ ὑπέρ τε προσῳδίας ὑπέρ τε λέξεως προὐθέμην ἐγὼ, τῇ ὑμῶν αὐτῶν εὕροιτε κρίσει· εἰ δὲ μὴ, καὶ χαρίσαισθε ἄν μοι νὴ δία, ἤν ἐξ ἀρχῆς καταλύσαντες, κρείττω ἀντικατασκευάσητε· οὕτω γὰρ ἄν με καί τι ἀπολαῦσαι τῆς ὑμετέρας περὶ τὰ τοιαῦτα δεινότητος. Ἔῤῥωσθε

̓Εγράφη ἐν Λονδίνῳ

ἀπὸ τοῦ Γυιλφορδείου Οἴκου

μωιθ ̓, ὀγδόῃ ἐπὶ εἰκάδι μηνὸς Ιανουαρίου.

[blocks in formation]
« PreviousContinue »