Page images
PDF
EPUB

LONDINI : Typis GUILIELMI CLOWES,

Stamford-street.

PRÆFATIO

GODOFREDI HERMANNI.

QUUM Antigonæ editio Erfurdtii divenditis exemplaribus denuo typis describenda esset, etsi eam eo modo, quo Ajacem, Electram, et Trachinias, adornare potueram, tamen, quod amor meus erga Erfurdtium suadebat, ut integra conservarem quæ ille ad Sophoclem adnotasset, idem etiam aliis, quoniam multi doctorum auctoritate Erfurdtii utuntur, acceptum fore existimabam. Itaque satis habui, iis, quæ vel ab aliis vel a se ipso adnotata conscripserat Erfurdtius, meas observationes adjicere, in quibus quæ vel prætermissa ab aliis, vel minus recte dicta putarem, si non omnia, at pleraque certe, exponerem. In qua re non parum mihi profuit Seidleri amicitia, qui quum egregias quasdam adnotationes, emendationes, interpretationes vel per litteras, vel in familiaribus colloquiis mecum communicasset, tum misit etiam præclarem dissertationem de tempore, quo acta est hæc fabula. Ex ejusdem conjectura v. 932. T) fasianida editum est, quod dicere ad eum locum oblitus sum. Ad v. 140. autem non recte dixi, eum vocem dežióveigos de dextro adjutore intellectam velle. Nihil enim nisi adjutorem eo vocabulo significari censet. Idem v. 280. scribi vult, παύσαι, πριν οργής και με μεστώσαι λέγων. Αc sane κάμε, quod libri habent, si id esset me quoque, hic ferri non posset. Sed quum aperte agir xai conjungenda sint, quæ minus fortis restrictio est, quam quæ nudo wpir significatur, videtur etiam vulgata scriptura defendi posse. Nos illam Vol. I.

b

harum particularum vim ita exprimere solemus: dass du nicht noch mich mit zorn erfüllest. Versu 483. librorum scripturam cudaiovectégas probat Seidlerus, ita ut qui sequuntur genitivi, του παντός Ζηνός έρχείου, non ab isto comparativo regantur, sed significent èx ToŨ Tavtos Zonvòs égxelov, hoc sensu : sive sororis, sive alius ex tota domo mea mihi propinquioris feminæ filia est : qualis sit mater aut filia. Cæterum aliquot sunt in hæc fabula impeditissimi loci, in quibus expediendis quum mihi ipsi non satis fecerim, non mirabor si aliis reliquerim dubitandi materiam. Omninoque ita usu edoctus sentio, quo sæpius quid retractes, eo plura inveniri, quæ perpolienda esse videas. Unum habeo, quod his addam. Per errorem ad v. 211. servata est adnotatio Erfurdtii, quam ille ipse ut deleret, folium illud iterum excudi jusserat. Ejus adnotationis loco hæc reponenda sunt :

Chorus ita loquitur, ut Creontis decretum nec probet, neque improbet. Male Brunckius cum erudito Britanno apud Heathium reposuit, so sair's i. e. tà avrá coi, ut ooi non ad ipiozsı, sed ad Tà avrà referatur, subaudito

alio pronomine pi. Quod indices addidi, gratum fore spero iis, qui hoc libro utentur. Idem faciam in reliquis fabulis, ex quibus hanc proxime sequetur dipus Rex.

PRÆFATIO
C. G. A. ERFURDTII.

PARVO parabilem nec tamen externo quodam cultu destitutam Sophoclis tragediarum editionem et studiosæ juventutis caussa et si qui doctorum hominum talem desideraverint, adornare propositum mihi est. Cujus quidem consilii quam rationem ut in Antigona, sic in reliquis dramatibus esse voluerim, paucis jam exponendum videtur. In textu igitur constituendo ita versatus sum, ut codicum lectionibus, quarum notabiliores tantum attuli, denuo examinatis vel pristinam scripturam ab aliis, passim etiam a me ipso temere sollicitatam sæpissime restituerem, vel, si quam Brunckiana meliorem codex aliquis exhibuisset, eam haud cunctanter reciperem. Conjecturis parcius eum honorem habui, fastidiosum vulgatæ lectionis neglectum pariter ac servilem ejus assectationem Criticum dedecere arbitratus. Notæ tum aliorum sunt tum meæ. Ac Brunckianas quidem, editionem a. 1788. sequutus, plerasque integras repetii, exceptis paucis, quæ quum partim falsa et inutilia, partim asperius et iniquius in alios, maxime Vauvillerium, dicta continerent, faciundum putavi, ut, quæ hoc nomine displicerent, aut in compendium redacta proponerem, aut plane resecarem. Musgravii notarum severior fuit delectus habendus. In meis ea potissimum contuli, quæ propius cum defendendæ illius, quam optaveram, scripturæ vel explicandi Græcorum, imprimisque Tragicorum usus, vel sensus declarandi necessitate conjuncta essent.

Restat, ut unum adjiciam, quod scire lectorum interest. In ea, quæ nunc editur, fabula meum versuum numerum in meis et Musgravii notis sequutus sum, idque etiam in ceteris fabulis faciam. Brunckianos numeros, quos, ut commodior esset hujus editionis usus, et ipsos textui apponere placuit, quum in Brunckii adnotationibus retinui, tum iisdem citationes omnes ex fabulis deinceps edendis accommodabo. Ser. Merseburgi ipsis Calendis Maiis MDCCCIX.

[ocr errors]
« PreviousContinue »