Page images
PDF
EPUB

δικάσασθαι και ξυνδικείν άλλων νικών δυναμένην, άν τ' ούν δίκαια άν τε μη τα περί την δίκην εκάστης ή πεπραγμένα δωρεάν δ' αυτής είναι της τέχνης και των λόγων τ. 938. των εκ της τέχνης, αν αντιδωρήται τις χρήματα. ταύτην ούν εν τη παρ' ημίν πόλει, είτ' ούν τέχνη είτε άτεχνος εστί τις εμπειρία και τριβή, μάλιστα μεν δή χρεών εστι μη φυναι, δεομένου δε του νομοθέτου πείθεσθαι και μη εναντία δίκη φθέγγεσθαι, προς άλλην δε απαλλάττεσθαι χώραν. πειθομένοις μεν σιγή, απειθούσι δε φωνή νόμου ήδε "Αν τις δοκή πειράσθαι την των δικαίων δύναμιν εν ταϊς των δικαστων ψυχαίς επί ταναντία* τρέπειν και παρά καιρος πολυδικείν των τοιούτων ή και ξυνδικείν, γραφέσθω μεν ο βουλόμενος αυτόν κακοδικίας ή και ξυνδικίας κακής, κρινέσθω δε εν τω των εκλεκτών δικαστηρίω, όφλοντος δε τιμάτω το δικαστήριον είτε φιλοχρηματία δοκεί δράν το τοιούτον είτε φιλονεικία, και εάν μεν φιλονεικία, τιμών αυτό το δικαστήριον όσον χρή χρόνου τον τοιούτον μηδενί λαχείν δίκην μηδε ξυνδικήσαι, εάν δε φιλοχρηματία, τον πι. ii. 279. μέν ξένον απιόντα εκ της χώρας μήποτε πάλιν ελθείν, ή θανάτω ζημιούσθαι, τον αστών δε τεθνάναι φιλοχρημοσύνης ένεκα της εκ παντός τρόπου παρ' αυτώ τιμωμένης και εάν τις φιλονεικία κριθή δις το τοιούτον δρών, τεθνάτω.

tr. 5 του AΞΩfr.-* ξυνδικείν ΑΩfr, ξυνδοκεϊν Ε: συνδικείν 5.-δυναμένη fr. -e aůta pr A : vulgatam corr 2.- τε είναι εφι et corr Ω.-8 είτ' r.-.h δη f.

ωδε ο.-k τα μαντία θ.-και εάν μέν φιλ. οι .- αυτό υ.

άτεχνος εμπειρία και τριβή] Sic Gorg. μη φύναι. Αnte πειθομένοις cum Steph. 464. Ε. de eloquentia forensi: τέχνην desiderarmus particulan) και. Αst. δε αυτήν ού φημι είναι, αλλ' εμπειρίαν, πειθομένοις] Crediderim deesse και ότι ουκ έχει λόγον ουδένα, και προσφέρει & ante πειθομένοις. Μox verba των τοιπροσφέρει, οποία άττα την φύσιν έστιν, ούτων non videtur Ficin. agnoscere: ac ώστε την αιτίαν εκάστου μη έχειν ειπείν certe non video quem usum habeant. εγώ δε τέχνην ου καλώ, και αν ο άλογον STEPH. πράγμα. Cf. p. 501. A. Phedr. 259. των τοιούτων] Hec verba Ficin. non E. ubi v. not. p. 350. Aristid. Orat. expressit et Steph. supervacanea judicaPlat. i. t. ii. p. 173. Apulei. de doctr. bat; referri possunt ad prægressum tis : Platon. ii. p. 16.-In seqq. 8è-Teideo- ejusmodi homo, qui fraudulentæ illi arti θαι τespondet pregresso μάλιστα μεν- studet. AsT.

Ν Ο Μ Ο 1,

IB.

Steph. ΙΙ. 941.

Bok.

5. 1. Εαν ως πρεσβευτής τις8 ή κήρυξ καταψευδόμενος

της πόλεως παραπρεσβεύηται πρός τινα πόλιν, ή πεμπόμε111. ii. 28ο. νος μη τας ούσας πρεσβείας εφ' οίς πέμπεται απαγγέλλη,

ή πάλιν αυ παρά των πολεμίων ή και φίλων μη τα πας εκείνων ορθώς αποπρεσβεύσας γένηται φανερός ή κηρυκεύσας, γραφαί κατά τούτων έστων ως Ερμού και Διός αγγελίας και επιτάξεις παρά νόμον ασεβησάντων, τίμημα δε ότι χρή πάσχειν ή αποτίνειν, εάν όφλη.

Κλοπή μεν χρημάτων ανελεύθερον, αρπαγή δε αναί

[ocr errors]

τις om pr Ω.-6 απαγγέλη f.-€ πόλιν Α.-1 δούλοις εf.--τοιούτων τ. – 55

5. 1. παραπρεσβεύηται] Si legationem όφλη] Sequi debebat όφλωσι, quam male gerit, s. leguti officio perperam fun- præcedant toutwv et årebno drtwy: sed gitur. Sic oi mapampeoßeúoutes kal oi quum a singulari numero suam orationem δωροδοκούντες apud Demosth. de fals. orsus ad pluralem transisset, tandem ad leg. p. 401. adv. Timocrat. p. 740. ^ singularem rediit. Quam sane mutaπεμπόμενος, h, e. διαπρεσβεύων, legatus tionem numeri vel potius quas mutatiodimissus, ή αποπρεσβεύσας, renuntians nes observare operæ pretium est: nisi 8. acta in legatione exponens. De πρεσ- forte όφλη suspectuna nobis esse debet. βείας munere et παραπρεσβείας γραφή Ficin. quidern certe numerum singulavid. S. Petit. Legg. Attic. p. 341. Ast. rem ubique retinuit; perinde enim ac si

ασεβησάντων] Pluralis, ut solet, col- dictum esset γραφαί κατά τούτου ασεβήlectivum pronomen Tis excipit; accusa- σαντος, που κατά τούτων ασεβησάντων, tivi vero αγγελίας et επιτάξεις pro εις vertit, Quasi Mercurii Jorisque mandaαγγελίας και επιτάξεις positi sunt, vid. ta legationesque contra legem contempMatthiæ Gr. Gr. p. 578. Ast.

serit, in judicium deferatur. STEPH.

σχυντον: των Διός δε υιέων ουδείς ούτε δόλοις ούτε βία χαίρων επιτετήδευχε τούτοις° ουδέτερον. μηδείς ούν υπό ποιητων μηδ' άλλως υπό τινων μυθολόγων πλημμελών περί τι. i. 281 τα τοιαύτα εξαπατώμενος αναπειθέσθω, και κλέπτων και βιαζόμενος οίέσθω μηδεν αισχρον ποιείν αλλ' &

πες

αυτοί θεοί δρώσιν ούτε γάρ αληθες ούτ' εικός, αλλ' ώς τις δρα τοιουτον παρανόμως, ούτε θεός ούτε παίς εστί ποτε θεών.8 ταύτα δε νομοθέτη μάλλον προσήκει γιγνώσκειν ή ποιηταίς ξύμπασιν. ο μεν ουν πεισθείς ημών τώ λόγω ευτυχεί τε και εις χρόνον άπαντα ευτυχού, ο δε απιστήσας το μετα ταύτα τοιωδέ τινι μαχέσθω νόμωΕάν τίς τι κλέπτη δημόσιον μέγα ή και σμικρόν, της αυτής δίκης δεϊ. σμικρόν τι γαρ ο κλέπτων έρωτα μεν ταύτώ, δυνάμει δε ελάττονι* κέκλoφεν· ό τε το μείζον κινων ου καταθέμενος όλον αδικεί. δίκης ούν' ουδέτερον ουδετέρου ελάττονος ένεκα μεγέθους του κλέμματος ο νόμος αξιοϊ ζημιούν, αλλά τώ τον μεν ίσως αν ιάσιμον έτ' είναι, τον δ' ανίατον. ξένον μεν δή των δημοσίων ή δούλον αν τις τι κλέπτοντα εν δικαστηρίω έλη, ως ιασίμω° εκ των είκότων όντι, και τις χρή παθείν ή τίνα

νμ τι pr Ω.και ποτε θεών εστίν ε.- λόγω Υ.- τε corr Ω, γε ο.- έλαττον τ. - ούν οm r.--άμα f et γρ Ω.--. τι οι υ.-ο έλη ως ιασίμω in mg Ω.-Ρ οικό

T@V Aids viéwr] Quibus fabulæ de Idem vulgarem lectionem ab hoc loco
Mercurio significantur, Callido, quic- haud alienam esse judicabat et festive
quid placuit, jocoso Condere furto.' dici potuisse uaxéolw vóuw, ' quasi illis,
Asr.

qui ea committunt, quæ lege coercenda αναπειθέσθω] Cod. Voss. oιέσθω. Αst. sunt, certamen sit adversus legeum. Qua

μαχέσθω] Lectionem alian κατεχέσ. frigida esset festivitas. AsT. ow sequitur Ficinus: cum quo tamen εάν τίς τι κλέπτη] Cf. ix. 3. p. 857. κατεχέσθω non reddendum est arcetor, Α. Αστ. sed potius coercetor, ut hic redditum δίκης-ελάττονος] Oratio haec e dua. fuit. Neque tamen prorsus aliena vide- bus conflata est : & vóuos oudétepov åčuo tur ab hoc loco altera lectio μαχέσθω, (dignum censet vel censebit) δίκης ελάτsed festive dici potuisse μαχέσθω νόμω, τονος (leriori poema) et ο νόμος ουδέτεquasi illis, qui ea committunt que lege ρον άξιοι ζημιoύν δίκη ελάττονι. Sensus coercenda sunt, certamen sit adversus est : lex non propter majus vel minus ipsam legem. STEPH.

furtum quempiam majore vel minore évexéc0w] Sic emendavimus vulgatam pæna afficiet, sed eam ob causam (TR) scripturam maxéolw, quæ sensu caret; pænam irrogabit, ut, qui furtum commiενεχέσθω est i. φ. ένοχος έστω τοιώδέ sit, corrigatur; igitur is solum, quem τινι vel εν τοιώδέ τινι νόμο (dicitur enim corrigi posse (ιάσιμον) verisimile est, ενέχεσθαι εν τινι et τινι, vid. Markland. mulctabitur. Ουδετέρου, ut solet, voci ad Lys. t. v. p. 37. Reisk.). Ficin. ουδέτερον appositum est, ut άλλος άλλου, vertit, hac lege arcebitur, unde Steph. usurpantur. Ast. Buspicabatur ipsum legisse κατεχέσθω. . Plat. Vol. VIII.

4 D

τι. 942. ζημίαν αποτίνειν αυτόν, η κρίσεις γιγνέσθω τον δε αστον

και τεθραμμένον ως έσται τεθραμμένος, αν πατρίδα συλών Ιτ. ii. 282. ή βιαζόμενος αλίσκηται, εάν τ' επ' αυτοφώρω εάν τε μή,

σχεδόν ως ανίατον όντα θανάτω ζημιούν.

5. 2. Στρατειών δε ένεκα πολλή μεν ξυμβουλή, πολ. λοι δε νόμοι γίγνονται κατά τρόπον, μέγιστον δε το μηδέποτε άναρχον μηδένα είναι, μήτ' άρρενα μήτε θήλειαν, μηδέ τινος έθει ψυχήν είθίσθαι μήτε σπουδάζοντος μήτ' εν παιδιαίς αυτον εφ' εαυτού τι κατά μόνας δραν, άλλ' έν τε πολέμω παντί και εν ειρήνη πάση προς τον άρχοντα αει βλέποντα και ξυνεπόμενον ζην, και τα βραχύταθ'" υπ' εκείνου κυβερνώμενον, οίον εστάναι θ', όταν επιτάττη τις και πορεύεσθαι και γυμνάζεσθαι και λούσθαι και σιτείσθαι και εγείρεσθαι νύκτωρ είς τε φυλακές και παραγγέλσεις, και εν αυτούς τους κινδύνοις μη τέ τινα διώκειν μήθ' υποχωρεϊν άλλω άνευ της των αρχόντων δηλώσεως, ενί τε λόγω το χωρίς τι των άλλων πράττειν διδάξαι την ψυχήν έθεσε μήτε γιγνώσκειν μήτ' επίστασθαι το παράπαν, αλλ' αθρόον

αεί και άμα και κοινον τον βίον ότι μάλιστα πάσι πάν111. ii. 283. των γίγνεσθαι· τούτου" γαρ ούτ' έστιν ου τέ ποτε μη γέ

νηται κρείττον ούτε άμεινον ούτε τεχνικώτερον εις σωτηρίαν την κατά πόλεμον και νίκην. τούτο και εν ειρήνη μελετητέον ευθύς εκ των παίδων, άρχειν τε άλλων άρχεσθαι θ' των Ξ.-9 όντι τι f, ότι τί ΑΞΩ, όντι γρ Ω: 8 τι “s.- ταυτον Ε.-' αυτοφόρω Ξ. - στρατιών ΑΞΩfr.-0 αφ' (ut videtur) pr Ω.- τι om pr ΑΩ.-" βραχύτατα θ ττ.- αυτου f.- θ' οι Αr. τούτο r.-ποτ' ου r.-b εις om .- και οτη Α εκ των είκότων] H. e. εικότως, vid. ad fer. Melet. Crit. p. 21. Αστ.

Post είκότων in uno vet. legi λούσθαι] Sic et Aristoph. apud όντι et deinde τι χρή, Steph. affert, Athen. vi. p. 238. D. Eustath. Οd. Ζ. Ρ. quod probandum, etsi neutrum pro ne- 259. 1. 45.' Valckenar. ad Thom. Mag. cessario habendum est ; participium in Ruhnk. Valcken. al. epist. ad Ernest. enim verbi substantivi sæpissime omitti- p. 168. Ast. tur et és tis sæpenumero pro tis usur. ενί τε λόγω] Verba ita coherent : ενί patur. Lectiones illas Steph. e Ficini te bye (Ficin. et, ut summatim dicam. translatione videtur depromsisse ; ita Monui, ne quis suspicetur, évl de adrese enim hæc habet, tanquam sanari quo- scribendum esse, etsi hoc quoque recte dammodo posse videantur, φuid pati. haberet,) διδάξαι την ψυχήν έθεσι, μήτε Deinde ζημιούν, pro imperativo positum, γιγνώσκειν μήτ' επίστασθαι το παράπαν ut solet, imperativum γιγνέσθω excipit, το πράττειν τι χωρίς των άλλων. Μox nt vi. 23. p. 784. Β. C. xii. 3. p. 947. άμα adjectivi partes agit, quum αθρόον

et Kouvoy cum eo cohæreant; qui adver5. 2. εφ' εαυτού] Per se, seorsum, biorum usus haud infrequens est, vid, ad v. Hermann, ad Viger. p. 813, et Scha. 1. 8. Μox ad κρείττον int. τι. Αst.

V. 12.

A. AsT.

υφ' ετέρων: την δ' άναρχίαν εξαιρετέον εκ παντός του βίου απάντων των ανθρώπων τε και των υπ' ανθρώπους θηρίων. και δή και χορείας πάσας εις τας αριστείας τας κατά πόλεμον βλεπούσας χορεύειν, και όλην ευκολίαν τε και ευχέρειαν επιτηδεύειν των αυτών ένεκα, καρτερήσεις τε αυ σιτων και ποτών και χειμώνων και των εναντίων και κοίτης σκληράς, και το γε μέγιστον, την της κεφαλής και ποδών δύναμιν μή διαφθείρειν τη των αλλοτρίων σκεπασ.

[ocr errors]

et pr Ω.-1 των οm r.- είνεκα Αλυfr.- σιτών Ω, σιτίων fr. quod addebatur τε,

ευθύς εκ των παίδων] Sic i. 11. p. 642. etiam ita vertit ac si και μη απολλύναι Β. ακούων γαρ εκ των παίδων ευθύς. Ubi legeretur : ejus enim haec sunt verba, Et v. not. Ast.

in primis, capitis pedumque virtutem ευκολίαν] Morum facilitatem, prom- alienis tegmentis non corrumpere, nec titudinem ; sic Td eŭkodov usurpatur, v. pileorum calceorumque a generatione da. Wernsdorf. ad Himer. p. 286. In Phæ- torum naturam perdere). Possunt vero don, p. 494. ευχερώς et ευκόλως pariter 1sta sic quoque accipi, ut post διαφθείρειν conjuncta reperiuntur, ac h. 1. ευκολίαν interpungentes, hypostigmen contra que et ευχέρειαν. Quocirca repudianda est est post περικαλυφη tollentes, antitheta Cod. Voss. scriptura ευβουλίαν. Sed haec αλλοτρίων σκεπασμάτων et οικείων quum h. 1. de exercitationibus ad bellum πίλων τε και υποδημάτων, item περικαspectantibus agatur, ευκολία non ad mo- λυφή et γένεσιν και φύσιν (quum ista rum facilitatem referri potest ; quocirca, quoque hoc in loco velut opponantur) in nisi hac voce lusisse nostrum dixeris, codem orationis membro ponamus: ut videndum est, annon ευκολίαν (membro- ita legatur hic locus, την της κεφαλής rum facilitatem, h. e. corporis agilita- και ποδών δύναμιν μή διαφθείρειν, τη των ten) scribi oporteat; tunc vero pro εί- αλλοτρίων σκεπασμάτων περικαλυφή την χέρειαν equidem scribererm ευχειρίαν, των οικείων etc. Jam vero sciendum est manuum dexteritatem s. agilitatem. Ei posse et aliter posteriorem hujus loci frequens illa vocum eúkoala et euxépela partem intelligi, illam quam dixi interconjunctio in causa esse potuit, ut εύκω- punctionem post διαφθείρειν, non post λίαν et ευχειρίαν in illa magis obvia mu- περικαλυφη, sequendo : ut videlicet tarentur, AsT.

verba ista, πίλων τε και υποδημάτων γέσιτών] Legitur etiam σιτίων : in uno νεσιν και φύσιν, tanquam per appositioautem exempl. σίτων, non σιτών. STEPH. nem (ut appellant grammatici) dicta esse

σίτων] Vulgo σιτών, quasi a σιτός. censeamus, et cum οικείων quidem, σκεΣίτων et σιτίων in aliis legi libris Steph. πασμάτων, cum την auteum, περικαλυφών memorat. Frequentissima autem in his subaudiamus, ex præcedentibus repetenvocibus scripturæ diversitas est; vid. tes. Quam ego lectionem (in qua nibil Heind, ad Phædon. g. 23. Ast.

præter interpunctiones mutatur) cæteris δύναμιν] Post accusativum δύναμιν anteferendam censerem, atpote in qua est stigme in præced. edit. quum tamen res quidem eailem sed elegantius (meo eum ab infinitivo diapoelpeiv regi (ut quidem judicio) dicatur: nisi hæc, ulvulgo loquuntur) necesse sit. Non du- λων τε και υποδημάτων, ab οικείων sebium est igitur quin illa inde summo- juncta, dici duriuscule viderentur : quum venda fuerit: sed an post διαφθείρειν an non sint proprie πιλα neque υποδήματα, post περικαλυφή ponenda, de hoc vero sed sint πίλα et υποδήματα nobis οικεία, non immerito quis dubitaverit. Potest si conferantur cum iis quæ extrinsecus enim ita hic locus intelligi, μη διαφθεί- petimus, ideoque αλλότρια νοcantur. ρειν την της κεφαλής και ποδών δύναμιν Quod autem ad vocabulum φύσιν attiτη περικαλυφή των αλλοτρίων σκεπασ- net, ita hic accipi nt plerumque apud μάτων: ut sequatur, την των οικείων πί- Hippocratem, non autern pro natura, λων τε και υποδημάτων γένεσιν και φύσιν existimo. STEPH. απολλύντας, ut Ficin. intellexit : (qui

« PreviousContinue »