Page images
PDF
EPUB

Ν Ο Μ Ο Ι,

Γ.

II. 670.

Bek. ,
III. ii. 277.

8. 1. Ταύτα μεν ούν δή ταύτης πολιτείας δ' αρχήν Seph. τίνα ποτέ φώμεν γεγονέναι; μων ουκ ενθένδε τις αν αυτήν ραστά τε και κάλλιστα κατίδου;

ΚΛ. Πόθεν και

ΑΘ. "Οθεν περο και την των πόλεων επίδοσιν είς άρετην μεταβαίνουσαν άμα και κακίαν εκάστοτε θεατέον.

ΚΛ. Λέγεις δε πόθεν;

ΑΘ. Ομαι μεν από χρόνου μήκους τε και απειρίας και των μεταβολών εν τω τοιούτω.

ΚΛ. Πώς λέγεις;

ΑΘ. Φέρε, αφ' ού πόλεις τ'° εισί και άνθρωποι πολιτευόμενοι, δοκείς αν ποτε κατανοήσαι χρόνου πλήθος όσον γέγονεν;

και ταύτα 5.-5 περ add ΑΩfbr.-0 την οτη υ, post πόλεων ponit 5.1 εις Α: επ'

5. 1. ταύτα] Legitur etiam ταύτη. σιν-, Ac nescio an ita legerit Procl, STEPH.

in Τim. ii. p. 88. πολιτείας γαρ αρχήν ταύτα μεν ουν δη ταύτα] Ηας φuidem ζητήσας, αφ' ής εις αρετήν τε και κακίαν hactenus. Polit. ii. 4. ταύτα μεν δή ού- μεταβαίνουσιν αι πόλεις, επήγαγε λέτω. Αristoph. Ρlut. 8. και ταύτα μεν δή γεις δε πόθεν; κ. τ. λ. BoECK H. p. 155. ταυτα. Cod. Voss. oύν ταύτη. AsT. μεταβαινουσών] Sic cum Boeckhio

μεταβαίνουσαν] Malim μεταβαινουσών. scripsimus pτο μεταβαίνουσαν. Ficinus Aristot. Polit. iv. 5. p. 241. συμβαίνει simpliciter vertit : unde civitatum quo. δε τούτο μάλιστα μετά τας μεταβολάς que incrementum et ad virtutem et ad των πολιτειών. ου γαρ ευθύς μεταβαίνου- vitium licet inspicere. As1. Plat. Vol. VIII.

A

[merged small][merged small][ocr errors]

III. ii. 278.

γε.

γεγό

ΚΛ. Ούκουν ράδιόν γε ουδαμώς.
ΑΘ. Το δέ γε, ώς άπλετόνε τι και αμήχανον αν είη.
ΚΛ. Πάνυ μεν ούν» τουτο

ΑΘ. Μών' ούν ου μυρίαι μεν επί μυρίαις ημίν
νασι πόλεις έν τούτω τω χρόνω, κατά τον αυτόν δε του
πλήθους λόγον ουκ ελάττους εφθαρμέναι και πεπολιτευμένα
δ' αυ πάσας πολιτείας πολλάκις εκασταχού;* και τοτε!
μεν εξ ελαττόνων μείζoυς, τοτε δε εκ μειζόνων ελάττους,
και χείρους εκ βελτιόνων γεγόνασι και βελτίoυς εκη χείο
ρόνων;

ΚΛ. Αναγκαίον.

ΑΘ. Ταύτης δή πέρι λάβωμεν, ει δυναίμεθα, της μεταβολής την αιτίαν τάχα γαρ αν ίσως δείξειεν ημίν την πρώτην των πολιτειών γένεσιν και μετάβασιν.

[ocr errors]

*s.-€ τ' οm r.- ράιδιόν γε Ω, αίδιον Α: μαόν γε *s.-8 άπλετόν Ωft, άπλειστον ν: άπειρον “s.h oύν υ.-- post μών omisi γε cam Αf et mg Ω. έκασταχού πολλάκις τ.-ι ποτέ...ποτέ f.-πι και εκ τ.-n' πέρι λάβωμεν Ερυfbr : περιλά

δέον] In vet. ράδιον, verum et alibi τη μόνω δή και διανοήματι λάβωμεν αυdầov invenitur apud hunc scriptorem, ubi Toll Trépi Td Tobvde. Aristot. Polit. i. 6. comparationis significatio locum nullum p. 29. λάβωμεν δε περί αυτής την αρχήν habet. STEPH.

εντεύθεν. Ρlat. Phed. p. 246. D. την ράδιον] Sic Cod. Voss. et Ficin. ne- δ' αιτίας της των πτερών αποβολής, δι' ήν φιαηιαηι ίd facile. Vulgo ράον, solem. ψυχής απορρεί, λάβωμεν. Αc ne dubiles τoi perimutatione, vid. Heind. ad Phedon. dici αιτίαν περί τινος λαβείν, ειδέναι etc. p. 66. sq. In Cod. Voss. abest ye, quæ v. Phedon. p. 96. Ε. περί τούτων την tamen particula in responsis poni solet, αιτίαν ειδέναι. p. 97. C. ει ούν τις βούaffirmandi vi predita, ut i. 14. fin. λοιτο την αιτίαν ευρείν περί εκάστου. Ει Vid. Boissonad. ad Philostrat. p. 306. ib. D. άσμενος ευρηκέναι ήμην διδάσκαAst.

λον της αιτίας περί των όντων. p. 98. D. ως άπειρον] Ωs est perquam, ut και αν περί του διαλέγεσθαι υμίν ετέρας vii. 18. p. 816. Β. ως ορθώς άμα και τοιαύτας αιτίας λέγοι. Rep. i. p. 329. μουσικώς ώνόμασεν. Εpinom. 4. p. 979. D. αλλά και τούτων πέρι και των γε D. ώς εικότως είπες, ότι cet. Vid. προς τους οικείους μία τις αιτία εστιν. Eustath. ad Iliad. A. p. 60. et Heind. BOECKH. p. 155, 156. ad Cratyl. p. 41. et Phædon. §. 90. De ταύτης δή περί-της μεταβολής] Αld. το δε vid. ad i. 6. AsT.

Loν. Βas. 1. et 2. πέρι λάβωμεν, Steεκ χειρόνων] Αld. Loν. Βas. 1. χεί- phan. et Βip. περιλάβωμεν. Περί, a noρων, vitiose. AsT.

mine suo divulsum (vid. i. 10.), geniti. ταύτι δή περιλάβωμεν-της μεταβο- νι circumlocutio est, ut Phedon. 96. λής την αιτίαν] Non prorsus simile Polit. 1. 3. p. 329. D. Sic et Legg. Sophist. p. 249. D. άρ' ουκ επιεικώς ήδη iv. 11. p. 720. Ε. την περί γενέσεως αρφαινόμεθα περιειληφέναι τα λόγω το όν; χήν. x. 4. p. 889. Β. τα μετά ταύτα αν Sed omnino scribendum e Βas. 2. δή σώματα γης τε και ηλίου και σελήνης άσπερί (sive, ut vulgo scribitur, πέρι) λά- τρων τε πέρι διά τούτων γεγονέναι. xii. βωμεν, quod et ipse conjeceram, et ou. 6. 951. E. έτι δε και περί της παιδείας πάperrime conjectum reperi ab Heind. ad σης επιμελητής. Sic x. 2. 886. D. Cf. Theætet. §. 83. Legg. x. p. 898. E. Heusinger. ad Plutarch. de lib. educat.

ΙΙ. 677.

ΚΛ. Ευ λέγεις, και προθυμείσθαι δεί σε μεν και διανοεί περί αυτών αποφαινόμενον, ημάς δε ξυνεπομένους.

ΑΘ. “Ας ούν υμίν οι παλαιοί λόγοι αλήθειαν έχειν τινα δοκoυσιν;

ΚΛ. Ποιοι δή;9
ΑΘ. Το πολλές ανθρώπων φθοράς γεγονέναι κατα-

aoiv

βωμεν σ.-0 μεταβολήν Ωf5, μεταβολήν τ.-ημίν Ωυftr.-9 δε s.-1 ποτέ om

p. 99. Scripturam περί λάβωμεν jam νασιν ανθρώπων και έσονται, πυρί μεν και commendaverant Heind. ad Τheatet. 5. ύδατι μέγισται, μυρίοις δε άλλοις έτεραι 83. et Boeckhius. Ast.

βραχύτεραι. Cf. Clemens Alexandr. μετάβασιν] γρ. μεταβολήν. STEPH. Stron. vi. p. 549. D. (t. ii. 649. Pott.)

μετάβασιν] Sic editt. vett. Αld. Βas. Origen. adv. Cels. iv. 20. t. i. p. 514. D. 1. et 2. Utrumque bene. Illud tamen iv. 62. p. 551. D. Similiter Cicero in malim quia hoc statim præcedit. Bip. Somn. Scip. 16. c. 7. propter eluviones

και προθυμείσθαι] His verbis in Αld. exustionesque terrarum, quas accidere Atheniensis nomen præfixum est, et se

tempore certo necesse est.' Jam vetusquentia 'Ap'oùv Cliniæ tribuuntur. Vera tissimi et populi (ut Indi, vid. Paulin. orationis dispositio jam in Lovan. deinde System. Brahman. p. 80.) et sapientes in Bas. J. et 2. extat. De participiis (úl Orphici, Heraclitus, deinde Stoici,) αποφαινόμενον et ξυνεπομένους, infiniti- in hac sententia fuerunt, ut mundum sorum partes agentibus, vid. ad i. 11. opinarentur alternis igni vel aqua destrui AsT. .

atque restaurari.

Vid. Plutarch. de &p' obv k. T. 4.] Extat hic locus in Oracul. Defect. p. 415. Clemens AlexEuseb. Præp. Ev. xii. 15. p. 587. D. ubi andr. Strom. v. p. 549. Procl. in Tim. scribitur οι παλαιοί λόγοι υμίν αλήθειάν ii. p. 99. Lips. Physiolog. Stoic. iii. 21. τινα έχειν. Deinde Ποίοι δη ex Εuseb. sq. Thomas. de Stoic, mundi esustione et Cod. Voss. recepimus pro Noioi dé. p. 178. Notabilis in primis est Cen. Ast,

sorini de die nat, c. 18. locus : cujus ποιοι δε] Scrib. ποίοι δη ex Εuseb. (magni) anni hiems summa est κατα. Præp. Ev. xii. p. 587. cod. Leid. et Fic. Kdvouds, quam nostri diluvionem vocant, vertente quinam. Malim etiam, Bpaxú ti æstas autem èKTÚpwois, quod est mundi τοτων ανθρώπων λείπεσθαι γένος. Politic. incendium; nam his alternis temporibus p. 270. D. και δη και το των ανθρώπων γέ- mundus tum exignescere, tum exaquesνος ολίγον τι περιλείπεται. Paullo post cere videtur. Ubi ν. Lindenbrog. p. 89. pro illo, το ποιόν τι περί αυτής διανοηθέν. Cf. Elmenhorst. ad Arnob. adν. gent. i. τες, Euseb. habet το ποίον δή π. α. δ. p. 7.-De diluviis, vid. Τim. p. 25. C. Non necesse. Sophist, p. 217. A. Ti 8è Critias 111. A. Aristotel. de mundo c. 4. μάλιστα, και το ποιόν τι περί αυτών δια- . de mir. auscult. c. 82. Strabo i. p. 83. πορηθείς, έρεσθαι διενοήθης; p. 240. C. sq. ubi v. Casaubon. p. 94. Plin. H. N. πη και το ποιόν τι φοβούμενος ούτω λέ- ii. 84. 86. Schwarz. ad Cellar. Geogr. γεις; Rep. Χ. p. 602. C. του ποίου τινός ant. t. i. p. 954. et interp. ad Ovid. Meπέρι λέγεις; Phedon. p. 78. Β. ουκούν tam. Χν. 262. In primis nobilitatum τoιόνδε τι, ή δ' ες ο Σωκράτης, δεί ημάς est Deucalionis diluvium (vid. Τim. 22. ανερέσθαι εαυτούς, τοπoίω τινι άρα προσ- Α.) de quo v. Sturz. ad Ηellanic. p. 68. ήκει τούτο το πάθος πάσχειν, το διασκε- Ceterum de φθοραίς illis similiter Politic. δάννυσθαι, και υπέρ του ποίου τινός δεδιέ- p. 270. C. φθοραι τοίνυν εξ ανάγκης τότε ναι, μή πάθη αυτό, και το ποίω τινί. μέγισται ξυμβαίνουσι των τε άλλων ζώων, BoECKH.

και δη και το των ανθρώπων γένος ολίγον πολλές ανθρώπων φθοράς] Celebra- τι περιλείπεται. Ηinc Aristotel. Polit. tissima est sententia, terras pristino tem- ii. 6. (c. 5. 6. 13. Schneid.): τους πρώpore sepenumero mutatas, et modo igni, τους, είτε γηγενείς ήσαν, είτ' εκ φθοράς modo aqua vastatas esse. Timeus 22. τινός έσώσθησαν. Et Joseph. contr. C. πολλαι και κατά πολλά φθοραι γεγό. Αpion. i. p. 1034. Β. τον δε περί την

1. ii. 279.

κλυσμούς τε και νόσοις και άλλους πολλούς, εν οις βραχύ τι των ανθρώπων λείπεσθαι γένος.

ΚΛ. Πάνυ μεν ουν πιθανόν το τοιούτον παν παντί.

ΑΘ. Φέρε δή, νοήσωμεν μίαν των πολλών ταύτην την τα κατακλυσμώ ποτέ' γενομένην.

ΚΛ. Το ποιόν τι περί αυτής διανοηθέντες;

ΑΘ. Ως οι τότε περιφυγόντες την φθοραν σχεδόν όρειοί τινες αν είεν νομής, έν κορυφαίς που σμικρά ζώπυρα του των ανθρώπων διασεσωσμένα γένους.

ΚΛ. Δήλον.

ΑΘ. Και δη τους τοιούτους γε ανάγκη που των άλ. λων απείρους είναι τεχνών και των εν τοις άστεσι προς αλλήλους μηχανών είς τε πλεονεξίας και φιλονεικίας, και οπόσ' άλλα κακουργήματα προς αλλήλους επινοούσιν.

ΚΛ. Εικος γούν.

ΑΘ. Θωμεν δη τας εν τοις πεδίοις πόλεις και προς θαλάττη κατοικούσας άρδην. εν τω τότε χρόνω διαφθείρεσθαι;

ει 5.5 νομής pr Α, νομηις Ω: νομείς “s.-διασεσωσμένα γενους ΑΩfbr : γένους

ται. AST.

Ελλάδα τόπον μυρίαι μεν φθοραι κατέσ- phil. ad Autolyc. iii. 18. p. 332. ed. χον, εξαλείφουσαι την μνήμην των γεγο- Wolf. Ceterum αν cum optativo conνότων. AsT.

junctum rem tantummodo probabilem βραχύ τι το-γένος] Vulgo articulus indicat. Sic c. 2. ήφανισμέναι αν ελεν το abest, quem Boeckh. bene monuit in. εν τω τότε. Vid. Matthia Gr. Gr. p. terponendum esse, ut Politic. 1. 1. το 721. AST. των ανθρώπων γένος ολίγον τι περιλείπε. ζώπυρα] Igniculi et semina (at Ci

cero de finib, v.7. Tusc. disput. iii, 1. κατακλυσμώ ποτέ] In Euseb. deest de legib. i. 12. ubi v. Gorenz. p. 49.) ποτέ. Mox idem legit to noioy ), Ex Homerico (Odyss. E. 490.) Auxit : sed ποιος solet pronomen τις comitem σπέρμα πυρός σώζων. Vid. F. Gronoν. habere, uti patet e locis, qnæ Boeckh. Observati. iv. 1. p. 42. et T. Hemstercitavit; quibus adde Legg. x. 12. p. 904. hus. ad Lucian. Tim. p. 336. t. i. Bip. B. Xenoph. Hist. Græc. iv. 13. dégov Locos eorum, qui Platonem imitati sunt, μοι, έφη, ποίου τινός γένους εστίν ; Μe- collegit Ruhnken. ad Τim. p. 129. sq. mor. Socr. iv. 6. 2. ποιόν τι νομίζεις εύ- -Ceterum comma, quod νulgo post νοσέβειαν είναι. In his pronomini τις res- μης extat, post που posuimus, sensu jupondet particula nostra wohl. Ast. bente.-Deinde επινοούσιν pro επινοούσι

όρειοί τινες-νομής] Vulgo νομείς. cum Eusebio scripsimus. AsT. De sententia, similiter Tim. p. 22. D. άρδην] Codd. Voss. et Paris. άρα ην. όταν δ' αυ οι θεοί την γην ύδασι καθαίρον- Mox σπουδαίως, ut Euseb. ; sed rectius τες κατακλύζωσιν, οι μεν εν τοις όρεσι habet σπουδαίας jam propter τέχνας illas διασώζονται βουκόλοι νομής τε, οι δ' εν et μηχανάς, de quibus paulo ante expoταις παρ' υμίν πόλεσιν εις την θάλασσαν suit. De έχόμενον τέχνης vide ad vii. υπό των ποταμών φέρονται. Cf. Theo. 20. AsT.

« PreviousContinue »