Page images
PDF
EPUB

και ος αν έθέλη μετ' αυτού ξυνεύχεσθαι. ταύτα δε γιγνόμενα των τοιώνδε χάριν έστω. ιερά και θεούς ου ράδιον ιδρύεσθαι, μεγάλης δε διανοίας τινος ορθώς δραν το τοιούτον, έθος τε γυναιξί τε δή διαφερόντως πάσαις και τους ασθενούσι πάντη και κινδυνεύουσι και απορoύσιν, όπη τις αν απορή, και τουναντίον όταν ευπορίας τινός λάβωνται,

καθιερούν τε' το παρόν αεί και θυσίας εύχεσθαι και ιδρύτι. 910. σεις υπισχνείσθαι θεούς και δαίμοσι και παισι θεών, έν τε

φάσμασιν εγρηγορότας διά φόβους και εν ονείροις, ως δ' αύτως όψεις πολλές απομνημονεύοντας, εκάσταισί* αυτών άκη ποιουμένους βωμούς και ιερά, πάσας μεν οικίας, πάσας δε κώμας έν τε καθαρούς ιδρυομένους εμπιπλάναι: και όπη τις έτυχε των τοιούτων. ών ένεκα χρή πάντων ποιείν κατά τον νύν λεγόμενον νόμον προς τούτοις δε ένεκα των

ασεβούντων, ίνα μή και ταυτα κλέπτοντες πράξεσιν, αι. i. 229. τε και βωμούς εν ιδίαις οικίαις ιδρυόμενοι, λάθρα τους

θεούς ίλεως οιόμενοι ποιεϊν θυσίαις τε και ευχαϊς, εις άπειρος την αδικίαν αυξάνοντες αυτούς τε εγκλήματα προς θεών

τερά

ν

S

[ocr errors]

OL

στ.-P επιμελείς υr, επιμελείς Ω.-4 συνευξέσθω Ωf, συνευχέσθω br.- ον Ω, δεν Arr.-·ξ. ΑΩ.- μεγάλας f.-1 πάσι τ.-' καθιερούνται Α.-* εκάσταισι Ω, εκάστοισι τ et rc 6.- εμπιμπλάναι Α, εμπιμπλάναι ά.– ταϊς πράξεσιν τf, et το

λάβωνται] Refertur ad collectiνum δ' αύτως, vid. ad ν. 2. Αστ. τίς. Verba ipsa ita coherent: έθος τε και εν ονείροις] Hec verba Fic. jungit (quod sequentia connectit cum prægres. cum sequentibus, fortasse quod legerit sis: Ιερά-ου ράδιον ιδρύεσθαι) γυναιξί aut legendum putaverit, και εν ονείροις Τε-και τους ασθενούσι--καθιερούν -έν ωσαύτως, etc. STEPH. τε φάσμασιν εγρηγορότας (accusativus άκη ποιουμένους] Remedium aferendativum excipit, vid. ad iii. 5.) kal ły tes, sensu translato positum est. Deinde ονείροις διά φόβους, ώς δ' αύτως όψεις έν τε καθαροίς (ut apud Ηomer. II. viii. πολλάς απομνημονεύοντας εκάσταισί τε 491. x. 199. xxiii. 61. εν καθαρώ. “Ιδρυάκη ποιουμένους βωμούς (έθος εστί) μένους (collocantes, erstruentes aras et πάσας-εμπιπλάναι. Verba έν τε φάσ- 8acella) conjungi oportet curn verbis και μασιν εγρηγορότας διά φόβους και εν ονεί- όπη τις έτυχε των τοιούτων (vel ubicunροις ita capierida sunt: διά φόβους (i. e. que ejusmodi homines ea collocant s. φοβουμένους vel πεφοβημένους, perter- exstruunt). AsT. ritos) év pdouarı (per visa s. ostenta, κλέπτοντες πράξεσιν] Ι.e. λάθρα πράτspectra; sic év Polit. v. 5. p. 455. B. TOVTES, clam hæc facientes. Sic kiér. Cf. ad Legg. iii. 3.) εγρηγορότας (quα τειν τι dicitur, qui clam et quasi furtin vigilantibus apparuerunt) kal év övelpois aliquid facit, ita ut non animadvertatur ; (propter s. per somnia); igitur : et per- vid. Perizon. ad Ælian. V. H. iii. 47. territi quoque vel ostentis, quæ vigilantes -apds Dewv, apud deos, vid. ad ii. 7. viderunt, vel somniis solent (dos) locos ix. 10. Mox Cod. Voss. βελτίστοισι. omnes aris et sacellis implere. De as Ast.

ποιώνται και τους επιτρέπουσιν, ουσιν αυτών βελτίωσι, και πάσα ούτως ή πόλις απολαύη των ασεβών τρόπον τινα δικαίως. τον μεν δή νομοθέτης ο θεός ου μέμψεται· κείσθω γαρ νόμος ούτος, μη κεκτησθαι θεών εν ιδίαις οικίαις ιερά τον δε φανέντα κεκτημένον έτερα και οργιάζοντα πλήν τα δημόσια, εαν μεν° άδικον μηδέν των μεγάλων και ανοσίων ειργασμένος ανήρ ή και γυνή κεκτηται τις, ο μεν αισθόμενος και εισαγγελλέτων τους νομοφύλαξιν, οι δε προσταττόντων εις τα δημόσια αποφέρειν τερά τα ίδια, μη πείθοντες δε ζημιoύντων, έως αν απενεχθή· έαν δε τις ασεβήσας μη παιδίων αλλ' ανδρών ασέβημα ανοσίων γένηται! φανερός, είτε εν ιδίοις ίδρυσάμενος είτ' εν δημοσίοις θύσας ιερά θεοίς οίστισινούν, ως ου καθαρός ών θύων, θανάτω ζημιούσθω. το δε παιδίων και μη κρίναντες οί° νομοφύλακες, εις το δικαστήριον ούτως εισαγαγόντες την της ασεβείας δίκην τούτοις επιτελούντων.

Ω.- βελτίστοις Α, βελτίστοισιν εft et (adscripto βελτίοσι) Ω.--4 ούτως οm r.και των ασεβών οm 5.- οm Art et pr Ω.- Α οργίζοντα pr Ω.-€ μεν ο Ξ.-1 και om 0.αισθανόμενος ΑΩvfr.- και οm και et γρ Ω.- εισαγγελέτω .δίον pr Ω.- γεγένηται r.-ι παιδίον ΑΞr et pr Ω, παίδειον τf, et corr Ω.- προκρίναντες γρ Ω.-0 οι add A et γρ Ω.

k

Trat

[ocr errors]

η πόλις απολαύη] Hesiod. Ε. κ. Η. παιδίων] Ρτο παιδίων (cujus loco in 238. Πολλάκι και ξύμπασα πόλις κακού prec. edit. perperam legitur παιδίον) in ανδρός απηύρα, Οστις άλιτραίνει και uno vet. est παίδειον, STEPH. ατάσθαλα μηχανάαται. Cf. Flemsterhus. παιδίων] Αld. Loν. Βas. 1. 2. et Cod. ad Lucian. Tim. t. i. p. 328. Bip. Pro Voss. Taidlov. Ficin. vertit: si quis auαπολαύη Cod. Voss. απολάβη, frequenti tem non puerilem, sed nefariam impieconfusione. De verbo απολαύειν vid. tatem commiserit, et deinde : puerile Jens. Lectt. Lucjan, i. 4. p. 24. In seqq. vero esse vel non--; ut παίδειον videatur pro κέκτηται scribendum est κεκτηται; legisse. Ad παιδίων και μη int. ασέβημα. dày enim conjunctivym poscit. Mox uti Mox cioayayóvres est judicium reddenπείθοντες est i. φ. τους μη πειθομένους. tes, vid. ad ix. 2. AsT. Ast.

Plut.

Vol. VIII.

3 Ο

1

Ν Ο Μ Ο Ι,

ΙΑ.

Steph. 11. 913.

Bek.

5. 1. Το δη* μετά ταύτ' είη ξυμβόλαια αν προς

αλλήλους ημίν δεόμενα προσηκούσης τάξεως. απλούν δέο 11. i. 230. γ εστί που το γε τοιούτον μήτε ούν τις των εμών χρημά

των άπτοιτο εις δύναμιν, μηδ' αυ κινήσειε μηδε το βραχύτατον εμε μηδαμή μηδαμώς πείθων κατά ταύτα δε ταύτα και περί τα των άλλων εγω δρώην, νούν έχων έμφρονα. θησαυρόν δή λέγωμεν πρώτον των τοιούτων, όν τις αυτό και τους αυτού κειμήλιον έθετο, μη των εμών ών πατέρων, μήθ' ευρεϊν ποτέ θεοίς εύξαίμην μήθ' εύρων κινήσαιμι, μηδ' αυ τοϊς λεγομένοις μάντεσιν ανακοινώσαιμι τοίς αμώς γέ

ε και δη 0, δε f.-6 τούτ' for.- ευμβολαίων ΑΞΩft.-δε οι Aet pr Ω.-* δν

5. 1. απτοιτο-κινήσεις] De his opta- tur, & μήτε αυτός κατέθετο, μήτε αυ παtivis vid. ad ix. 4. Μox Cod. Voss. τέρων τις πατήρ. Fic. autem reddit εύφρονα. Deinde post τοιούτον inter. parentum, quasi idem valeret quod γοpunximus, ut sensus sit: et primo qui- véw. Cæterum dy legendo aute ratédem inter: has res (των τοιούτων, φuod ρων, referetur ad illa τις κατέθετο: aioApectat ad των άλλων) de thesauro dica- qui δν ad κειμήλιον: at Fic. perinde mus. AsT.

ac si όντα legisset, ad θησαυρόν retulit.' μη των εμών] In vet. μή των εμών ών STEPH. πατέρων: Fic. tamen videtur legisse, μη πατρώων] Int. αγαθών; δν vero, quod των εμών όντα πατέρων. STEPH. qui sic ad θν, int. θησαυρόν, respicere oportebat, in Not. Videndum an πατρώων τelineri refertur ad κειμήλιον. Ficin. qui vertit : possit, subaudiendo αγαθών: alioqui πα- meorum parentum, videtur, ut Steph. τέρων in vet. legitur: exponendum au- bene observat, μή των εμών όντα τατέtem videtur ex iis quæ paulo post dicun- pwy legisse. Ast.

πώς μοι ξυμβουλεύουσιν ανελεϊν την γη παρακαταθήκην. ου γάρ ποτε τοσούτον είς χρημάτων ωφελεθείην ών κτησιν ανελών, όσον είς όγκος προς αρετήν ψυχής και το δίκαιον 1. i. 231. επιδιδοίην αν μη ανελόμενος, κτημα αντί κτήματος άμειτον εν αμείνονι' κτησάμενος, δίκην εν τη ψυχή πλούτου προτιμήσας εν ουσία κεκτησθαι πρότερον: επί πολλοίς γάρ δη λεγόμενον εύ το μη κινείν τα ακίνητα και περί τούτου λέγοιτ' άν ως ενός εκείνων όντος. πείθεσθαι δε χρή και τους

[ocr errors]

πατρώων 5.- των ΑΩ.- αμ. τ.-γης ΑΩ, γήν υ: γε “s.-1 επιδιδοίην γρ Ω,

ξυμβουλεύουσιν] Videndum annon le- adeo illarm, sive arva, fallere interdum gendum sit potius ξυμβουλεύσουσιν. Mi- depositum dicentes poetas audiarmus. Eo rum est autem, Ficinum, agnoscentem autem lubentius ita lego, quod locus hic alteram lectionem, ανακοινώσαιμι ver- non posceret ut την γε παρακαταθήκην, tisse credam: nisi forte aliter (quod non sed it simpliciter την παρακαταθήκην puto) legit. Illius locum hunc inter- diceret. Steph. Quem vet. Steph. inpretantis hæc sunt verba, Nec ariolis nuat, non liquet : nam Ald. et rel. vuldepositum accipere consulentibus credam. gatum tenent. Bip. STEPH.

την γη παρακαταθήκην] Depositum, ξυμβουλεύουσιν] Stepliano jam emen- h. e, custodiendum traditum terræ. nadante, scripsimus ξυμβουλεύσουσιν; sen- ρακαταθήκη enim dicitur non solum pesus est : neque vales s. hariolos ita dictos cunia deposita, sed universe quoque, consuluerim, quos susuros esse sciam- quidquid custodienduin

et curandum traανακοινούν τινι, communicare quid alicui ditur (ut c. 8. p. 927. C. de orbis adhiad deliberandum, est aliquem consulere, betur), ut h. 1. thesaurus, qui terræ creut Epist. vii. p. 331. Β. και ξυμβουλεύον- ditur. γη vero substantiνο junctum est, τος αν εθέλειν πείθεσθαι, περί ών άνα- ut solent substantiva cum eodem casu κοινούται, προθύμως ξυμβουλεύω. Lach. poni, quem verba, unde derivantur, re179. Ε. ταύτ' έστιν, 8 εβουλόμεθα υμών gere amant, vid. ad i. 6. Vulgo legitur ανακοινώσασθαι. Χenoph. Αnab. iii. 1. την γε παρακαταθήκην ; quod nos repo5. vi. 1. 14. Hist. Græc. vii. 2. 20. Si- suimus, id in libro vet. scribi Steph. militer κοινούσθαι c. 10. p. 930. C. memorat, qui èv addi jubebat, quo carere τας των γάμων επιμελομένας γυναίκας possumus. Bene vero monuit idem vir κοινούμενοι. Αυτ.

doctissimus, huic lectioni optime conshu ye] In uno vet. scriptum est The venire et sensum hujus orationis, quum η παρακαταθήκην : φuarm lectionerm mi- de thesauro in terra recondito agatur, et nime contemnendam existimo, quod ad verba ανελεϊν, ανελών; αναιρείσθαι enim genuinam nos posse deducere videatur: proprie dici, quæ e terra tollantur.-åvegenuinam, inquam, meo judicio : puto λών, αυτήν, την παρακαταθήκην. Verba enim scriptuπι fuisse, την εν γή παρακα- είς όγκον conj. cum όσον και εις όσον όγκον, Talhany: meminisse enim oportet eum in quantam molem s. magnitudinem, i. e. hic de thesauro loqui : et αναιρείσθαι 80. quantum ; επιδιδόναι vero πρός αρετήν lere dici de iis quæ e terra tolluntur, a notum est illud in virtute proficere. Pro quo sunt ανέλη, et ανέληται, item par- επιδιδοϊμ' Cod. Voss. επιδιδοί. Αυτ. ticipium ανελόμενος, quibus hic utitur, προτιμήσας] Ηoc participium pragressicut et activis vocibus, licet non perinde sorum explicationi servit: dum videlicet hac in significatione usitatis. Adde quod S. eo, quod- ; de hoc participiorum usu κειμήλιον, quo etiam utitur, από του vid. ad iv. 8. 'Εν ουσία κτήσασθαι est κείσθαι dicitur. Nec vero mirum videri i. g. ώς ουσίαν ; εν est enim instar, ut, debet, eum quod in terram reconditum vid. ad x. 9. Deinde apótepov, cujus sit, vocare depositum (id enim omnino vis in verbo apotiuhoas jam inest, abunsonat vox tapakatadhan), quum itidem danter appositum est; vid. ad i. 7. Ast. credere aliquid terræ dici soleat, atque

περί ταύτα λεγομένους μύθους, ως εις παίδων γενεών ου ξύμφορα τα τοιαύτα. ός δ' αν παίδων τε ακηδής τη γένηται και του θέντος τον νόμον αμελήσας, α μήτε αυτός κατέθετο μήτε αυ πατέρων τις πατήρ, μη πείσας τον θέμενον ανέληται, κάλλιστον νόμων διαφθείρων και απλούστατον, και ουδαμή αγεννούς άνδρός νομοθέτημα, ός είπεν, ά μη κατέθου, μη ανέλη,-τούτοιςΡ δυοίν νομοθέταιν καταφρονήσαντα και ανελόμενον ού τις σμικρόν, και μη κατέθετο αυτός, πλήθος δ' έστιν ότε θησαυρού παμμέγεθες τι χρή' πάσχειν υπό μεν δή θεών, ο θεός οίδεν· ο δε κατιδών πρώτος άγγελλέτω, εαν μεν εν άστει γίγνηται το τοιούτον, τους αστυνό

μοις, εαν δε της πόλεως εν αγορά που, τοϊσιν αγορανόμοις, 11. 914. εαν" δε της άλλης χώρας, αγρονόμοις τε και τοϊς τούτων 11. ii. 232. άρχουσι δηλωσάτω. δηλωθέντων δε ή πόλις είς Δελφούς

πεμπέτω ότι δ' άν ο θεός αναιρη περί τε των χρημάτων και του κινήσαντος, τούτο ή πόλις υπηρετούσα ταϊς μαντείαις

επιδιδοί ΑΞΩfbr : επιδιδοίμ' .- εν οm 5.- αμείνοσι fet γρ 5.-πι αηδής β.-
Η νόμον και.-0 και οm Ab et pr Ω.- τούτοιν δυοϊν A et το Ω: τούτον τον δυοϊν

-9 τε Ξ.-παμμέγεθος Ε.-" χρήμα γρ Ω.- αγγελλέτω ΑΞΩbr: άγγελέτο
- εάν...αγορανόμοις οτη Ξυf.-ν τοις .-* εάν...άγρονόμοις οι pr Ω.- αγο-

& ut aŭrds katébeto] Vid. ad viii. 10. illa in eo de quo nunc agitur loco, absque Etiam verbis, quæ sequuntur, & uity katévet. exempl. consensu fuerunt adjecta. θου, μη ανέλη, Solonis lex 1. 1. citata Agnoscuntur certe et a Ficino, sed ea significatur. Ast.

niale loco tertio collocante. Est autem 8 Beds oldev] Post hæc verba videri interpungendum post xápas, et subaupossit Ficinus legisse quæpiam, quæ hic dienda particula mov. Steph. desint; sed ea illius esse puto, ab illo εάν δε της πόλεως-αγορανόμοις] A5 addita ut melius cum his cohærerent ea Ald. Lov. Bas. 1. et 2. absunt verba quæ sequuntur. Ejus verba sunt, quæ in Ficini translatione expressa : si in pæna huic a diis debeatur, deus quidem foro rerum venalium, earundem curatoipse novit: quæ vero ab hominibus, de- ribus. Cf. c. 14. p. 936. C. Genitivi clarabimus. STEPH.

της πόλεως et της άλλης χώρας e partiυπό μεν δή θεών] Int. τι χρή αυτόν cula που penderit. Asr. πάσχειν, ο θεός οΐδεν. Ρost haec verba els Aerpows] Dubiis in casibus, quo. nonnulla videntur excidisse; quam qui- rum difficilis esset dijudicatio, oraculum dem suspicionem Ficini confirmat trans- Delphicum consulebatur, vid. Joach. Stelatio. Ast.

phanus de jurisdict, vett. Græc. c. I. εάν δε της πόλεως εν αγορά που, τοϊσιν Gronov. Thes. Αnt. Graec. t. vi. p. 2725. αγορανόμοις] Hec verba in preced. edi- AST. tionibus non extant : sed ea in iis desi- και τι δ' άν ο θεός αναιρήLaudat hec derari ostendit hic locus p. 936. qui in verba Euseb. Præp. Ev. xiii. 21. p.711. ipsis quoque ita scriptus est, εκ μέν αγο- Β. ubi κτημάτων-τούθ'-μηνύων δε scri. ρας αγορανόμοι εξειργόντων αυτόν εκ δε bitur. Verba δόξαν– δούλος δ' αν ή. qua του άστεως, ή των αστυνόμων αρχή: αγρο- in Αld. Loν. et Βas. 1. desunt, exhibent νόμοι δε εκ της άλλης χώρας εις την υπερ- Bas. 2. Euseb. Cod. Voss. Ficin. et ορίαν εκπεμπόντων. Νeque tamen verba Cornar. AsT.

« PreviousContinue »