Page images
PDF
EPUB
[merged small][ocr errors]

11. 751.

a

[ocr errors]

5. 1. 'Αλλά μήν μετά γε πάντα τα νύν ειρημένα σχε- Steph. δόν αν αρχών είέν σοι καταστάσεις τη πόλει.

ΚΛ. "Έχει γαρ ούν ούτως.

ΑΘ. Δύο είδη ταύτα περί πολιτείας κόσμονγιγνόμενα τυγχάνει, πρώτον μεν καταστάσεις αρχών τε και αρξόντων, όσας τε αυτές είναι δεί και τρόπον όν τινα καθισταμένας: έπειτα ούτω δή τους νόμους ταϊς αρχαϊς εκάσταις αποδοτέον, ούς τινάς τε αυ και όσους και οίους προσήκον αν εκάσταις είη. σμικρόν δε επισχόντες προ της αιρέσεως είπωμεν προσήκοντά τινα λόγον περί αυτής ρηθηναι.

ΚΛ. Τίνα δή τουτον;
ΑΘ. Τόνδε. παντί που δήλον το τοιούτον, ότι μεγάλου 111. i. 413.

a

4 : Οι ΞΩ.-6 κόσμου 5.- γιγνόμενον Aυ, γιγνόμενον Ω.-4 μεγ. του της 5.

σοι-τη πόλει] Duplex dativus, ut μεγάλου κ. τ. λ.] Non videtur debere Demosth. Olynth. i. p. 15. 23. &r 8è ita legi hic locus, quum non intelligat τούτων αποστερηθή των χρημάτων, εις Plato, τo πόλιν ει παρεσκευασμένην άρστενών κομιδή τα της τροφής τους ξένους χάς ανεπιτηδείους επιστήσαι τους ευ κειαυτά καταστήσεται. Μox ante "Έχει in μένοις νόμοις, esse μέγα της νομοθεσίας Ald. Cliniæ nomen deest, ut ante Aúo čpyov: (absurde enim hoc diceretur, elon Atheniensis. A Cod. Voss. abest quamvis primo aspecto occurrat) sed velit olv. Deinde Ald. åpórtw et Bas. 2. significare, quum legum latio res ardua αρχόντων. Αst.

sit, si tamen contingat ut civitas quæ Plat. VoL. VΙΙΙ.

2 A

της νομοθεσίας όντος έργου, του πόλιν

παρεσκευασμένην αρχάς ανεπιτηδείους επιστήσαι τοις εύ κειμένοις νόμοις, ου μόνον ουδέν πλέον εύ τεθέντων, ουδ' ότι γέλως αν πάμπολυς ξυμβαίνοι, σχεδόν δε βλάβαι και λώβαι πολύ μέγισται ταϊς πόλεσι γίγνοιντ* αν εξ αυτών.

ΚΛ. Πώς γαρ ού;

ΑΘ. Τούτο τοίνυν νοήσωμένο σοι περί της νύν, ώ φίλε, πολιτείας τε και πόλεως ξυμβαίνον. οράς γαρ ότι πρωτον μεν δεί τους ορθώς ιόντας επί τας των αρχών δυνάμεις βάσανoν ικανήν αυτούς τε και γένος εκάστων εκ παίδων μέχρι

[ocr errors]

€ πάλιν τ.- γίγνοιτ' Ω, γίγνοιτ' Ξf5.-5 νοήσομέν 5.-h έπειτ' 5.- τους Ξcftr.

legibus alioqui bene sit instructa, magi- ut verba ita se habeant: ότι, μεγάλου stratus minime idoneos illis prefciat, της νομοθεσίας όντος έργου του πόλιν ευ futurum esse ut non solum nihil prosit παρεσκευασμένην αρχάς επιτηδείους έχειν, bonas leges esse sancitas, et ut ludibrio εί ανεπιτηδείους επιστήσαι (vel επιστήesponantur, sed etiam ut maxima damna σειε) τοϊς ευ κειμένοις νόμοις-βλάβαιet mazimas calamitates illi important. γίγνοιντ' &ν εξ αυτών. Ιta quoque, qui Quun autem hunc esse istius loci sen- factum sit, ut locus depravaretur, clare sum constet, videndum est quomodo perspicimus ; etenim librarii oculus a emendari possit: mihi certe alia emen- voce επιτηδείους statim ad ανεπιτηδείους datio non succurrit, quam ut præpositio transiluit, omittens éxelv et el; quæ εκ prefigatur illis verbis, του πόλιν εο quum excidissent, optativus επιστήσαι παρεσκευασμένην etc. ut intelligamus dic- vel επιστήσειε in infinitivum επιστήσαι tum esse ου μόνον ουδέν πλέον ευ τιθέν- mutabatur, ut e voce του penderet. Pro των, εκ του πόλιν επιστήσαι, pro εάν επιστήσαι scribere etiam possis επιστήπόλις επιστήση: que tamen emendatio σει ; sed optatiνum rectius habere censeo non plane mihi satisfacit. Quod autem propter sequentia ξυμβαίνοι et γίγνοιντ' ad locum illum attinet, ουδ' ότι γέλως άν. Ficin. εί τις videtur legisse, quod etc. suspectum non debere esse puto, placet, si Tis pro persona indefinita accised oud őti eodem dici modo pro ovdė piatur; vertit enim : nemini dubium est, Móvov qua o'x oti pro uovov dicitur. quin, cum magna res legum latio sit, si Quum autem præcessisset jam oŮ povov, quis civitati per leges bene paruta non noluit povov repetendo, dicere où'è uó- idoneos magistratus constituat, quamris vov, sed pro his vocibus usus est illis leges bene posite sint, tamen non modo id ουδ' ότι. STEPH.

nihil proderit risumque morebit, rerum F8 Taperkevao uévnv] Locum aperte. etiam calamitates maximus cititatibus mendosum Steph. ita corrigi volebat: έκ pariet. De ουδέν πλέον, int. έσται, nihil του πόλιν - επιστήσαι, i. e. έαν πόλις έπι- proderit, vid. nostra ad Ρliedr. p. 386. othon: ipsi tamen hæc emendatio non Sic xii. 2. 944. D.-ε τεθέντων, int. plane satisfaciebat. Heindorf. Specim. νόμων. ουδ' ότι, e pregressis repetend. Conject. p. 35. plura excidisse putabat, μόνον, ut dicitur oυ et μή μόνον ότι (Phiita fere explenda : του πόλιν εύ παρε- leb. 16. D.) vel ουχ ότι μόνον (Xenoph. σκευασμένην αρχάς επιτηδείους έχειν, εκ Merm. ii. 9. 8. Aristotel. Polit. vii. 1. του αρχάς ανεπιτηδείους επιστήσαι cet. c. 10. 5. 8. p. 292. Schneid.). Δε post Sed illud εκ τού- επιστήσαι non conve- σχεδόν est i. 4. αλλά και, vid. ad ii. 10. nit cum ουδέν πλέον. Εquidem post AsT. παρεσκευασμένην eadem excidisse opi- νοήσωμεν] Sic Stephano suadente nor, quæ Heindorf. suppleri voluit, reli- scripsimus pro vohoouev. Ficin. Hoc qua vero ita scribi malim : ei åretimn- itaque considerandum. Ast. δείους επιστήσαι τους ευ κειμένοις νόμοις; βάσανον εκανήν] His verbis ή δοκι

της αιρέσεως είναι δεδωκότας, έπειτα αύ τους μέλλοντας αιρήσεσθαι τεθράφθαι τε εν ήθεσι νόμων εύ πεπαιδευμένους προς το δυσχεραίνοντάς τε και αποδεχoμένους ορθώς κρίνειν και αποκρίνειν δυνατούς γίγνεσθαι τους αξίους εκατέρων. ταύτα δε οι νεωστι ξυνεληλυθότες όντες τε αλλήλων αγνώτες, έτι δ' απαίδευτοι,και πως αν ποτε δύναιντο αμέμπτως τας αρχάς αιρείσθαι;

ΚΛ. Σχεδον ουκ άν ποτε.

ΑΘ. 'Αλλα γαρ αγώνα προφάσεις του πάνυ δέχεσθαι. και δη και σοι τούτο νυν και εμοί ποιητέον, επει

πες

σύ μεν δή την πόλιν υπέστης τα Κρητών έθνει προθύμως κατ. 11. i. 414. οικιείν δέκατος αυτός, ως φής, τα νύν, εγώ δ' αυ σου' π. 752. ξυλλήψεσθαι κατά την παρούσαν ημίν τα νυν μυθολο

λγ εκατέρου σ.- έτι δ' απαίδευτοι οm 5.- σοι οm f.-0 τα οm f.--η γελών τ.

parla, de qua vid. c. 4. describitur. Vox vandus (vid. ad i. 3.); Ovo xepalvortas
γένος propter αυτούς accusativo casu po- enim et αποκρίνειν, αποδεχoμένους et
sita est, quum esse deberet : βάσανον κρίνειν sibi respondet. Δυσχεραίνειν est
αυτών τε και γένους. Αtlienis enim Αr- indignari, repudiare, odisse, contra απο-
chontes, antequam magistratum inirent, dexeolai amplecti, probare. Ast.
non solum de censni, bonis et vita acta, ταύτα δε] Bene Cornar. quapropter
verum etiam de majoribus rationem red- (vid. ad iv. 6.); et solet raūra particu-
dere oportebat. Vid. Pollux viii. 9. 85. las άρα, γε, δε, τοι, ούν, comites habere,
et 86. ubi v. Kuhn. Cf. Sigon, de Rep. vid. Kæn. ad Gregor. Corinth. p. 30.
Athen. iv. 3. p. 535. Ast.

Schäfer. Ast.
νόμων] Est i. φ. νομικούς (1. 1. 1. εν δέχεσθαι] Vel deest φασι, vel subau-
τοιούτοις ήθεσι τέθραφθε νομικούς), ut diendum est. STEPH. Hoc supplendum
Ficin, recte cepit vertens : deinde etiam, esse dudum viderat Cornar. Bip.
qui suffragia ferunt, legitimis esse mori- αγώνα-φασιν] φασίν, φuod νulgo
bus educatos, ut facile queant admitten- deest, jam Cornar, et Steph. interpo.
dos et remittendus cognoscere. Particula nendum esse judicaverunt; Erasmus in
τε post τεθράφθαι offendit; fortasse δεϊ Adag. p. 578. scribit δέχεσθαι φασιν.
genuina erat scriptura. Ast.

Ficin. vero habet: sed enim certamen é katépou] In vet. ékat épwv: sed vi- excusationes non facile suscipit, ut ledetur posse retineri εκατέρου: id est, ή gisse videatur δέχεται. Gryneus addiτου κρίνεσθαι και του αποκρίνεσθαι. STEPH. dit ut αίunt. Sensus proverbii est: quod Ficini versio præ se ferre videtur alteram suscepimus, strenue peragere debemus, lectionem exatépwv, et erga utrosque quia nulla proderit excusatio. Suidas in pro dignitate se gerere. Bip.

'Αγωνάρχαι: και παροιμία άγών ου δέχεεκατέρου] Steph. bene monet εκατέ- ται σκήψεις τάττεται επί των μηδέν όνι. ρου τetineri posse, si explices : ή του κρί- ναμένων, ει σκήψαιντο, και αγών πρόφανεσθαι ή του αποκρίνεσθαι. Verba ipsa σιν ουκ αναμένει. Vid. Schol. Ruhnken. ita coherent : προς το δυνατούς γίγ- ad Cratyl. p. 15. P. Fabri Agonist. ii. νεσθαι, δυσχεραίνοντάς τε και αποδεχο- 19. Gronov. Thesaur. Αnt. Graec. t. viii. μένους, ορθώς κρίνειν και αποκρίνειν τους p. 2202. Leopard. Emendatt. xiii. 7. et εκατέρου αξίους. De redundantia in ver- Bergler. ad Alciphr. i. 39. p. 130.-Mox bis τεθράφθαι εν ήθεσι νόμων ευ πεπαι- και σοι cum libris veteribus scripsimus ; δευμένους, vid, que ad i. 14. similia col. Stephan. και σοι. Δέκατος αυτός, i. e. legimus. In verbis denique duo xepal- cum novem collegis, vid. ad iii. 12. Ast. νοντας -αποκρίνεις Chiasmus est obser.

MED Tó

γίαν. ούκουν δή που λέγων γε αν μύθον ακέφαλος εκών καταλίπoιμι:° πλανώμενος γαρ αν απάντη' τοιούτος ών άμορφος φαίνοιτο.

ΚΛ. "Αριστείρηκας, ώ ξένε.

ΑΘ. Ου μόνον γε, αλλά και δράσω κατά δύναμιν ούτως.

ΚΛ. Πάνυ μεν ούν ποιώμεν ή περ και λέγομεν. ΑΘ. "Έσται ταύτ', αν θεός εθέλη και γήρως επικρατώγε

τοσουτον. ΚΛ. Αλλ' εικός εθέλει».

ΑΘ. Εικος γαρ ούν. επόμενοι δε αυτώ λάβωμεν και τόδε.

ΚΛ. Το ποίον;

ΑΘ. Ως άνδρείας και παρακεκινδυνευμένως εν τω νύν η πόλις ημίν έσται κατωκισμένη.

ΚΛ. Περί τί βλέπων και που μάλιστα αυτό είρηκας τα νύν;

ΑΘ. Ως ευκόλως και αφόβως απείροις ανδράσι νομοθετούμεν, όπως δέξονται" ποτε τους νυν τεθέντας νόμους.

-ο καταλείπoιμι corr Α.-Ρ γαρ οm Aet pr Ω.- 4 αν add ΑΞΩfbr.- αμάρτη Ξ.

φαίνοιτ' άν τ.-ι λέγωμεν f.-1 ταυτώ f.-ν δέξονται A et pr Ω: δέξωνται “s.

ακέφαλον] ακέφαλος (capitis erpers, έσται] Βas. 1. et 2. "Εστι. Μox αν principio carens) μύθος est fabula ηοη -γήρως επικρατώμεν τό γε τοσούτον ad absoluta, sermo imperfectus. Gorg. 505. verbum est : et si senectutem superamus D. αλλ' ουδε τους μύθους φασί μεταξύ 5. vincimus hactenus, h. e. et si senecθέμις είναι καταλείπειν, αλλ' επιθέντας tutis infrmitas hoc nobis permittit. Επόκεφαλήν, ίνα μή άνευ κεφαλής περιΐη. μενοι αυτώ, int. τω θεώ, bene Serranus : απόκριναι ουν και τα λοιπά, ίνα ημϊν illius auspicia sequentes, hoc quoφue Suλόγος κεφαλήν λάβη. Cf. Pollux ii. 43. mamus. AsT. p. 174. Apostol. Parem. Centur. ii. 32. περί τι βλέπειν] Νon dubito quin Erasmi Adag. p. 25. Ast.

προς τι βλέπων scribendum sit, ut ipse av åravtậ] Ald. Lov. Bas. 1. et 2. quoque alibi loquitur. STEPH. απάντη, Cod. Voss. Αν απάντη, Steph. περί τί βλέπων] Stephanus scribi voardytn, quod Heind. ad Gorg. p. 202. lebat após : sed verborum trajectio est in άπαντι αutari jubebat. Nos, scrip- (vid. ad i. 4.) ρτο: περί τι και που μάturæ Cod. Voss. av åtárty vestigia se- λιστα βλέπων, ut περί τί (i. e. τίνος, cuti, correximus av å arra (si obviam rid. ad i. 6.) referatur ad expnkas. Ast. veniat s. occurrat), quod optime et sen- δέξωνται] Legitur etiam δέξονται, quod sui convenit, et verbo πλανώμενος, ot non minus placet. Steph. illi περιϊέναι in Gorg. Ioco citato respon- δέξονται] Vulgo δέξωνται, sol@ce; det. Bene vertit Erasmus l. I. etenim vid. Dawes. Misc. Crit. p. 228. Valcken. si oberrans talis occurrat alicui, fredus ad Herodot. p. 477 Toup. ad Suid. p. oideretur. Post άμορφος e Cod. Voss. 45. Μox Cod. Voss. πωντί pro πάνυ, αν inseruimus, quo et sensus et oratio et ώς γε-προσδέξασθαι (ut et Βas. 1. omnibus suis numeris explentur. Ast.

et 2.). As1.

δήλον δε τό γε τοσούτον, ώ Κλεινία, παντί σχεδόν και το μή πάνυ σοφώ, το μη ραδίως γε” αυτούς μηδένας προσδέξασθαι κατ' αρχάς, ει δε μείναι μέν πως τοσούτον χρό- τι. ii. 415. νον, έως οι γευσάμενοι παίδες των νόμων και ξυντραφέντες ικανώς ξυνήθεις σε αυτούς γενόμενοι των αρχαιρεσιών τη πόλει πάση κοινωνήσειαν· γενομένου γε μην ού λέγομεν, εί πέρ τινι τρόπο και μηχανή γίγνοιτο ορθώς, πολλήν έγωγε ασφάλειαν ηγούμαι και μετά τον τότε παρόντα χρόνον αν γενέσθαι του μείναι την παιδαγωγηθείσαν ούτω πόλιν.4

ΚΛ. "Έχει γούν λόγον.

ΑΘ. "Ίδωμεν τοίνυν προς τούτο εί' πή τινα πόρον ικανον πορίζοιμενε αν κατά τάδε φημί γάρ, ώ Κλεινία, Κνωσίους χρήναι των άλλων διαφερόντως Κρητων μη μόνον αφοσιώσασθαι περί της χώρας και νυν κατοικίζεται, τόνως δ' επιμεληθήναι τας πρώτας αρχάς εις δύναμιν, όπως αν στωσιν ως ασφαλέστατα και άριστα. τας μεν ούν άλλας και βραχύτερον έργον, νομοφύλακας δ' αν ημίν πρώτους αιρείσθαι αναγκαιότατον απάση σπουδή.

ΚΛ. Τίνα ούν επί τούτω πόρονη και λόγον ανευρίσκομέν; ;

ΑΘ. Τόνδε. φημί, ώ παίδες Κρητών, χρήναι Κνωσίους

[ocr errors]

γε οm 5.- μηδένας ΑΩbr : μηδένα “s.- προσδέξασθαι ΑΞΩsfr.-1 παίδες ...γενόμενοι οm ο.--ξυνήθεις ΑΩfbr.-5 οίμαι ΑΩfjr.-· δν άν ΑΞΩsfr.« πάλιν Ω.-4 ουν r.-f' όπη Β.-πορίζωμεν τ.-Η κνωσσίους ΞΩvf5r, φui ita s0lent.-ι η...κατοικίζεται ΑΞof, ήν...κατοικιζεται Ω: ήν...κατοικίζετε “s.-δ' om Aerfbr.-1 σπουδή οm r.-η πόρον...τό οι υ.--.η εποικησάντων ΑΞΩυ, εποικισάν

ξυντραφέντες-γενόμενοι] Hec verba, solvendi causa, igitur leviter et defuncsensu postulante, a reliqua oratione se- torie aliquid facere vel tractare, vid. pararimus. Bene sensum exhibuit Cor. Vales. ad not. Massauc. in Harpocr. p. nar. si vero tanto tempore exspectare- 259. Valcken, ad Herodot. iv. 154. mus, donec pueri gustatis legibus et ipsis Wernsdorf. ad Himer. p. 149. et Wyt. satis connutriti ac ipsis adsueli una cum tenb. ad Phædon. p. 127. Mox Cod. tota civitate ad magistratuum electionem Voss. ή νύν κατοικίζεται. Ficin. quam adhiberentur, hoc sane contingente, si nunc rempublicam condilis. Móvov illud quidem modo quodam et arte rite fieret, non ad uti (ut esset: non solum), sed ad multam ego securitatem etiam post illud αφοσιώσασθαι (tantummodo defungendi tunc præsens tempus fore speraverim, ut causa) trahendum est; particulæ rein opcivitas ita instituta permaneret. De positum est δε in ξυντόνως δ' επιμεληθήτ. αρχαιρεσία et αρχαιρεσίαι (magistra- ναι (cum animi intentione curare s. rituum electiones) vid. Mæris p. 10. ibique dere, ut cet.). Deinde pro 8 der scripPierson. Mox Bas. 1. et 2. "Exou pro simus 8 aŮ, ut Steph. jam scribi voluit. "Έχει. Αst.

AsT. . αφοσιώσασθαι] Est animi religione

« PreviousContinue »