Page images
PDF
EPUB

τέροις. εαν δ' αμφισβήτησις τις γίγνηται περί των εκατέρους πρεπόντων και προσφόρων, δέκα των νομοφυλάκων ελομένους, οίς αν επιτρέψωσιν οίδε και τάξωσι, τούτοις εμμένειν. εισιούσαι δ' εις τας οικίας των νέων αι γυναίκες, τα μεν νουθετούσαι, τα δε και απειλούσαι παυόντων αυτους της αμαρτίας και άμαθίας.» εάν δ' αδυνατώσι, προς τους νομοφύλακας ιούσαι φραζόντων, οι δ' είργόντων. αν

δε και εκείνοι πως αδυνατήσωσι, προς το δημόσιον αποφη11. i. 475. νάντων, αναγράψαντές τε και ομόσαντες και μην αδυνατείν

τον και τον βελτίω ποιεϊν. ο δε αναγραφείς άτιμος έστω, μη ελών εν δικαστηρίων τους έγγράψαντας, τώνδε: μήτε γαρ εις γάμους τω μήτε εις τας των παίδων επιτελειώσεις, αν δε ίη, πληγαϊς ο βουληθείς αθώος αυτόν κολαζέτω. τα αυτά δε και περί γυναικός έστω νόμιμα των εξόδων γαρ των γυναικείων και τιμών και των εις τους γάμους και γενέσεις παίδων φοιτήσεων μη μετεχέτω, εαν

" δεκέτης τ.-* επιστρέψωσιν τ.- και οm AΞΩfbr.-1 τάξoυσι corr Α.- τούτους f.-αμαθείας 0.-τώνδε om f.-1 γενέσεων Ωf et corr A (qui pr, ut videtur,

diasetyruodai] Est se disjungant s. procreationes intelligunt; equidem reseparent, b. e. divortium faciant; Sugds ferendam esse puto banc vocem ad sacrienim de jugo nuptiali adhiberi constat. ficia illa, quæ post infantem natum soleHinc diás evšis xi. 10. p. 930. B. cui op- bant institui. Apud Græcos enim deciponitar ξύζευξις (conjugatio,conjugium). mo a natali die, quo infanti nomen daAST.

batur, res sacra fiebat cum convivio conοίς αν επιτρέψωσιν] Construe, τούτοις juncta ; quod quidem dicebatur δεκάτην εμμένειν, οίς (i. e. 4) αν επιτρέψωσιν οίδε θύειν vel εστιάσαι, ν. Aristoph. Αν. 493. και τάξωσιν. Επιτρέπειν est jubere, ut 'Ες δεκάτην γάρ ποτε παιδαρίου κληθείς. Xenoph. Αnab, vi. 5. 11. την μεν επί το ν. 923. Ουκ άρτι θύω την δεκάτην ταύτης δεξιόν επέτρεψεν εφέπεσθαι. Cf. Dorvill. εγώ; Cf. Suidas V. δεκάτην εστιάσαι. ad Charit. p. 630. Comar. et quα hi Bergler. et Kuster. ad Αristoph. 1. 1. præceperint ac constituerint, in his ac- Verbum autem επιτελεϊν de rebus sacris quiescant. Cod. Voss. οίδε τάξoυσι. usurpatur, ut apud Alian. V. Η. iii. 61. AsT. .

καθ' έκαστον έτος επετέλουν αυτω. Ε: μη ελών] Nisi concicerit accusatores in universum τέλος, τελειών, de rebus

Vid. ad c. 9. Deinde έγγράψαν- divinis, utpote summis (sacrifciis, mysτας est i. 9. αναγράψαντας, φui nomen teriis), de sanctis omnibusque, que ipsius in tabulis publicis inscripserunt. præcipuæ dignitatis graviorisque moAsT.

menti sunt, adbibentur ; itaque etiam των δε] Scribendum puto τώνδε, et ad matrimonium, cujus presides dii τηutandam interpunctionem : ut hic ge- erant, translata sunt, ut τελειωθήναι, τέnitiνus jungatur cum άτιμος : et perinde λειοι θεοί. Νugatur, si quid video, ipse sit ac si dixisset άτιμος έστω τώνδε των summus Ruhnkenius ad Τim. p. 225. Thuậv (ut alibi adjectivum illud huic ge. hæc ab initiandi potestate, quæ in vocinitivo junxit) του εις γάμους ιέναι, και bus τέλος, τελείσθαι, insit, derivans, εις τας των π. etc. STEPH. Bene. Αετ. quia nuptia marem feminamque velut

ŠTITEAELÁDELS] Interpretes liberorum novæ vitæ initiatos conjungant, Ast.

suos.

ακοσμούσα ωσαύτως αναγραφή και μη έλη της δίκην. όταν δε δή παίδας γεννήσωνται κατά νόμους, εάν άλλοτρία τις περί τα τοιαύτα κοινωνή γυναικί ή γυνή ανδρι, εάν μεν παιδοποιουμένοις έτι, τα αυτά επιζήμια αυτούς έστω καθάπερ τοις έτι γεννημένοις είρηται· μετά δε ταύτα ο μεν σωφρονών και σωφρονούσα εις τα τοιαύτα έστω πάντα ευδόκιμος, ο δε τουναντίον εναντίως τιμάσθω, μάλλον δε ατιμαζέσθω. και μετριαζόντων μεν περί τα τοιαύτα των πλειόνων ανομοθέτητα σιγή κείσθω, άκοσμούντων δε νο- π. 785. μοθετηθέντα ταύτη πραττέσθω κατά τους τότε τεθέντας νόμους. βίου μεν αρχή του παντός εκάστοις ο πρώτος ενιαυτός· δν γεγράφθαι χρεών εν Ιεροίσι πατρώοις ζωής αρχήν κόρω' και κόρη. παραγεγράφθω δ' εν τοίχο λελευκωμένο 111. i. 476. εν πάση φρατρία τον αριθμόν των αρχόντων των επί τοις έτεσιν άριθμουμένων. της δέ φρατρίας αεί τους ζώντας μεν γεγράφθαι πλησίον, τους δ' υπεκχωρούντας του βίου εξαλείφειν. γάμου δε όρον είναι κόρη μεν από εκκαίδεκα ετών εις είκοσι, τον μακρότατον χρόνον άφωρισμένον, κόρη δε από τριάκοντα μέχρι των πέντε και τριάκοντα. είς δε αρχάς γυναικί μεν τετταράκοντα, ανδρί δε τριάκοντα έτη. προς πόλεμον δε ανδρί μεν είκοσι μέχρι των εξήκοντα ετών. γυναικι δέ, ήν αν δοκή χρείαν δεϊν χρήσθαι προς τα πολε

γενέσεις των), γενεθλίων Ξh et γρ Ω.- δε ο.- άρτι και et γρ Ω.-και πάντα έστω Ξs.-F αδόκιμος ο.-ι ιεροίς τ.-Ε αρχή A5 et pr Ω.- κούρω Ξs.-Η φρατρίαι... φρατρίας Αλυή : φατρία...φατρίας “s.-0 γεγράφθω ο.

Kard] Lectionem hanc agnoscit et numerantur, h. e. prout annorum serie Ficin, absque partic. negativa. Steph. rem publicam administrarunt. Toixos

εάν μέν παιδοποιουμένοις έτι] Sc. κοι- λελευκωμένος est i. 9. λεύκωμα, tabula yovs iisque (quibuscum rem habent) s. paries albus, albo s. gypso illitus, in adhuc liberos procreantibus. Mox verba quo negotia civilia, edicta, scribi et in μετά δε ταύτα significant tempus exacta publico proponi solebant, vid. Suid. Sic procreationis.-είς τα τοιαύτα; εις est ix. 4. p. 859. A. γράψαντα εν τοίχοις. propter, vid. ad i. 7. In prægressis Cod. Demosthen. in Timocrat. p. 707. 12. Ó Voss. exhibet έστω πάντα. Α8Τ, δε τιθείς τον καινόν νόμον, αναγράψας εις

παραγεγράφθω] Locus obscurus, quem λεύκωμα, εκτιθέτω πρόσθεν των επωνύinterpretes diverse ceperunt. Equidem μων. Μox infinitivus γεγράφθαι, ut 80ita eum explicandum esse duxerim : let, imperativum sequitur, v. Schwebel. transscribatur (annus ille) e sacellis pa- ad Onos. p. 37. et vin. doct. ad Gregor. ternis in parietem album secundum nu- Corinth. p. 423. ed. Schäfer. - Åld. merum (i. e. seriem s. ordinem) vagis. Steph. putpla. Ast. tratuum, qui secundum singulos annos ην ών δοκή χρείαν] Ad quemcumque

μικά, επειδαν παίδας γεννήση, το δυνατόν και πρέπον εκάσταις προστάττειν μέχρι τών πεντήκοντα ετών.

usum s. ad quodcunque negotium (de χρείαν, ήν αν εθέλωσι.-προστάττειν pro
xpela vid. Wernsdorf. ad Himer. p. 171.) imperativo positum. Cornar. ita ut sin-
ipsis uti debere s. utendum esse visum gulis, quod possibile et decorum est, in-
fuerit. Sic χρείαν χρήσθαί τινι Leg. ix. peretur. AsT.
9. p. 868. Β. χρωμένους τη κτείναντι

[ocr errors]

Ν Ο Μ Ο Ι,

Z.

Bek.

5. 1. Γενομένων δε παίδων αρρένων και θηλειών τροφών Steph: μέν που και παιδείαν το μετά ταύτα λέγειν ορθότατα γίγνοιθ' ημίν, ήν είναι μεν άρρητον πάντως αδύνατον, λε- π. ii. 1. γομένη δε διδαχή τινι και νουθετήσει μάλλον ή νόμοις είκυϊ αν ημίν φαίνοιτο. ιδία γαρ και κατ' οίκίας πολλά και σμικρά και ουκ έκφανή πάσι γιγνόμενα ραδίως υπό της εκάστων λύπης τε και ηδονής και επιθυμίας, έτερα παρά τας του νομοθέτου ξυμβουλές παραγενόμενα τοδαπά και ουχ όμοια αλλήλοις απεργάζοιτ' άν τα των πολιτων ήθη-τούτο δε κακόν ταϊς πόλεσι. και γαρ δια σμικρότητα αυτών και πυκνότητα επιζήμια τιθέντα ποιεϊνά

• ίδια A3 et pr 2.5 εμφανή ΕΩfr.-6 εθη θ.--ποιεί f.-6 διαφέρει και.

6. 1. ορθότατα] Scribendum, ni fallor, γεγονός αυτών πολλοίς φράζομ' άν. Αστ. ορθότατ' άν. AsT.

émishuia] In Bas. edit. scriptum est έτερα παρά τας-ξυμβουλές παραγε- επί ζημία : φuum tamen in Αld. sit έπιróueva] Si (quæ temere et fortuito ex Shuia, ut hic. Nec vero ex aliquo exira vel cupiditate fiunt) contra legis la- emplari sumptam esse lectionem illam toris consilium ac voluntatem eveniunt, & nulą puto, sed profectam ex rapab. e. si legis latoris consilio adversantur. dopoúrews alicujus cui vox ista émishuca, Post érepa, ut post bara, mapa pro À quæ mulctas significat, inaudita esset : (quam) poni solet, v. Boeckh. in Legg. quæ tamen in aliis etiam bujus operis p. 120. Schäfer. ad Dionys. Halicam. extat locis. At vero illa verba dal Snulę de comp. verb. p. 117. et virr. doct. ad significationem ab hoc loco plane alieGregor. Corinth. p. 360.-παραγενόμενα, ηam habent. STEPH. L. 1.3. p. 888. Β. το δε τοίνυν σοι παρα- erishura] Int, auré: mulctæ ea ob

ΤΙ. ii. 2. νόμους απρεπές άμα και άσχημον. διαφθείρει δε και

τους γραφή τεθέντας νόμους, εν τοίς σμικρούς και πυκνούς έθισθέντων των ανθρώπων παρανομεϊν. ώστε απορία μεν περί αυτά νομοθετεϊν, σιγαν δε αδύνατον. α δε λέγω, δηλώσαι πειρατέον οίον δείγματα εξενεγκόντα εις φώς· νυν γαρ λεγομένοις έoικε κατά τι σκότος.

ΚΛ. 'Αληθέστατα λέγεις.

ΑΘ. Ουκούν ότι μεν σώματα και ψυχάς την γε ορθήν πάντως δεϊ τροφήν φαίνεσθαι δυναμένην ως κάλλιστα και άριστα εξεργάζεσθαι, τούτο μεν ορθώς είρηται που. ΑΘ. Σωματα δε κάλλιστα, οίμαι,και το

γε

απλούστατον, ως ορθότατα δεϊ νέων όντων ευθυς φύεσθαι των παίδων.

ΚΛ. Πάνυ μεν ούν.

ΑΘ. Τί δέ; τόδε ουκ εννοούμεν, ως η πρώτη βλάστη παντός ζώου πολύ μεγίστη και πλείστη φύεται, ώστε και έριν πολλούς παρέσχηκε μη γίγνεσθαι τα γh ανθρώπινα

ΚΛ. Τί μήν;

1 εθισθέντες 5.-οίομαι Α, είναι f. τΑ.- πάνυ γε οm 0.- ή ΑΩ.-- κυομέ

noxia statuendo, i. e. pænas iis irrogan- pro adverbio ponuntur); il vero inten-
do leges dare, h. e. panas iis lege statu- dit, ut vi. 19. Ast.
cre. Βas. 1. et 2. επί ζημία. AsT. ότι μεν σώματα] Verba ita intelligenda

δείγματα] Male ceperunt interpretes sunt : ότι την γε πάντως ορθήν τροφήν
hac verba. Sensus est : ita in lucem ea dei palveo Dai Buvauémy (manifesto posse)
preferendo 5. in luce collocando, ut spe- σώματα και ψυχάς ως κάλλιστα και άρισ-
cimen s. exemplum mercium ad venditio- τα εξεργάζεσθαι. Νοta est bec verbi
nem erponi solet. Δείγμα enim dicitur φαίνεσθαι cum participio conjuncti po-
specimen 3. exemplum rerum venalium, testas. Mox σώματα δε κάλλιστα est :
a mercatore expositum. Harpocrat. xvcorpora vero, quæ pulcherrima futura
ρίως μεν το δεικνύμενον αφ' (υφ' ?) εκάσ. sunt, id quod simplicissimum est, quam
του των πωλουμένων. Cf. Wesseling. ad rectissime statim a teneris unguiculis
Diod. Sic. ii. 49. p. 161. Inde locus in debent crescere. Propter prægressum
Pirae0 sic dicebatur, ubi mercatores ως κάλλιστα verba σώματα δε κάλλιστα
peregrini specimina et exempla mercium præposita sunt et per se quasi constituta :
suarum ostendebant, v. Meurs. Piræeus quod vero ad id attinet, quod corpora
c. 5. Gronov. Thes. Ant. Græc. t. v. p. diximus quam pulcherrima fieri oportere,
1937. Pierson. ad Mær. p. 351. Alberti simplicissima, opinor, ratio, qua hoc fieri
ad Hesych. h. v. Inepte Ficin. sed co- potest, hæc est, ut quam rectissime a te-
nabor ostendendo quasi digito, quæ dico, neris statim unguiculis crescant. Ast.
in lucem efferre; eumque sequitur Ser- τα η ανθρώπινα] Αld. Loν. Βas. 1.
ranus. Cornar. velut indiciis in lucem et 2. Td 8 år@páriva, cum puncto ante
productis. Que sequuntur verba ita τα δ' ανθρ. Ficin. viam monstravit ver-
cohærent : vûv gyap Coike Aeyouévous Karà tendo : adeo ut contendendi ansas multis
Tl okótos: nunc enim videntur nonnihil præbuerint, corpora humana a primis
obscure dicta esse. Kard okótos est i.q. quinque annis in reliquis viginti in due
σκοτεινώς (ut κατά τάχος, κατά μέρος, pίum non crescere. AST.

« PreviousContinue »