Page images
PDF
EPUB

NOMO I,

Δ.

a

"/

11. 704.

arr. ii. 331.

§. 1. Φέρε δή, τίνα δεῖ διανοηθῆναί ποτε τὴν πόλιν ἔσεσ- Steph. θαι; λέγω δὲ οὔ τις τοὔνομα αὐτῆς ἐρωτῶν ὅ τί ποτ ̓ ἔστι τὰ νῦν, οὐδ ̓ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ὅ τι δεήσει καλεῖν αὐ- Bek τήν· τοῦτο μὲν γὰς τάχ ̓ ἂν ἴσως καὶ ὁ κατοικισμὸς αὐτῆς ἤ τις τόπος ἢ ποταμοῦ τινὸς ἢ κρήνης ἢ θεῶν ἐπωνυμία τῶν ἐν τῷ τόπῳ προσθείη τὴν αὑτῶν φήμην καινῇ γενομένῃ τῇ πόλει· τόδε δὲ περὶ αὐτῆς ἐστὶν ὃ βουλόμενος μᾶλλον ἐπερωτῶ, πότερον ἐπιθαλαττίδιος ἔσται τις ἢ χερσαία. ΚΛ. Σχεδόν, ὦ ξένε, ἀπέχει θαλάττης γε ἡ πόλις ἧς

C

δι

3 οὔτε 2.—b ἑαυτῶν Ἐ.—c ἐπιθαλαττιαῖός Ω, ἐπιθαλαττιαῖος υἱ).—d τινα f.

§.1. καλεῖν] fnt. ὄνομα, vid. ad ii. 1. Deinde ad τοῦτο μὲν γὰρ (int. ὄνομα) e sequentibus repete poolein vel ex hoc verbo aliud supple, velut θεῖτο (ὄνομα τίθεσθαι est enim nomen imponere s. dare), ut verbis ή ποταμοῦ τινὸς—τῇ πόλει nova quasi oratio contineatur, quemadmodum Ficin. vertit: id enim forsan eat coloniæ auctor dabit aut locus. Vel etiam flucii aut fontis aut deorum, qui en in regione sunt, alicujus civitatem notam suo cognomine nuncupabit. Præterea notanda est amplificatio orationis in verbis ἐπωνυμία---προσθείη τὴν αὑτῶν φήμην pro, ποταμός τις ἢ κρήνη ἢ θεῶν

[blocks in formation]

πιι. ii. 332.

πέρι τὰ νῦν δὴ λεχθέντα ἡμῖν, εἴς τινας“ ὀγδοήκοντα

δίους.

ΑΘ. Τί δέ; λιμένες ἆρ ̓ εἰσὶ κατὰ ταῦτα αὐτῆς, ἢ τὸ παράπαν ἀλίμενος;

ΚΛ. Εὐλίμενος μὲν οὖν ταύτῃ γε ὡς δυνατόν ἐστι μάλιστα, ὦ ξένε.

ΑΘ. Παπαί, οἷον λέγεις! τί δέ; περὶ αὐτὴν ἡ χώρα πότερα πάμφορος ἢ καὶ τινῶν ἐπιδεής; ΚΛ. Σχεδὸν οὐδενὸς ἐπιδεής.

ΑΘ. Γείτων δὲ αὐτῆς πόλις ἆρ ̓ ἔσται τις πλησίον; ΚΛ. Οὐ πάνυ, διὸ καὶ κατοικίζεται· παλαιὰ γάρ τις ἐξοίκισις ἐν τῷ τόπῳ γενομένη τὴν χώραν ταύτην ἔρημον ἀπείργασται χρόνον ἀμήχανον ὅσον.

ΑΘ. Τί δ ̓ αὖ;* πεδίων τε καὶ ὀρῶν καὶ ὕλης πῶς μέἑκάστων ἡμῖν εἴληχεν.

m

ρος

ε δαὶ corr A. οὖν ταύτῃ Ωufft : οὖν ἐστὶ ταύτῃ *5.—8 ἐστι om Α.--" πόλις om : δὲ Ω, αὖ δὲ !).—1 ἡμῖν om t).—m εἴληφε

αὖ

f.-1 ἐξοίκησις ΑΞΩυfft.k δαὶ corr A

κατὰ ταῦτα αὐτῆς] Quum mihi sugpecta esset hac lectio, κατὰ ταῦτα αὐτῆς, incidi in Eusebium afferentem hunc locum, et scribentem, κατ ̓ αὐτῆς : sed ne hæc quidem lectio mihi satisfacit. STEPH. κατὰ ταῦτα αὐτῆς] Int. χωρία, in hac ipsius regione, sc. ad mare versus. Hinc sequitur ταύτῃ, hac parte, in hac regione. Verba per se perspicua miror interpretibus difficultatem attulisse. Euseb. exhibet κατ ̓ αὐτῆς, quod Steph. merito reprobat. Viger. ad Euseb. p. 59. adnotat: i Forte, κατὰ ταυτὰ αὐτῆς vel brevius κατ ̓ αὐτήν. Sine causa. Ficin. simpliciter vertit: Portus vero suntne prope? an mare illud penitus importuosum? Cornar. autem recte ea parte habet, αὖτῆς vero prætermisit. Mox Euseb. οὖν αὕτη pro οὖν ἐστὶ ταύτῃ. Etiam in Cod. Voss. deest eor, quod salvo sensu abesse potest. Asr.

τί δὲ περὶ αὐτὴν ἡ χώρα] Sic libri veteres; Steph. vero interpunxit: Τί δέ; περὶ αὐτὴν ἡ χώρα. Asr.

αὐτῆς] Apud Eusebium rectius scriptum est aur: sed dubito an a Platone adjectum fuerit adverbium πλησίον. quid enim illo sit opus non video. Nisi forte dicendum sit posse γείτονα vocari eam quoque civitatem quæ non sit πλησίον,

sed longiculo intervallo remota. STEPH.

αὐτῆς] Euseb. αὐτῇ, quod Stephano rectius videbatur esse; sed yeírwv et genitivo et dativo jungitur (v. Thom. Mag. h. v.) ut Xenoph. Αnab. iii. 2. 3. ὡς γείτων εἴη τῆς Ἑλλάδος. Pronomeni vero αὐτῆς etiam ad πλησίον referri potest, ut verba construenda sint, πλησίον δὲ αὐτῆς ἆρ ̓ ἔσται τις πόλις γείτων, i. e. urbs qua, eam ipsam ob causam, quod propinqua est, illius vicina nominari possit. Solent enim sæpenumero nomina apponi, id ipsum significantia ideoque amplificantia quodammodo, quod in verbis prægressis jam latet. Asr.

ἐξοίκησις] Revocavimus lectionem librorum, quos inspeximus, omnium præter unum Stephanianum, in quo ἐξοίκισις scribitur, quod Ficin. videtur confirmare vertens, prisca enim quadam hominum inde facta expulsione magno temporis spatio jacet regio desolata. Ἐξοίκισις est enim expulsio, ἐξοίκησις vero demigratio; et Magnetum h. l. significatur denigratio (cf. viii. 12. p. 848. D.) quos sedibus suis expulsos esse, ecquis memoriæ prodidit? Idcirco non est, quod a veteri scriptura ἐξοίκησις discedamus.

AST.

τί δ ̓ αὖ πεδίων] Genitivi sunt absolute

n

O

ΚΛ. Προσέοικε τῇ τῆς ἄλλης Κρήτης φύσει ὅλη."
ΑΘ. Τραχυτέραν αὐτὴν ἢ πεδιεινοτέραν ἂν λέγοις.
ΚΛ. Πάνυ μὲν οὖν.

ΑΘ. Οὐ τοίνυν ἀνίατός γε ἂν εἴη πρὸς ἀρετῆς κτῆσιν. εἰ μὲν γὰρ ἐπιθαλαττία τε ἔμελλεν εἶναι καὶ εὐλίμενος καὶ μὴ πάμφορος ἀλλ ̓ ἐπιδεὴς πολλῶν, μεγάλου τινὸς ἔδει σωτῆρός τε αὐτῇ καὶ νομοθετῶν θείων τινῶν, εἰ μὴ πολλά τε ἔμελλεν ἤθη καὶ ποικίλα καὶ φαῦλα ἕξειν τοιαύτη φύσει γενομένη· νῦν δὲ παραμύθιον ἔχει τὸ τῶν ὀγδοήκοντα σταδίων. ἐγγύτερον μέν τοι τοῦ δέοντος κεῖται τῆς θαλάττης, σχεδὸν ὅσον εὐλιμενωτέραν αὐτὴν φῂς εἶναι. !!!. 333. ὅμως δὲ ἀγαπητὸν καὶ τοῦτο. πρόσοικος γὰς θάλαττα χώρᾳ τὸ μὲν παρ ̓ ἑκάστην ἡμέραν ἡδύ, μάλα γε μὴν ὄν τως ἁλμυρὸν καὶ πικρὸν γειτόνημα· ἐμπορίας γὰρ καὶ χρηματισμοῦ διὰ καπηλείας ἐμπιπλᾶσαι αὐτήν, ἤθη παλίμβολα καὶ ἄπιστα ταῖς ψυχαῖς ἐντίκτουσα, αὐτήν τε

ii.

705.

– ὅληι Ω---ο πεδιεινοτέραν AΩυff): πεδινωτέραν *ς.—1 τε om f.—9 γινομένη ὄντων υ.—s ἐμπορείας ().—r ἐμπιμπλᾶσα Α, ἐμπιπλῶσα f.—" αὐτὴν Astius :

[blocks in formation]

432. ‘Ideo fugiebant mare et quam lon-
gissime poterant ab littoribus et portubus
sese amovebant Hesseni, ne puritati ac
tranquillitati vitæ, quam sectabantur,
maritima commercia nocerent, quæ sub-
dolos mores cum mercibus et mille offu-
cias invehunt et fallendi decipiendique
artes.’Asr.

ἀγαπητὸν] Boni tamen consulendum s. præclare cum ea agi putandum est, quod a mari remota erit (urbs). Verba deinde πρόσοικος cet. excitat Stob. Serm. xli. p. 266. ubi scribitur θαλάττῃ. Μox γὲ μὴν est attamen, vid. ad i. 5. et in voce ἁλμυρὸν impuritatis notio inest, v. nostra ad Phædr. p. 275. AST.

παλίμβολα] παλίμβολος proprie dicitur, qui in contrarium (huc atque illuc, in utramque partem; nota est hæc vocis máλw significatio in compositis verbis) vertitur s. flectitur. Male, si quid video, Harpocration, quem Ruhnken. ad Tim. p. 205. sequitur, explicat: & πολλάκις ἐπ ̓ ἐμπολῇ μεταβεβλημένος, παλίμπρατος ; rectius Erasmus Αdag. p. 454. qui facile in diversum revolvitur, et Timæus Lexic. Plat. πολυμετάβολος καὶ ἐπὶ μιᾷ γνώμῃ μὴ μένων. Qui vero in contrarium s. huc atque illuc flectitur (s. se flectit),

πρὸς αὑτὴν τὴν πόλιν ἄπιστον καὶ ἄφιλον ποιεῖ καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ὡσαύτως. παραμύθιον δὲ δὴ πρὸς ταῦτα καὶ τὸ πάμφορος εἶναι κέκτηται, τραχεῖα δὲν οὖσα δῆλον ὡς οὐκ ἂν πολύφορός τε εἴη καὶ πάμφορος ἅμα. τοῦτο γὰρ ἔχουσα, πολλὴν ἐξαγωγὴν ἂν παρεχομένη, νο μίσματος ἀργυροῦν καὶ χρυσοῦ πάλιν ἀντεμπίπλαιτ ̓ ἄν, οὗ μεῖζον κακὸν ὡς ἔπος εἰπεῖν πόλει ἀνθ ̓ ἑνὸς ἓν οὐδὲν ἂν γίγνοιτο εἰς γενναίων καὶ δικαίων ἠθῶν κτῆσιν, ὡς ἔφαμεν, εἰ μεμνήμεθα, ἐν τοῖς πρόσθεν λόγοις.

x

el

ΚΛ. ̓ ̓Αλλὰ μεμνήμεθα, καὶ συγχωροῦμεν τότε λέγειν ἡμᾶς ὀρθῶς καὶ τὰ νῦν.

ΑΘ. Τί δὲ δή; ναυπηγησίμης ὕλης ὁ τόπος ἡμῖν τῆς χώρας πῶς ἔχει;

ΚΛ. Οὐκ ἔστιν οὔ τέ τις ἐλάτη λόγου ἀξία οὔτ ̓ αὖ πεύκη, κυπάριττός τε οὐ πολλή· πίτυν τ ̓ αὖ καὶ πλάτα111. ii. 334. νον ὀλίγην ἂν εὕροι τις, οἷς δὴ πρὸς τὰ τῶν ἐντὸς τῶν πλοίων μέρη ἀναγκαῖον τοῖς ναυπηγοῖς χρῆσθαι ἑκάστοτε.

̓ΑΘ. Καὶ ταῦτα οὐκ ἂν κακῶς ἔχοι τῇ χώρᾳ τῆς φύ

σεως.

libri ἑαυτὴν —ν τε Ι).—" ἀργυροῦ Boeckhius: libri ἀργύρου.—* ἀντεμπίμπλαιτ Α Ω, ἀντεπίμπλαντ ̓ fr, ἀντεμπίπλαιτ ̓ Εft, ἀντεμπίμπλαιτ ̓ υ: ἀντεπίμπλατ 5.1 ἔμε

[blocks in formation]
[ocr errors]

Sic et v. 2. ὡς δ ̓ αὕτως τιμήσεως. Sophist. 254. C. πῶς ἔχει δυνάμεως. Vid. Bergler. ad Alciphr. p. 327. Wesseling. ad Diodor. Sic. t. ii. p. 628. Valcken. ad Herod. p. 492.-Pro τότε Ald. Lov. Bas. 1. et 2. τό, τε. Asr.

_

καὶ ταῦτα] In Ald. hæc verba male Cliniæ assignantur, cui Atheniensis refert: Τί δή; μιμήσεις ; Ceterum verba nonnihil confusa ita conjunge: καὶ ταῦτ τα τῆς φύσεως οὐκ ἂν κακῶς ἔχοι τῇ πόλει: etiam hac, quæ natura debet, haud incommoda regioni erunt. Ἔχειν cum adverbio etiam dativo jungitur, ut Xenoph. Cyrop. vii. 2. 3. πάντα μοι καλῶς ἕξει. Vid. Lexic. Xenophont. v. ii. p. 444. Μox μιμεῖσθαι cum duplici accusativo positum τοὺς πολεμίους et μιμήσεις, quia μιμήσεις πονηρὰς idem est quod ἓν πονηροῖς; solent enim verba cum nominibus cognatæ significationis conjungi; vid. exemplorum nubem in Fischer. Animad. ad Weller. t. iii. p. i. p. 422. Asr.

ΚΛ. Τί δή;

ΑΘ. Μιμήσεις πονηρὰς μιμεῖσθαι τοὺς πολεμίους μὴ ῥᾳδίως δύνασθαί τινα πόλιν ἀγαθόν.

6

А

TO

~

d

ΚΛ. Εἰς δὴ τί τῶν εἰρημένων βλέψας εἶπες ὃ λέγεις; §. 2. ΑΘ. Ω δαιμόνιε, φύλαττέ με εἰς τὸ κατ ̓ ἀςχὰς εἰρημένον ἀποβλέπων, τὸ περὶ τῶν Κρητικῶν νόμων, ὡς πρὸς ἕν τι βλέποιεν. καὶ δὴ καὶ τοῦτ ̓ ἐλέγετον αὐτὸ εἶ ναι σφὼ τὸ πρὸς τὸν πόλεμον, ἐγὼ δὲ ὑπολαβὼν εἶπον ὡς ὅτι μὲν εἰς ἀρετήν ποι βλέποις τὰ τοιαῦτα νόμιμα κείμενα, καλῶς ἔχοι, τὸ δ ̓ ὅτι πρὸς μέρος ἀλλ ̓ οὐ πρὸς πᾶσαν σχεδόν, οὐ πάνυ ξυνεχώρουν. νῦν οὖν ὑμεῖς μοι τῆς παςούσης νομοθεσίας ἀντιφυλάξατε ἑπόμενοι ἐὰν ἄρα τι μὴ πρὸς ἀρετὴν τεῖνον ἢ πρὸς ἀρετῆς μόριον νομοθετῶ. τοῦτον γὰρ δὴ τίθεσθαι τὸν νόμον ὀρθῶς ὑποτίθεμαι μόνον, ὃς ἂν δίκην τοξότου ἑκάστοτε στοχάζηται τούτου ὅτῳ ἂν συνε- «.706. χῶς τούτων τῶν ἀεὶ καλῶν τι ξυνέπηται μόνῳ, τὰ δὲ

e

C

προσθεν Κα). - 8 λέγεις om pr Ω—— βλέποι υ.—b ἐλεγέτην ΑΞΩυfft.—c τη βλέπει τ.—d ἔχει τ.— ὀρθῶς ὑποτιθέμενοι μόνον om t et pr Ω.-t τοῦ τῶν Α et γρ Ω,

.

ων

τούτων ΞΩυft, τῶν §).—8 καλόν Ξυft.—h μόνωι γρ Ω, μόνων Ω, μόνων Ξυ, μόνον Κα)

βλέποι, h. e. propterea quod Cretensium
leges non virtutem omnino, sed bellicam
tantum spectarent, eas equidem non ad-
modum laudavi. Bır.

§. 2. ὡς πρὸς ἕν τι βλέποιεν] Respexit ad hæc Clemens Alexandr. Strom. i. 25. t. i. p. 419. Pott. 349. B. Sylb.—De ev τι vid. ad i. 9. Φύλαττέ με est, observa s. custodi me, int. si forte quid dicam, quod supra expositis repugnet.—Μox Cod. Voss. ἐλεγέτην, in marg. ἐλέγετον. Pronomen αὐτὸ cum τοῦτο conjungendum, hoc ipsum. Asr.

τὸ δ ̓ ὅτι] Ι. e. τοῦτο δὲ, ὅτι πρὸς μέρος—βλέποι, σχεδὸν οὐ πάνυ ξυνεχώρουν καλῶς ἔχειν. Male Steph. verba resolvit. Asr.

ὡς ὅτι] Non male post ὡς interpungeretur, quum non dicatur &s ori per pleonasmum, (positis videlicet his duabus voculis ἐκ παραλλήλου) sed ad diversa verba tendant: &s ad exo, et ad ξυνεχώρουν: at ὅτι ad βλέποι. perinde ac si ita essent collocata verba, εἶπον ὡς καλῶς μὲν ἔχοι (subaudiri autem videtur λέγειν) ὅτι εἰς ἀρετὴν βλέποι etc. οὐ ξυνεχώρουν δὲ ὅτι πρὸς μέρος etc. STEPH. ὅτῳ ἂν ξυνεχῶς-μόνον] Vulgo scriBene hæc Stepb. quoad prius orationis bitur τούτων τῶν ἀεὶ καλῶν τι-μόνῳ membrum, nempe ὡς—καλῶς ἔχοι. At (Ald. Lov. Bas. 1. et 2. νόμων), in quo ξυνεχώρουν nullo modo respicit illud ὡς. quid sibi velit τούτων τῶν ἀεὶ καλῶν; non Sensus enim et orationis structura hæc perspicio, quum de uno solo, quod semest: τὸ δ ̓ ὅτι πρὸς μέρος, ἀλλ ̓ οὐ πρὸς per bonum et honestum esse dicitur, de πᾶσαν sc. ἀρετὴν τὰ τῶν Κρητῶν νόμιμα virtute, in prægressis sermo sit, et luic Plat. VoL. VIII.

ἀντιφυλάξατε] Eadem severitate,quam in legibus vestris dijudicandis adhibui, observate me in legibus nunc a me proponendis, si quid constituam, quod vel ad virtutem non pertineat vel ad virtutis tantummodo partem aliquam spectet. Pronomen μοὶ ad ἑπόμενοι pertinet, et τῆς παρούσης νομοθεσίας absolute positum est, quod attinet ad s. circa (vid. ad i. 14.). Asr.

M

« PreviousContinue »