Page images
PDF
EPUB

αυτού χρημάτων, αναγέτω μεν ο έχων εις πρατήρα ή τον δόντα αξιόχρεών τε και ένδικον ή τινι τρόπο παραδόντα άλλω κυρίως, εις μεν πολίτης ή και μέτοικος των εν τη πόλει ημερών τριάκοντα, εις δε ξενικής παράδοσιν πέντε μηνών, ής μέσος ο μήν εν ώ τρέπεται θερινός ήλιος* εις τα χειμερινά. όσα δε διά τινος ωνής ή και πράσεως αλλάτ- . τεται τις έτερος άλλω, διδόντα έν χώρα τη τεταγμένη εκάστους κατ' άγοράν και δεχόμενον εν τω παραχρήμα τιμήν ούτως αλλάττεσθαι,ή άλλοθι δε μηδαμου μηδ' έπι αναβολή πράσιν μηδε ωνήν ποιείσθαι μηδενός. εαν δε άλ. λως ή έν άλλους τόπους ότιoυν ανθ' οτουουν διαμείβηται έτερος άλλω, πιστεύων προς όν αν αλλάττηται, ποιείτο ταύτα ως ουκ ουσων δικών κατά νόμον περί των μη πραθέντων κατά τα νυν λεγόμενα. εράνων δε πέρι, τον° βου

,

m

n

corr Ω.- η οιη και el γP 2.-k θερινός ο ήλιος f.-1 αλλάττητοι Ω, αλλάττητοι Αξ. -Οι ούτως άρ' άλλ. 6.-η αν ούτος αλλ. b.-0 τον οιη .-P μηδενί οm r.-9 ουδα

O

æstiro sol circulo ad hiemalem recurrit. Att. et Rom. p. 4. 57. Gatacker. Adr. De verbis τρέπεται θερινός ήλιος cet. vid. Misc. Post!». p. 855. Taylor. ad Dead iii. 5. AsT.

mosth. Mid. in Reisk. Appar. Crit. in έν χώρα τη τεταγμένη] Cf. viii. 12. p. Demostli. v.i. p. 608. Reisk. Iud. Grec. 849. E. Suus enim cuique locus in foro Demosth. p. 368. et Coray ad Theophr. Athenis erat; vid. Meurs. Lectt. Attic. Charact. p. 166. Hinc épaviselv est i. q. vi. 24. Gronov. Thes. Αnt. Grec. v. v. έρανον συλλέγειν (Antiph. t. vii. p.

634. Ρ. 1917..- επ' αναβολή, dilatione data. καν έρανον παρά των φίλων συλλέξας ουκ vii. 12. p. 849. Ε. μή προϊέμενον άλλως αν είς τα έσχατα κακά ήλθον), stipern ετέρω την αλλαγήν. AsT.

exigere vel colligere, dparov vero ciope εράνων δε πέρι] Quod ad collationes ρειν (sensu translato p. 927. C. ώς έραpecunia attinet, φuicunque vult, apud νον εισφέροντα εαυτώ τε και τους αυτού) amicos stipem colligere potest. čpavos est stipem conferre. Alkas autem éparàs, enim stips, quam ab anicis ac sodalibus quæ Athenis tuunvoi erant (v. Ilarpocrat

. colligebant, qui adversam passi essent et Pollux viii. 6.) noster haud statuit. fortunam, ea conditione, ut, si quando Desid. Herald. Observatt. ct Emendatt. possent, amicis eam redderent.' Vit. c. xliv. p. 1372. in Otton. Thesaur. Jur. Casaubon. ad Theophr. xt. p. 168. qui Rom. t. ii. Unde non efficitur, pecuniam optime monet, - apud Athenienses videri ab amicis collatam necessario jure fuisse sodalitates institutas esse, quæ commu- jis reddendam, sed eo tantum casu, quo nem arcam haberent, in quam quot men- in eam fortunam inciderent, quæ eadem sibus certum quid a singulis penderetur, ope egeret; quod ad jus tuendum épasi ut esset, unde juvari possent, qui ex και δίκαι fuerant constitute, quas in sta illa sodalitate fortunam adversam aliquo republica exerceri nolebat Plato. Non modo essent experti,' laudans Harpocrat. probabat igitur Plato èpavırds dikas, quæ 'Ερανιστής μέντοι κυρίως εστιν και του ερά- Athenis exercebantur; φuibus tamen που νου μετέχων, και την φοράν, ήν εκάστου id agebatur, ut qui amicorum collationiμηνός έδει καταβάλλειν, εισφέρων. Sic bus Adjutus fuerat in re misera, ea, qua etiam Schol. Ruhnk. p. 239. έρανός έστιν acceperat, redderet facultatibus repaεισφορά τις εκάστου μηνός. Vid. Sal- ratis, sed ut cos, a quibus beneficium mas. de usur. c. 3. Observat. ad Jus illud acceperat, eodem bencficio prose

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

λόμενον ερανίζειν φίλον παρά φίλοις· έαν δέ τις διαφορά
γίγνηται περί της ερανίσεως, ούτω πράττειν ως δικών μής
δεν περί τούτων μηδαμώς έσομένων. ος δ' αν αποδόμενος
τιμήν του λάβη μή ελάττω δραχμών πεντήκοντα, παρά-
μενέτω κατά πόλιν εξ ανάγκης δέκα ημέρας, ο δε πριά- πι. ii. 236.
μενος έστω την οικίαν τήν του αποδομένου, των περί τα τι. 916.
τοιαύτα εγκλημάτων ειωθότων γίγνεσθαι χάριν και των
αναγωγών των κατά νόμους είνεκα. η δε κατά νόμους
αναγωγή και μη τήδε έστω, εάν τις ανδράποδον αποδώται
κάμνον φθδη ή λιθιών και στραγγουριών και τη καλουμένη

ή
δερα νόσω ή και ετέρω τινι αδήλω τους πολλούς νοσήματι
μακρώ και δυσιάτων κατά το σώμα και κατά την διάνοιαν,
εάν μεν ιατρώ τις ή γυμναστη, μη αναγωγής έστω τούτων
προς τον τοιούτον τυγχάνειν, μηδ' εαν ταληθές" τις προει-
πων αποδώται το εάν δέ τις* ιδιώτη τι των τοιούτων απο-

Eau de

'
δωται δημιουργός, ο πριάμενος εντός εκμήνου αναγέτω,
πλην της Ιεράς ταύτης δ' εντός ενιαυτου την αναγωγήν
εξέστω ποιείσθαι της νόσου. διαδικαζέσθω δε έν τισι των
ιατρών, ούς αν κοινή προβαλόμενοι έλωνται τον δε όφλον-
τα την δίκην διπλάσιον αποτίνειν της τιμής ής αν αποδώ-
ται. έαν δε ιδιώτη τις ιδιώτης, αναγωγήν μεν είναι, καθά
σες και τους πρόσθεν έρρήθη, και την διαδικασίαν, ο δε
όφλων την τιμήν απλών αποτινέτω. εαν δε ανδροφόνον
αποδώται τις τινι ειδόσιο μεν ειδώς, μη τυγχανέτω αναγω-

u

[ocr errors]

W

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

W

μως τ.-r είνεκα...αναγ. οπι : ένεκα 6.- λίθων ΑΞΩwfbr.-1 τούτω οm pr Ω.--
* αληθές f.-* δέ τις om pr Ω.-Χ τι ιδίως γρ και et ug Ω.- εκμήνου Ω, εκμήνου
Αιf: εξαμήνου *s.-1 μοι υ.-προβαλόμενοι υet pr Α: προβαλλόμενοι *s.-5 ης

queretur, si quando res fagitaret : unde ούτου της πράσεως. Αετ.
plures clegantiæ flores ab antiquis scrip- φθόη] 1. e. φθίσει. Vid. Mar. Attic.
toribus decerpti sunt.' Ceterum Gry- p. 399. ubi v. Piers. Atdtûv, calculo la-
næus male in Ficini translatione inter- borans, calculosus, et otpaygoupi@v, ve-
posuit convicüsque. Ast.

sicæ morbo s. urinæ stillicidio laborans.
åva yayôr] Schol. Ruhnk. åvaywych iepa vóry morbo, quem Romani dice-
έστιν ή των πρωθέντων ανδραπόδων ανά- bant, comitiali, h. e. epilepsia. Cf. Cel-
δοσις, εχόντων αιτίαν τινά. Sic etiam sus ii. 8. ii. 23. iv, 10. Deinde Ald.
Cod. Voss. in marg. Αναγωγή est i. 4. 1ον. Βas. 1. et 2. εκτός εξαμήνου, viti-
αναστροφή, redliibitio (line αναστροφής Ose.-Mox πλήν της Ιεράς, eo excepto,
olan, actio redhibitoria, Pandect. xxi. 1. qui morbo comitiali laborat, s. nisi is,
leg: 25. 5. 8.). Vid. Joach. Stephan. de quem emit, morbo comitiali laborat ; hoc
jurisdict, vett. Græc. c. xiv. in Gronov. enim laborat cet.

Abstractum pro
Thes. Ant. Gr. t. vi. p. 27.12. Sic p. concreto positum est. Mox èv est co-
916. C. μη τυγχανέτω αναγωγής του τοι- ram, vid. ad vi. 3. Αst.
Plut.

VOL. VIII.

111. . 227. γής του τοιούτου της πράσεις, μη δε ειδότι την με ανα

γωγήν είναι τότε όταν τις αισθηται των τριαμένου, εν πέντε δε των ομοφυλάκων τους νεωτάτοις είναι την κρίσιν, είδος δε αν κριθη, τάς τε οικίας του τριαμένου καθημάτω κατά τον τον εξηγητων νόμων, της τιμής τε άτοδότω τα τριαμένω τριπλάσιον. [5. 8.] Ο δε αλλαττόμενος νόμισμα αντί νομίσματος ή και των άλλων ζώων ότιoύν ή και μη ζώων ακίβδηλον παν διδότο και δεχέσθω το νόμο ξυνεπόμενος. προοίμιον δέ, καθά περ άλλων νόμων, δεξί

, μεθα και περί όλης ταύτης της κάκης. κιβδηλείας δε χρή πάντα άνδρα διανοηθήναι και ψευδος και απάτης ως έν τι γένος όν, τούτο και την φήμην επιφέρειν ειώθασιν οι πολλοί, κακώς λέγοντες ως εν καιρώ γιγνόμενον εκάστοτε του τοιούτον πολλάκις αν ορθώς έχοι. τον καιρόν δε και όπου και οπότε ατάκτως και αορίστως έωντες τη λέξει ταύτη πολλά ζημιούνται τε και ζημιούσιν ετέρους, νομο θέτη δε ουκ έγχωρεί τουτο αόριστον έαν, αλλ' ή μείζoυς ή ελάττους όρους αεί δεί διασαφεϊν. και δη και νυν ωρίσθω. ψεύδος μηδεις μηδεν μηδ' απάτην μηδέ τι κίβδηλον, γέ

νος επικαλούμενος θεών, μήτε λόγω μήτε έργα πράξειεν, ο μη 11. 917. θεομισέστατος έσεσθαι μέλλον. ούτος δ' έστιν ός αν όρκους 11. ii. 228. ομνύς ψευδείς μηδεν φροντίζη θεών, δεύτερος δε ός αν έναν

τίον των κρειττόνων αυτού ψεύδηται. κρείττους δε οι αμείνους των χειρόνων πρεσβυταί τε ως επί το παν είπείν των νέων, διο και γονείς κρείττουςΡ εκγόνων και άνδρες δήθ γυναικών και παίδων άρχοντές τε άρχομένων. ούς αιδείσθαι πάσι πάντας πρέπον αν είη εν άλλη τε αρχή πάση και

ται

στο 5.- διπλήν τ.-δε ειδότι A et corr Ω: ειδότι δε *s.-€ τότε om 5 et pr ΑΩ. - αίσθησις ΑΩ.-και των οm f.-_h αποδιδότω 5.- νομίσματος...και οm τ.- τεινομένω τ.- κιβδηλίαν fb.-- m το om A et pr Ω.- τοιούτο τ.- τε om A et P Ω.- κρείττους οm τ.- δη οm 5.- πάσιν add ΑΩbr.- πάντας...αρχή οm Ξεή.

του τοιούτου της πράσεως] Emtionis Αld. Loν. Βas. 1. et 2. αεί μείζoυς. Αst. hujusmodi (servi), h. e. hujusmodi servi πάσι πάντας] Sic e Codd. Ρar, et eti, του τοιούτου πραθέντος ; abstrac- Voss. Teposuitmus ; Ρar. enim πάσιν πάνtum iterum concreti locum obtinet; vid.

Tas et Voss. Tãoty zárta exhibent. Ald. ad iii. 5. AST.

Loν. Βas. 1. et 2. πάσι, Steph. πάντας. 5. 3. πολλά] Maltum, vid. ad iii. 7. Verba deinde έν άλλη τε αρχή πάση ab De verbo Śnuloivtas vid. ad viii. 11. Mox Ald. Lov. Bas. 1. et 2. absunt. Ficin.

W

εν ταϊς πολιτικαίς δη" μάλιστα αρχαϊς, όθεν ο νυν" παρών ημίν λόγος" ελήλυθε. πας γαρ των κατ' άγοράν ο κιβδηλεύων τι ψεύδεται και απατά και τους θεούς παρακαλών επόμνυσιν εν τοις των αγορανόμων νόμοισί τε και φυλακτηρίοις, ούτε ανθρώπους αιδούμενος ούτε θεούς σεβόμενος, πάντως μεν δή καλών επιτήδευμα θεών ονόματα μη χραίνειν ραδίως έχοντα ως έχουσιν ημών εκάστοτε τα πολλά οι πλείστοι καθαρότητός τε και αγνείας και τα περί τους θεούς. ει δ' ούν μη πείθοιτο, όδε νόμος, Ο πωλών ότιoύν εν αγορά μηδέποτε δύο είπη τιμάς ών άν πωλή, απλην δε είπών, αν μη τυγχάνη ταύτης, αποφέρων ορθώς αν αποφέρoι πάλιν και ταύτης της ημέρας μή τιμήση πλέονος μηδέ ελάττονος· έπαινος δε όρκος τε περί παντός του πωλουμένου απέστω. εαν δέ τις απειθή τούτοις, ο ó

παρατυγ

a

[merged small][ocr errors]

mare.

cum in omni principatu, tum vel maxime æquum profecto est nomina deorum non in civili. Ast.

facile inquinare, nec ea huc atque illuc 88v olv] Hæc verba, quæ in libris devolvere, sed omnia quæ ad deos pertieditis præcedentibus annexa leguntur, nent, pure casteque servare. Steph. sequentibus jungenda esse putarimus, ut έχoντα] Pro έχοντα Steph. scribi jusenses sit: ut, unde digressa est oratio, bebat ěxovras; sed recte habet éxovta, eo revertatur ; ydp orationem redinte. in quo pronomen indefinitum latet, vid. grat. E Codd. Ρar. Voss. Αld. Loν. ad iii. 8. Genitivi καθαρότητος et αγBas. 1. et 2. oûv post 80€v interposuimus. velas e particula às pendent, simul vero Cod. Ρar. όθεν ούν παρ' ών. Libri vett. ad έχοντα referuntur, ac si scriptum sit : όθεν ούν παρών ημίν ο λόγος. Αst. έχoντα (κατά τα θεών ονόματα) ούτως

επόμνυσι] Interpretes omnes pro peje- καθαρότητός τε και αγνείας, ως ημών οι rare accipiunt; sed επομνύναι est deje- πλείστοι εκάστοτε έχουσι (κατά) τα rare s, dictum suum jurejurando confir- moard td nepl toùs Deous : tantam casti

Etiam sequentia interpretes non tatem (in deorum nominibus usurpandis) intellexerunt. Sensus est: qui adulte- observantes, quantam plerique in plurirati quid in foro vendit et deos invocat, mis ad deos spectantibus rebus (ut in is dejerat secundum ædilium leges et sacrificiis, in votis, in precibus), obserinstituta, h. e. perinde facit (deos invo. rare solent, s. quantam plerumque-obcans), ac si jusjurandum interponat. $u- servare solemus. Inepte Ficinus vertit, hakthpia, ad custodiendum apta, sunt nisi aliter legit: nec ea huc atque illuc ea, quæ custodiæ causa ædiles institue- devolvere, sed omnia, quæ ad deos pertirunt, h. e. cautiones ; vid. ad v. 11. Ast. nent, pure casteque sercare. Ast.

ραδίως] Suspicor scriptum fuisse έχον- όρκος τε] Cod. Voss. όρκου τε-απ. τας, ut intelligamus, θεών ονόματα μη, τέσθω; πιοΣ ανατι (vid. ix. 11.) τυπτέτω χραίνειν ραδίως, ούτως έχοντας καθαρό- τις. Deinde μη δυνάμενον πείθεσθαι est τητός τε και αγνείας τα περί τους θεούς, i. 4. μη πειθόμενον, ut c. 5. τοίς τιμήν ως έχουσιν etc. At Fic, non aliter po- δυνηθείσι. Vid. Fischer. ad Phedon. p. steriorem hujus loci partem interpreta- 426.-και μεν δούλος, i. e. ει μεν δούλός tur, quam si aliam omnino lectionem έστιν ο ελέγξας. Αst. sequutus esset: cjus enim hæc sunt verba,

[ocr errors]

1. ii. 220. χάνων των αστών, μη έλαττον ή τριάκοντα γεγονώς έτη,

κολάζων μεν τον ομνύντα ανατία τυπτέτω, άφροντιστον δε και απειθων ένοχος έστω ψόγω προδοσίας των νόμων. τον δε δή κίβδηλόν τι πωλούντα και μη δυνάμενον τους νυν πείθεσθαι λόγοις ο προστυγχάνων των γιγνωσκόντων, δυνα

ó τος ών εξελέγχειν, εναντίον ελέγξας των αρχόντων, ο μεν δούλος φερέσθω το κιβδηλευθεν και ο μέτοικος, ο δε πολίτης μη ελέγχων μεν ως αποστερών τους θεούς κακός άγορενέσθω, ελέγξας δε αναθέτω τους την αγοράν έχουσι θεούς. ο δε δή φανερός γενόμενος τις πωλών τοιούτον προς το στεεηθήναι» του κιβδηλευθέντος, οπόσης αν τιμής αξιώση το πωλούμενον, κατά δραχμήν εκάστης τη μάστιγι' τυπτεσθαι πληγάς υπό κήρυκος εν τη αγορά, κυρύξαντος ών ένεκα μέλλει τύπτεσθαι. τα δε κιβδηλεύματά τε και κακουργίας των πωλούντων οί τε αγορανόμοι και οι νομοφύλακες πυθόμενοι των έμπειρων περί έκαστα, αναγραψάντων α τε χρή ποιείν τον πωλούντα και ά μή, και πρόσθεί του αγο

ρανόμου θέντων έν στήλη γράψαντες νόμους είναι τους 11. 918. περί την της αγοράς χρείαν μηνυτάς σαφείς. τα δε περί

δύο είπηι ΑΩvtr : είπη δύο “s.-1 ανατί Αf et γρ και, ανακτεί Ξ: ανατεί cum

am pr Ω.-* τυπτέτω τις ΑΩrfret γρ β.- δή οι ε5.-τε τ.- στερήναι τ.- την μάστιγι add Αριfbr.- alterum και οιει pr Ω.- πρόσθεν. fr.-ι ταϊς τ.- ει pr

φερέσθω] Suidas t. ii. p. 311. hunc τη μάστιγι] E Cod. Voss. revocavilocum transcribeds, habet copeloow ; mus, quod in libris editis deest. Mox sed φέρεσθαι, Latinor. ferre (vid. Stroth. υπό κήρυκος κηρύξαντος est racone s7asi Liv. ii. 65. et Drakenb. p. 325.) est mi pronuntiunte; vid. ad vi. 23. Male 3. 4. αποφέρειν 8. κομίζεσθαι, reportare, ante κηρύξαντος νulgo interpungitur. of νικητήρια, αθλα (ut Phedr. p. 245. B. AsT. 2565. D. Polit. iii. 14. p. 406. Β. Χ. 11. å yopavóuov] Videri possit scribendum p. 613. D. Phædon. p. 264. 478.); tunc ayopavoplou, ut intelligatur de loco ubi omnino est accipere, nancisci, ut Polit. judicium exercet åyopavóuos. Sic initio vii. 27. τουτον και πλείον φέρεσθαι τού- pag. 3eg. dicit αστυνόμιον. STEPH. SciTOU TOÙ dyaboð. Sic et dépeiv Legg. ii. licet Ficin. vertit, in foro proponant. Dip. 12. vii. 9. p. 800. D. ούτος τα νικητήρια πρόσθε του αγορανομίου] Sic Steph. φέρει. Αst.

optime conjecit pro ayopavojou legen. ως αποστερών τους θεούς] Quasi diis dum esse, ut Iocus intelligeretur, ubi forensibus (àyopalois ; intelligendi sunt judicium exerceret d å yopavouos, sicut in Jupiter, cujus ara erat Alhenis, et in seqq. αστυνόμιον. γράψαντες male a preprimis Mercurius éutoraios, mercaturæ gressis separatum legitur, quam arte ca præses, v. Aristoph. Plut. 1156.) id de. bæreat cum verbis èv othay. Ante vátrahens. Ast.

μους είναι int. ώστε (αυτά, τα αναγεγραμTunaéoOw] Ante tuité00w invenitur méva). Cornar. ut sint leges, quæ fori datiνus μάστιγι: videtur autem Fic. υπό usum manifeste indicent. Cf. ad ii. 8. κήρυκος non aliter accepisse quam si dic. AsT. tum esset υπό κήρυκι. STEPH,

« PreviousContinue »