Page images
PDF
EPUB

Z

А

.b

d

δράτω τοῦ θεοῦ. καὶ ἐὰν μὲν ἐλεύθερος ὁ μηνύσας ᾖ, δόξαν ἀρετῆς κεκτήσθω, μὴ μηνύσας δὲ κακίας· δοῦλος δὲ ἂν ᾖ, μηνύσας μὲν ἐλεύθερος ὑπὸ τῆς πόλεως ὀρθῶς γίγνοιτ ̓ ἂν ἀποδιδούσης τῷ δεσπότῃ τὴν τιμήν, μὴ μηνύων δὲ θανάτῳ ζημιούσθω. τούτῳ δ ̓ ἑπόμενον ἑξῆς ἂν γίγνοιτο τὸ περὶ σμικρὰ καὶ μεγάλα ταὐτὸν τοῦτο νόμιμον ξυνακολουθεῖν. ἄν τις τῶν αὑτοῦ τι καταλίπη που ἑκὼν εἴτε ἄκων, ὁ προστυγχάνων ἐάτω κεῖσθαι νομίζων φυλάττειν ἐνοδίαν δαίμονα τὰ τοιαῦτα ὑπὸ τοῦ νόμου τῇ θεῷα καθιε ρωμένα. ἂν δὲ παρὰ ταῦτά τις ἀπειθῶν ἀναιρούμενος οἴ καδε φέρῃ, ἂν μὲν σμικρᾶς τιμῆς ἄξιον ὢν δοῦλος, ὑπὸ τοῦ προστυγχάνοντος μὴ ἔλαττον τριακονταέτους και πολλὰς πληγὰς μαστιγούσθω· ἐὰν δέ τις ἐλεύθερος, πρὸς τῷ ἀνελεύθερος εἶναι δοκεῖν καὶ ἀκοινώνητος νόμων δεκαπλάσιον τῆς τιμῆς τοῦ κινηθέντος ἀποτινέτω τῷ καταλιπόντι. ἐὰν δέ τις ἐπαιτιᾶται τῶν αὑτοῦ χρημάτων ἔχειν τινὰ" πλέον καὶ σμικρότερον, ὁ δὲ ὁμολογῇ μὲν ἔχειν, μὴ τὸ ἐκείνου δέ, ἂν μὲν ἀπογεγραμμένον ᾖ παρὰ τοῖς ἄρχουσι τὸ κτῆμα κατὰ νόμον, τὸν ἔχοντα καλείσθω πρὸς τὴν ἀρχήν, ὁ δὲ καθιστάτω. γενομένου δὲ ἐμφανοῦς, ἐὰν ἐν τοῖς γράμμασιν

ων

ρανόμοις (α).-9 μηνύσας Ω.-2 μηνύων δ ̓ f.— ἐὰν υf.—b ἐξ ἧς Ι). -c ταὐτὸν AΩυf f : ταυτὸ *ς.—d τούτω t, τούτων f.—e ἐξακολουθεῖν t.-f καταλειπηι Ω, καταλείπης Α.8 A 5.-b θεά 1.—' ἄξιον Κ), ἄξιος f.——k τριακονταέτους Α : τριακονταετοῦς

S

ξυνακολουθεῖν] Int. ὥστε ξυνακολουθεῖν; et advertenda est redundantia in ἑπόμενον, ἑξῆς ἂν γίγνοιτο, ξυνακολουθεῖν ; vid. ad i. 5. Verba reliqua ita cohærent: ταυτὸ τοῦτο τὸ νόμιμον περὶ σμικρὰ καὶ μεγάλα, ut ταυτὸ τοῦτο τὸ νόμιμον significet legem ipsam, quæ, quod in prægressis universe et simpliciter (ἁπλοῦν δέ γ' ἐστί που τό γε τοιοῦτον, cap. huj. init.) expositum erat, accuratius definiat. Asr.

ἢ ἄκων] Cod. Voss. εἴτε ἄκων. Ficin. volens vel contra. Asr.

ἐνοδίαν δαίμονα] Schol. Ruhnken. p. 238. τὴν ̓́Αρτεμιν ἤτοι τὴν Σελήνην φησὶν cet. Nota est Diana et Hecate Ἐνοδία, Trivia. Varro de ling. lat. vi. p. 83. Bip. ‘Titanis Trivia Diana est, ab

eo dicta Trivia, quod in trivio ponitur
fere in oppideis Græceis, vel quod luna
dicitur esse, quæ in calo tribus viis mo-
vetur, in altitudinem et latitudinem et
longitudinem.’ Cf. Cerda ad Virgil.
Æn. iv. 511. Asr.

τριακοντούτους] Sic pro τριακοντας-
τούς scripsimus, a τριακοντούτης, ους.
Thom. Μag. p. 859. τριακοντούτης ἄνω
θρωπος ̓Αττικοὶ, οὐ τριακονταετής (τρια-
κονταέτης δὲ χρόνος). Vid. Maittair. de
Dialect. p. 47. ed. Sturz. et Fischer. ad
Weller. t. i. p. 272. t. ii. p. 180.ἀπο-
γεγραμμένον, vid. ad viii. 13. fin. Asr.

καθιστάτω] Int. ἑαυτὸν, se sistito. ποτέρου, alterutrius, vid. ad ii. 13. Mox Ald. Lov. Bas. 1. et 2. οὕτως pro οὗτος. -ἀξιόχρεων, vid. ad ix. 11. Asr.

rrr. iii. 233.

ἀπογεγραμμένον φαίνηται ποτέρου τῶν ἀμφισβητούντων, ἔχων οὗτος ἀπίτω· ἐὰν δέ τινος ἄλλου τῶν μὴ παρόντων, ὁπότερος ἂν παράσχῃ τὸν ἐγγυητὴν ἀξιόχρεων ὑπὲς τοῦ ἀπόντος, ὡς παραδώσων ἐκείνῳ, κατὰ τὴν ἐκείνου ἀφαίρεσιν ἀφαιρείσθω. ἐὰν δὲ παρὰ τοῖς ἄρχουσι τὸ ἀμφισβητούμε. νον μὴ ἀπογεγραμμένον ᾖ, κείσθω μὲν μέχρι δίκης παρὰ τρισὶ τῶν ἀρχόντων τοῖς πρεσβυτάτοις· ἐὰν δὲ τὸ μεσεγ γυηθὲνα θρέμμα ᾖ, τὸν νικηθέντα περὶ αὐτοῦ δίκῃ τὴν τροφὴν ἐκτίνειν τοῖς ἄρχουσι· τὴν δὲ κρίσιν διαδικάζειν ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν τοὺς ἄρχοντας. [§. 2.] ̓Αγέτω τὸν ἑαυτοῦ δοῦλον ὁ βουλόμενος, ἐὰν ἔμφρων ᾖ, χρησόμενος ὅ τι ἂν ἐθέλῃ τῶν ὁπόσα ὅσια· ἀγέτω δὲ καὶ ὑπὲς ἄλλου τῶν οἰκείων ἢ φίλων τὸν ἀφεστῶτα ἐπὶ σωτηρίᾳ. ἐὰν δέ τις ἀφαιρῆταί τινα εἰς ἐλευθερίαν ὡς δοῦλον ἀγόμενον, μεθιέτω μὲν ὁ ἄγων, ὁ δὲ ἀφαιρούμενος ἐγγυητὰς τρεῖς ἀξιόχρεως καταστήσας οὕτως ἀφαιρείσθω κατὰ ταῦτα, ἄλλως δὲ μή. ἐὰν δὲ παρὰ ταῦτά τις ἀφαιρῆται, τῶν βιαίων" m. 915. ἔνοχος ἔστω καὶ ἁλοὺς τὴν διπλασίαν τοῦ ἐπιγραφέντος βλάβους τῷ ἀφαιρεθέντι τινέτω. ἀγέτω δὲ καὶ τὸν ἀπε

t

υπερ

mr. iii. 234.

*ς.—1 ὑποτινέτω pr Ω.—m τινὰἔχειν om ff).—π προτέρου Ωcf.—ο ἂν μὴ Ξrfbts.

η

—1 παράσχηι ΑΞΩft): παράσχοι *ς.—1 μεσεγγυωθὲν Ω, μεσεγγυωθὲν A et β τοῦ

Χ

πατρ. id reponendum, ut est repositum apud Demosthenem.—r δικάζειν Aft et pr Ω.—· δὲ τὸν τε Α.-' μὲν υ.- παριέτω γρ Κ.--ν μετὰ υ.—" βίων Ε: τῶν βιαίων

κατὰ τὴν ἐκείνου ἀφαίρεσιν ἀφαιρείσθω] Is privator secundum illius ademptionem, h. e. is tanto detrimento afficiatur (tantum rependere cogatur), quantum ille accepit, cui res in quæstionem vocata ablata est. Notum est ἀφαιρεῖσθαί τι, aliquo privari, detrimentum aliquod accipere. Ficin. simpliciter vertit: is tantundem deponere cogatur. Asr.

τὸ μεσεγγυηθὲν] Αpud sequestrem depositum, vid. A. Gell. Noct. Attic. xx. 11. Tim. Lex. p. 178. μεσηγγυηθὲν, ἐπὶ μεσιτῶν ἀποτεθὲν καὶ ἀμφισβητούμενον. Lexic. Rhetor. Ms. in Ruhnk. not. ad Tim. 1. 1. μεσεγγύημα ἀργύριόν ἐστι παρὰ τινὶ κείμενον ἐν ὁμολογίᾳ τῶν δόντων ἐπὶ τῷ ὁτιοῦν διαπραξάμενον λαβεῖν αὐτό. Demosth. adv. Bæot. p. 995. 21. μεσεγ· γυησαμένης ἀργύριον. Ast.

§. 2. ἀγέτω] ἄγειν est in vincula vel

ad supplicium ducere, etiam capticum ducere, ut Menex. 240. A. C. Xenoph. Hist. Græc. ii. 4. 1. iii. 3. 8. v. 4. 8. vii. 4. 33.--τὸν ἀφεστῶτα, servum, qui aufugit, ut eum custodiat (sic p. 908. Α. σωτηρίας ἕνεκα). Ficin. ut fugiticum restituat in gratiam. Male. Asr.

ἀφαιρῆται-εἰς ἐλευθερίαν] ἀφαιρεῖσθαι εἰς ἐλευθερίαν est e reliquorum sertorum numero eximere et in libertatem vindicare s. asserere. Sic Demosthen. adv. Theocr. p. 1327. 22. ἂς προσῶφλεκ ἀφελόμενος τὴν Κηφισοδώρου θεράπαιναν εἰς ἐλευθερίαν. Æschin. adv. Timarch. t. iii. p. 85. 6. οὗτος αὐτὸν ἀφαιρεῖται εἰς ἐλευθερίαν. Cf. Stephan. Thesaur. L. G. t. i. p. 191. D. E. S. Petit. Legg. Attic. p. 257. Hinc τῷ ἀφαιρεθέντι, detrimento affecto, est, cujus servum quis asseruit. Ast.

x

b

λεύθερον, ἐδν τις μὴ θεραπεύῃ τοὺς ἀπελευθερώσαντας ἢ μὴ ἱκανῶς. θεραπεία δὲ φοιτᾷν τρὶς τοῦ μηνὸς τὸν ἀπελευθερωθέντα πρὸς τὴν τοῦ ἀπελευθερώσαντος ἑστίαν, ἐπαγε γελλόμενον ὅ τι χρὴ δρᾷν τῶν δικαίων καὶ ἅμαν δυνατῶν, καὶ περὶ γάμου ποιεῖν ὅ τί περ ἂν ξυνδοκῇ τῷ γενομένῳ δεσπότῃ. πλουτεῖν δὲ τοῦ ἀπελευθερώσαντος μὴ ἐξεῖναι μᾶλλον· τὸ δὲ πλέον γιγνέσθω τοῦ δεσπότου. μὴ πλείω δὲ εἴκοσιν ἐτῶν μένειν τὸν ἀφεθέντα, ἀλλὰ καθά περ καὶ τοὺς ἄλλους ξένους ἀπιέναι λαβόντα τὴν αὑτοῦ πᾶσαν οὐσίαν, ἐὰν μὴ πείσῃ τούς τε ἄρχοντας καὶ τὸν ἀπελευθερώσαντα. ἐὰν δὲ τῷ ἀπελευθερωθέντι ἢ καὶ τῶν ἄλλων τῷ ξένων οὐσία πλείων γίγνηται τοῦ τρίτου μεγέθει τιμήματος, ᾗ ἂν τοῦτο ἡμέρᾳ γένηται, τριάκοντα ἡμερῶν ἀπὸ ταύτης τῆς ἡμέρας λαβὼν ἐπίτω τὰ ἑαυτοῦ, καὶ μηδεμία τῆς μονῆς παραίτησις ἔτι τούτῳ παρ ̓ ἀρχόντων γιγνέσθω. ἐὰν δέ τις ἀπειθῶν τούτοις εἰσαχθεὶς εἰς δικαστήριον ὄφλῃ, θανάτῳ τε ζημιούσθω καὶ τὰ χρήματα αὐτοῦ γιγνέσθω δημόσια. δίκαιε δ ̓ ἔστωσαν τούτων ἐν ταῖς φυλετικαῖσι δίκαις, ἐὰν μὴ πρότερον ἐν γείτοσιν ἢ ἐν αἱρετοῖσι δικασταῖς ἀπαλ- 1. ii. 235. λάττωνται πρὸς ἀλλήλους τῶν ἐγκλημάτων. ἐὰν δὲ ὡς αὑτοῦ ἐφάπτηται ζώου καὶ ὁτουοῦν ἤ τινος ἑτέρου τῶν

C

La

om f).—* οἰκίαν 1.9 ἅμα καὶ ht.—ε τε om h. καὶ om t.—b δὲ καὶ τῷ 5.-
. τῷ Astius: libri τῶν.—d πλείω 5.—ε γένηταί .- γε ν.--8 δίκαια A et jp b et

x

β τοῦ πατρ καὶ τὰ ἀντίγραφα : δίκαι cum *s corr Ω.--h ὁτωοῦν Α : δτουοῦν cum *s

ἐπαγγελλόμενον] Operam suam offe rentem in iis, quæ facere ipsum decet et quæ potest. Sic Xenoph. Anab. vii. 1. 33. προσέρχεται Κοιρατάδης Θηβαῖος— ἐπαγγελλόμενος, εἴ τις ἢ πόλις ἢ ἔθνος στρατηγοῦ δέοιτο. Cf. Valckenar. ad Thom. Mag. p. 160. in Ruhnk. Valcken. et alior. epist. ad Ernesti. Asr.

τῶν ἄλλων] Vel deest vel subaudienda relicta est vox τινὶ cum his genis tivis. STEPH. qui sic in Not. ‘Aut dicendum est scribendum esse πλείων, aut cum πλείω subaudiri κτήματα, vel ἀγαθὰ, aut tale quid.’

ἄλλων τῳ ξένων] Sic pro ἄλλων τῶν ξένων scripsimus, id quod Matthiæ Gramm. Græc. p. 507. 3. etiam conjecerat. Similiter Steph. 7wl vel intelligi

debere vel abesse existimavit. Deinde
πλείων pro πλείω e Bas. 2. reposuimus,
Stephano addicente, qui observat, nisi
πλείων scribatur, ad πλείω intelligendum
esse ἀγαθά. Μox Cod. Voss. δίκαια δ'
ἔστωσαν et ἀλλάττηται. Agr.

Mox

ἐφάπτηται] ἐφάπτεσθαι est i. q. ἀντέ-
χεσθαι, vindicare, manu asserere.
pro αὑτοῦ haud dubie αὐτοῦ scribendum
est, quod referatur ad ότουοῦν. Ad ἐφάπ-
τηται, nisi excidit τis, intell. pronomen
indefinitum. Cod. Voss. ότῳοῦν.—εἰς
δὲ ξενικὴν παράδοσιν, est εἰς τὸν ξένον
παραδόντα, abstractum pro concreto, vid.
ad iii. 5. Mox ἧς ad παράδοσιν relatum
est, quum prægressum μηνῶν postulasset
ὦν, ut Ficin. vertit: mensibus quinque,
quorum medius ille sit mensis, in quo ab

αὑτοῦ χρημάτων, ἀναγέτω μὲν ὁ ἔχων εἰς πρατῆρα ἢ τὸν δόντα ἀξιόχρεών τε καὶ ἔνδικον ἤ τινι τρόπῳ παραδόντα ἄλλῳ κυρίως, εἰς μὲν πολίτην ἢ καὶ μέτοικον τῶν ἐν τῇ πόλει ἡμερῶν τριάκοντα, εἰς δὲ ξενικὴν παράδοσιν πέντε μηνῶν, ἧς μέσος ὁ μὴν ἐν ᾧ τρέπεται θερινὸς ἥλιος εἰς τὰ χειμερινά. ὅσα δὲ διά τινος ὠνῆς ἢ καὶ πράσεως ἀλλάτ τεταί' τις ἕτερος ἄλλῳ, διδόντα ἐν χώρᾳ τῇ τεταγμένῃ ἑκάστοις κατ ̓ ἀγορὰν καὶ δεχόμενον ἐν τῷ παραχρῆμα τιμὴν οὕτως ἀλλάττεσθαι, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ μηδ ̓ ἐπὶ ἀναβολῇ πρᾶσιν μηδὲ ὠνὴν ποιεῖσθαι μηδενός. ἐὰν δὲ ἄλλως ἢ ἐν ἄλλοις τόποις ὁτιοῦν ἀνθ ̓ ὁτουοῦν διαμείβηται ἕτερος ἄλλῳ, πιστεύων πρὸς ὃν ἂν ἀλλάττηται, ποιείται ταῦτα ὡς οὐκ οὐσῶν δικῶν κατὰ νόμον περὶ τῶν μὴ πραθέντων κατὰ τὰ νῦν λεγόμενα. ἐράνων δὲ πέρι, τὸν βου

m

n

corr Ω.-1 ή om Kαι et γρ Ω.—k θερινὸς ὁ ἥλιος f. ἀλλάττηται Ω, ἀλλάττηται Ag. --" οὕτως ἄρ ̓ ἀλλ. ().-n ἂν οὗτος ἀλλ. ().-ο τὸν om v.—P μηδενὶ om r.-9 οὐδα.

Π

astivo sol circulo ad hiemalem recurrit. De verbis τρέπεται θερινὸς ἥλιος cet. vid. ad iii. 5, Ast.

ἐν χώρᾳ τῇ τεταγμένῃ] Cf. viii. 12. p. 849. E. Suus enim cuique locus in foro Athenis erat; vid. Μeurs. Lectt. Attic. vi. 24. Gronov. Τhes. Ant. Græc. v. v. p. 1917.--ἐπ' ἀναβολῇ, dilatione data. viii. 12. p. 849. F. μὴ προϊέμενον ἄλλως ἑτέρῳ τὴν ἀλλαγήν. Asr.

ἐράνων δὲ πέρι] Quod ad collationes pecuniæ attinet, quicunque vult, apud amicos stipem colligere potest. ἔρανος est enim stips, quam ab amicis ac sodalibus colligebant, qui adversam passi essent fortunam, ea conditione, ut, si quando possent, amicis eam redderent. Vid, Casaubon. ad Theophr. xv. p. 168, qui optime monet, apud Athenienses videri sodalitates institutas esse, quæ communem arcam haberent, in quam quot mensibus certum quid a singulis penderetur, ut esset, unde juvari possent, qui ex illa sodalitate fortunam adversam aliquo modo essent experti,' laudans Harpocrat. Ερανιστὴς μέντοι κυρίως ἐστὶν δὲ τοῦ ἐράνου μετέχων, καὶ τὴν φορὰν, ἣν ἑκάστου μηνὸς ἔδει καταβάλλειν, εἰσφέρων. Sic etiam Schol. Ruhnk. p. 239. ἔρανός ἐστιν εἰσφορά τις ἑκάστου μηνός. Vid. Salmas. de usur. c. 3. Observat. ad Jus

Att. et Rom. p. 4. 57. Gatacker. Adv. Misc. Posth. p. 855. Taylor. ad De. mosth. Mid, in Reisk. Appar. Crit. in Demosth. v. i. p. 608. Reisk. Ind. Græc. Demosth. p. 368. et Coray ad Theophr. Charact. p. 166. Hinc ἐρανίζειν est i. q. ἔρανον συλλέγειν (Antiph. t. vii. p. 634. κἂν ἔρανον παρὰ τῶν φίλων συλλέξας οὐκ ἂν εἰς τὰ ἔσχατα κακὰ ἦλθον), stipem exigere vel colligere, ἔρανον vero εἰσφέρειν (sensu translato p. 927. C. ὡς ἔρανον εἰσφέροντα ἑαυτῷ τε καὶ τοῖς αὐτοῦ) stipem conferre. Δίκας autem ἐρανικὰς, quæ Athenis ἔμμηνοι erant (v. Harpocrat, et Pollux viii. 6.) noster haud statuit. Desid. Herald. Observatt, et Emendatt. c. xliv. p. 1372. in Otton. Thesaur. Jur. Rom. t. ii. Unde non efficitur, pecuniam ab amicis collatam necessario jure fuisse iis reddendam, sed eo tantum casu, quo in eam fortunam inciderent, quæ eadem ope egeret; quod ad jus tuendum έρπει· καὶ δίκαι fuerant constitutæ, quas in sua republica exerceri nolebat Plato.-Non probabat igitur Plato ἐρανικὰς δίκας, quæ Athenis exercebantur; quibus tamen non id agebatur, ut qui amicorum collationibus adjutus fuerat in re misera, ea, quæ acceperat, redderet facultatibus reparatis, sed ut eos, a quibus beneficium illud acceperat, eodem beneficio prose

μη

αν

.

rrr. iii. 236.

λόμενον ἐρανίζειν φίλον παρὰ φίλοις· ἐὰν δέ τις διαφορὰ γίγνηται περὶ τῆς ἐρανίσεως, οὕτω πράττειν ὡς δικῶν δενὶν περὶ τούτων μηδαμῶς ἐσομένων. ὃς δ ̓ ἂν ἀποδόμενος τιμήν του λάβῃ μὴ ἐλάττω δραχμῶν πεντήκοντα, παραμενέτω κατὰ πόλιν ἐξ ἀνάγκης δέκα ἡμέρας, ὁ δὲ πριάμενος ἴστω τὴν οἰκίαν τὴν τοῦ ἀποδομένου, τῶν περὶ τὰ 1. 916. τοιαῦτα ἐγκλημάτων εἰωθότων γίγνεσθαι χάριν καὶ τῶν ἀναγωγῶν τῶν κατὰ νόμους εἵνεκα.· ἡ δὲ κατὰ νόμους ἀναγωγὴ καὶ μὴ τῇδε ἔστω, ἐάν τις ἀνδράποδον ἀποδῶται κάμνον φθόῃ ἢ λιθιῶν ἢ στραγγουριῶν ἢ τῇ καλουμένῃ ἱερᾷ νόσῳ ἢ καὶ ἑτέρῳ τινὶ ἀδήλῳ τοῖς πολλοῖς νοσήματι μακρῷ καὶ δυσιάτῳ κατὰ τὸ σῶμα ἢ κατὰ τὴν διάνοιαν, ἐὰν μὲν ἰατρῷ τις ἢ γυμναστῇ, μὴ ἀναγωγῆς ἔστω τούτῳ πρὸς τὸν τοιοῦτον τυγχάνειν, μηδ ̓ ἐὰν τἀληθές' τις προειτῶν ἀποδῶταί τῳ· ἐὰν δέ τις ἰδιώτῃ τι τῶν τοιούτων ἀποδῶται δημιουργός, ὁ πριάμενος ἐντὸς ἑκμήνουν ἀναγέτω, πλὴν τῆς ἱερᾶς· ταύτης δ ̓ ἐντὸς ἐνιαυτοῦ τὴν ἀναγωγὴν ἐξέστω ποιεῖσθαι τῆς νόσου. διαδικαζέσθω δὲ ἔν τισι τῶν ἰατρῶν, οὓς ἂν κοινῇ προβαλόμενοι* ἕλωνται· τὸν δὲ ὄφλοντα τὴν δίκην διπλάσιον ἀποτίνειν τῆς τιμῆς ἧς ἂν ἀποδῶται. ἐὰν δὲ ἰδιώτῃ τις ἰδιώτης, ἀναγωγὴν μὲν εἶναι, καθά πες καὶ τοῖς πρόσθεν ἐῤῥήθη, καὶ τὴν διαδικασίαν, ὁ δὲ ὄφλων τὴν τιμὴν ἁπλῆν ἀποτινέτω. ἐὰν δὲ ἀνδροφόνον ἀποδῶταί τίς τινι εἰδότι μὲν εἰδώς, μὴ τυγχανέτω ἀναγω

W

b 91

V

μῶς t.—r εἵνεκα.....ἀναγ. om v: ἕνεκα (α).- λίθων ΑΞΩυfft.--" τούτῳ om pr Ω.ἀληθές f.—w δέ τις om pr Ω.--* τϊ ἰδίως γρ b et mg Ω.—3 ἑκμήνου Ω, ἐκμήνου Arf : ἑξαμήνου *ς.—ε μοι υ.—a προβαλόμενοι v et pr A : προβαλλόμενοι *ς. ἧς

W

ούτου τῆς πράσεως. Asr.

φθόῃ] I. e. φθίσει. Vid. Mar. Attic.
p.399. ubi v. Piers. λιθιῶν, calculo la-

queretur, si quando fes fagitaret: unde
plures elegantiæ flores ab antiquis sip-
toribus decerpti sunt.’ Ceterum Gry-
næus male in Ficini translatione inter-borans, calculosus, et στραγγουριῶν, ve-
posuit conviviisque. Asr.
sicæ morbo s. urinæ stillicidio laborans.
ἀναγωγῶν] Schol. Ruhnk. ἀναγωγή ἱερᾷ νόσῳ morbo, quem Romani dice-
ἐστιν ἡ τῶν πραθέντων ἀνδραπόδων ἀνά- bant, comitiali, h. e. epilepsia. Cf. Cel-
δοσις, ἐχόντων αἰτίαν τινά. Sic etiam sus ii. 3. iii. 23. iv. io. Deinde Ald.
Cod. Voss. in marg. ̓Αναγωγὴ est i. q. Lov. Bas. 1. et 2. ἐκτὸς ἑξαμήνου, viti-
ἀναστροφὴ, redlibitio (line ἀναστροφῆς ose.—Μox πλὴν τῆς ἱερᾶς, eo excepto,
δίκη, actio redhibitoria, Pandect. xxi. 1. qui morbo comitiali laborat, s. nisi is,
leg. 25. §. 8.). Vid. Joach. Stephan. de quem emit, morbo comitiali laborat; hoc
jurisdict. vett. Græc. c. xiv. in Gronov. enim si laborat cet. Abstractum pro
Thes. Ant. Gr. t. vi. p. 2742. Sic p. concreto positum est. Mox èv est co-
916. C. μή τυγχανέτω ἀναγωγῆς τοῦ τοι- ram, vid. ad vi. 3. Asr.
Plut.
VoL. VIII.

3 X

« PreviousContinue »