Page images
PDF
[merged small][ocr errors][merged small][merged small]

ΤΩΝ ΣΤΡΑΒΩΝ ΟΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ

ΤΟΥ ΕΒΔΟ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.

Εν τω εβδόμω λέγει της Ευρώπης τα λειπόμενα μέρη. έστι δε τα

προς την έω πέραν του Ρήνου μέχρι του Τανάιδος και του στόματος 5 της Μαιώτιδος λίμνης, και όσα μεταξύ του Αδρίου και των αριστε

ρων της Ποντικής θαλάσσης μερών απολαμβάνει προς νότον μέχρι της Ελλάδος και της Προποντίδος ο Ίστρος εν οίς και Μακεδονία πασα.

[ocr errors]

10

CAPUT I. . 1. Ειρηκόσι δ' ημίν περί της Ιβηρίας και των Κελτικών C. 289 εθνών και των Ιταλικών συν ταϊς πλησίον νήσοις εφεξής άν Α. 442 είη λέγειν τα λειπόμενα της Ευρώπης μέρη, διελούσι τον ενδε

χόμενον τρόπον. λείπεται δε τα πρός έω μεν τα πέραν του 15 Ρήνου μέχρι του Τανάιδος και του στόματος της Μαιώτιδος

λίμνης, και όσα μεταξύ του Αδρίου και των αριστερών της Ποντικής θαλάττης μερών απολαμβάνει προς νότον μέχρι της Ελλάδος και της Προποντίδος ο "Ιστρος. διαιρεί γαρ ούτος

[ocr errors]

άπασαν ως εγγυτάτω δίχα την λεχθείσαν γην, μέγιστος των Α. 443 κατά την Ευρώπην ποταμών, φέων προς νότον κατ' αρχάς, είτ

επιστρέφων ευθύς από της δύσεως επί την ανατολής και τον

Πόντον. άρχεται μεν ούν από των Γερμανικών άκρων των εσπε-
ρίων, πλησίον δε και του μυχού του Αδριατικού, διέχων αυτού και
περί χιλίους σταδίους τελευτά δ' εις τον Πόντον ου πολύ άπο-
θεν των τού Τύρα και του Βορυσθένους εκβολών, εκκλίνων
πως πρός άρκτους. προσάρκτια μεν ούν εστι τώ "Ιστρω τα πέ-
ραν του Ρήνου και της Κελτικής· ταύτα δ' έστι τά τε Γαλα-
τικά έθνη και τα Γερμανικά μέχρι Βασταρνών και Τυρεγετών 10
και του ποταμού του Βορυσθένους, και όσα μεταξύ τούτου και
Τανάιδος και του στόματος της Μαιώτιδος είς τε την μεσό-
γαιαν ανατείνει μέχρι του ωκεανού και τη Ποντική κλύζεται
θαλάττη μεσημβρινά δε τά τε Ιλλυρικά και τα Θράκια, και
όσα τούτοις αναμέμικται των Κελτικών ή τινων άλλων, μέχρι 15
της Ελλάδος. λέγομεν δε πρώτον περί των εκτός του "Ιστρου:

πολύ γαρ απλούστερα των επί θάτερα μερών εστιν. C. 290 2. Ευθύς τοίνυν τα πέραν του Ρήνου μετά τους Κελτους

προς την έω κεκλιμένα Γερμανοί νέμονται, μικρόν έξαλλάττον-
τες του Κελτικού φύλου τώ τε πλεονασμό της αγριότητος και 20
του μεγέθους και της ξανθότητος, τάλλα δε παραπλήσιοι και

μορφαϊς και ήθεσι και βίοις όντες, οίους ειρήκαμεν τούς ΚελΑ. 444 τούς. διό δίκαιά μοι δοκούσι Ρωμαίοι τούτο αυτοϊς θέσθαι

τούνομα, ως αν γνησίους Γαλάτας φράζειν βουλόμενοι γνήσιοι γαρ οι Γερμανοί κατά την Ρωμαίων διάλεκτον.

25

1. εγγυτάτων A ac sic plerumque. 3. ευθύς] αύθις Cor. 5. δε και ast. inclusit Cor. 6. διακοσίους post χιλίους add. Cor. coll. p. 314: ibi vero cum de Danubii fluminumque vicinorum navigatione agatur, iter quod a Tergeste ad Danubium mille ducentorum stadiorum esse dicitur non ad fontem eius referendum esse liquet, sed ad eam partem, qua navigationi aplus esse coeperat. Paulo audacior igitur ea est coniectura, quamquam numerum illum propter o quod sequitur facile excidere potuisse fatendum est. 8. πως om. Cor. 10. τυρρεγετων B Τυριγετών Tzsch. Cor. : cf. ad J, 118. 12. είς τε] ώστε• Α. 16. λέγωμεν edd. inde a Cas., dicamus Guar., et ita fere scribere solet Strabo. 19. κεκλιμένοι Ε. 21. και ante της om. A. 22. όντες om. 1. 24. το όνομα Ε.

3. "Έστι δε τα μεν πρώτα μέρη της χώρας ταύτης τα προς τη Ρήνω μέχρι των εκβολών από της πηγής αρξαμένοις· σχεδόν δέ τι και τούτ' έστι το εσπέριον της χώρας πλάτος, η ποταμία πάσα. ταύτης δε τα μεν εις την Κελτικήν μετήγαγον 5 Ρωμαίοι, τα δ' έφθη μεταστάντα εις την εν βάθει χώραν, κα

θάπερ Μαρσοί· λοιποί δ' εισίν ολίγοι και των Σουγάμβρων μέρος. μετά δε τους παραποταμίους τάλλά έστιν έθνη τα μεταξύ του Ρήνου και του Άλβιος ποταμού, ός παράλληλός πως

εκείνω δεί προς τον ωκεανόν, ουκ ελάττω χώραν διεξιών ήπερ 10 εκείνος. εισί δε μεταξύ και άλλοι ποταμοί πλωτοι (ων εν τω

Άμασία Δρούσος Βρουκτέρους καταναυμάχησε), ρέοντες ωσαύτως από νότου προς βορράν και τον ωκεανόν. εξήρται γαρ η χώρα προς νότον και συνεχή ταϊς Άλπεσι ποιεί ράχιν τινά

πρός έω τεταμένην, ως αν μέρος ούσαν των Άλπεων και δη 15 και απεφήναντο τινες ούτως διά τε την λεχθείσαν θέσιν και

διά τό τήν αυτήν ύλην εκφέρειν ου μήν έπί τοσούτό γε ύψος ανίσχει τα ταύτη μέρη. ενταύθα δ' εστίν ο Ερκύνιος δρυμός και Α. 445 τα των Σοήβων έθνη, τα μεν οικούντα εντός του δρυμού, έκαθάπερ τα τών Κοαδούων· εν οίς έστι και το Βουίαιμον, το

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

μη γεωργείν μηδε θησαυρίζειν, αλλ' εν καλυβίοις οικείν, εφήμερον έχουσι παρασκευήν· τροφή δ' από των θρεμμάτων ή πλείστη, καθάπερ τοϊς Νομάσιν, ώστ' εκείνους μιμούμενοι τα

οικεία ταϊς αρμαμάξαις επάραντες, όπη αν δόξη, τρέπονται 5 μετά των βοσκημάτων. άλλα δ' ενδεέστερά έστιν έθνη Γερμα

νικά Χηρούσκοί τε και Χάττοι και Γαμαβρίουοι και Χαττουάριοι προς δε τω ωκεανό Σούγαμβροί τε και Χαύβοι και Βρούκτεροι και Κίμβροι, Καυκοί τε και Καούλκοι και Καμ

ψιανοί και άλλοι πλείους. επί ταύτα δε τώ Αμασία φέρον10 ται Βίσουργίς τε και Λουπίας ποταμός, διέχων Ρήνου περί

εξακοσίους σταδίους, ρέων δια Βρουκτέρων των ελαττόνων. έστι δε και Σάλας ποταμός, ου μεταξύ και του Ρήνου πολε- A. 447 μών και κατορθών Δρούσος ετελεύτησεν ο Γερμανικός. έχει

ρώσατο δ' ου μόνον των εθνών τα πλείστα, αλλά και τας εν 15 το παράπλω νήσους, ων εστι και η Βυρχανίς, ήν εκ πολιορκίας είλε.

4. Γνώριμα δε ταύτα κατέστη τα έθνη πολεμούντα προς Ρωμαίους, είτ' ενδιδόντα και πάλιν άφιστάμενα ή και κατα

λείποντα της κατοικίας κάν πλείω δε γνώριμα υπήρξεν, ει επέ20 τρεπε τους στρατηγούς ο Σεβαστός διαβαίνειν τον Άλβιν, με

τιούσι τους εκείσε απανισταμένους. νυνι δ' εύπορώτερον υπέ

[ocr errors]
« PreviousContinue »