Page images
PDF

δριάντα, κρατούντα μάστιγα χαλκήν, ανάθημα Κορκυραίων: η δε μάστιξ ην τριπλή, αλυσιδωτή, απηρτημένους έχουσα εξ αυτής αστραγάλους, οι πλήττοντες το χαλκείον συνεχώς, οπότε αιωρούντο υπό των ανέμων, μακρούς ήχους απειργάζοντο, έως ο μετρών τον χρόνον από της αρχής του ήχου μέχρι τέλους 5 και επί τετρακόσια προέλθοι· όθεν και η παροιμία ελέχθη, Η Κερκυραίων μάστιξ. Epit.

4. Η δε Παιονία τούτοις μέν έστι προς έω τοίς έθνεσι, προς δύσιν δε τοις Θρακίοις όρεσι, προς άρκτον δ' υπέρκειται τους Μακεδόσι, διά Γορτυνίου πόλεως και Στόβων έχουσα 10 τας εισβολάς επί τα προς .......... (δι' ων ο Αξιός δέων δυσείσβολον ποιεί την Μακεδονίαν εκ της Παιονίας, ως ο Πηνειός δια των Τεμπών φερόμενος από της Ελλάδος αυτήν ερυμνοί), προς νότον [δε] τοίς Αυταριάταις και Δαρδανίοις και Αρδιαίοις όμορεί εκτέταται δε και μέχρι Στρυμόνος ή Παιο- 15 νία. Ε.

5. "Οτι ο Αλιάκμων εις τον Θερμαϊoν κόλπον ρεϊ. Ε.

6. Η δ' 'Ορεστίς πολλή, και όρος έχει μέγα μέχρι του Κόρακος της Αιτωλίας καθήκον και του Παρνασσού. περιοικούσι δ' αυτοί τε Ορέσται και Τυμφαίοι και οι εκτός Ισθμού Έλλη- 20 νες οι περί Παρνασσόν και την Οίτης και Πίνδον. ενι μεν δη κοινή ονόματι καλείται Βόιον το όρος, κατά μέρη δε πολυώνυμόν έστιν. φασί δ' από των υψηλοτάτων σκοπιών αφοράσθαι τό τε Αιγαίον πέλαγος και το Αμβρακικόν και το Ιόνιον, προς υπερβολήν, oίμαι, λέγοντες, και το Πτελεόν ικα- 25 νως έστιν εν όψει το περικείμενον το Αμβρακικό κόλπο, τη μεν εκτεινόμενον μέχρι της Κερκυραίας, τη δ' επί την κατά Λευκάδα θάλασσαν. Ε.

6. προσελθείν cod, puncto sub σ posito 11. Spaliurn decem fere literis sufficiens vacuum relictum est in cod.: fortasse scriptum fucrat ton Πέλλαν. – άξιος cod., et sic constanter; αξιός contra Epit. Ρal. praebet eadem constantia. Quo de accentu scriptores parum consentire notum est: cf. Tafel. de Thessalonica p. 289 n. 6. 14. δε om. cod. 22. Bólov ogos, nullo alio loco commemoratum, non diversum esse videtur ab eo, quod supra p. 327 appellatur llojov ögos.

7. "Οτι επί γέλωτι εν παροιμίας μέρει γελάται Κερκυρα ταπεινωθείσα τους πολλούς πολέμοις. Ε.

8. Ότι η Κόρκυρα το παλαιόν ευτυχής ήν και δύναμιν ναυτικής πλείστην είχεν, αλλ' υπό πολέμων τινών και τυράννων 5 εφθάρη και ύστερον υπό Ρωμαίων ελευθερωθείσα ούκ έπηνέθη, αλλ' επί λοιδορία παροιμίαν έλαβεν:

ελευθέρα Κόρκυρα, χέζ' όπου θέλεις. Epit. 9. Λοιπή δ' έστι της Ευρώπης ή τε Μακεδονία και της Θράκης τα συνεχή [ταύτη μέχρι Βυζαντίου και η Ελλάς και 10 αι προσεχείς νήσοι. έστι μεν ούν Ελλάς και η Μακεδονία: νυνί

μέντοι τη φύσει των τόπων ακολουθούντες και τα σχήματι χωρίς έγνωμεν αυτήν από της άλλης Ελλάδος τάξαι και συνάψαι προς την όμορον αυτη Θράκην μέχρι του στόματος του

Ευξείνου και της Προποντίδος. είτα μετ' ολίγα μέμνηται Κυ15 ψέλων και του Έβρου ποταμού. καταγράφει δε και τι σχήμα παραλληλόγραμμον, εν ώ η σύμπασα Μακεδονία εστίν. Ε.

10. Ότι η Μακεδονία περιορίζεται εκ μέν δυσμών τη παραλία του Αδρίου, εξ ανατολών δε τη παραλλήλω ταύτης με

σημβρινή γραμμή τη δια των εκβολών Έβρου ποταμού και Κυ20 ψέλων πόλεως, εκ βορρά δε τη νοουμένη ευθεία γραμμή τη

διά Βερτίσκου όρους και Σκάρδου και Ορβήλου και Ροδόπης και Αίμου: τα γαρ όρη ταύτα, αρχόμενα από του Αδρίου, διήκει κατά ευθείαν γραμμών έως του Ευξείνου, ποιoύντα χερ

ρόνησον μεγάλην προς νότον, τήν τε Θράκην ομού και Μακε- Α. 508 25 δονίαν και Ήπειρον και Αχαΐαν εκ νότου δε τη Εγνατία οδό

από Δυρραχίου πόλεως προς ανατολάς ιούση έως Θεσσαλονικείας και έστι το σχήμα τούτο της Μακεδονίας παραλληλόγραμμον έγγιστα. Epit.

11. "Ότι Ημαθία εκαλείτο πρότερον η νυν Μακεδονία, έλαβε 30 δε τούνομα τούτο απαρχαίου τινός των ηγεμόνων Μακεδόνος.

ήν δε και πόλις Ημαθία πρός θαλάσση. κατείχον δε την χώ

9. Litterae ta blattae morsu corrosae interciderunt in cod. 15. čůgou cod., ac sic constanter: in margine tamen hic illic scriptum 1800s. 23. χερρόνησον, altero ν ead. m. constanter supra addito, cod. 25. δυορακίου cod. 26. ιούσιν Cor. 27. παραλληλογράμμου Cor. :

ραν ταύτην Ηπειρωτών τινες και Ιλλυριών, το δε πλείστον Βοττιαίοι και Θράκες: οι μεν εκ Κρήτης, ως φασι, το γένος όντες, ηγεμόνα έχοντες Βόττωνα, Θρακών δε Πίερες μεν ενέμοντο την Πιερίαν και τα περί τον "Όλυμπος, Παίονες δε περί τον Αξιόν ποταμών και την καλουμένην διά τούτο Αμφαξίτιν, 5 Ηδωνοί δε και Βισάλται τήν λοιπήν μέχρι Στρυμόνος· ων οι μεν αυτό τούτο προσηγορεύοντο Βισάλται, Ηδωνών δ' οι μεν Μυγδόνες, οι δε Ήδωνες, οι δε Σιθωνες. τούτων δε πάντων οι Αργεάδαι καλούμενοι κατέστησαν κύριοι και Χαλκιδείς οι εν Ευβοία. επήλθον δε και Χαλκιδείς οι εν Ευβοία επί την 10 των Σιθώνων και συνώκισαν πόλεις εν αυτή περί τριάκοντα, εξ ων ύστερον εκβαλλόμενοι συνήλθον εις μίαν οι πλείους αυτων, εις την "Όλυνθον· ωνομάζοντο δ' οι επί Θράκης Χαλκιδείς. Ε. .. 12. Ότι Πηνειός μεν ορίζει την κάτω και προς θαλάττη 15 Μακεδονίας από Θετταλίας και Μαγνησίας, Αλιάκμων δε την άνω, και έτι τους Ηπειρώτας και τους Παίονας και αυτός και ο Έρίγων και ο Αξιός και έτεροι. Ε.

13. "Οτι εστι της παραλίας της Μακεδονικής από του μυχου του Θερμαίου κόλπου και Θεσσαλονικείας ή μεν τεταμένη 20 προς νότον μέχρι Σουνίου, η δε προς έω μέχρι της Θρακίας χερρονήσου, γωνίαν τινά ποιούσα κατά τον μυχόν. εις εκάτερον δε καθηκούσης της Μακεδονίας, από της προτέρας λεχθείσης αρκτέον. τα μεν δή πρώτα μέρη τα περί Σούνιον υπερκειμένην έχει την Αττικήν συν τη Μεγαρική μέχρι του Κρι- 25 σαίου κόλπου μετά δε ταύτην ή Βοιωτική εστι παραλία ή προς Εύβοιαν υπέρκειται δ' αυτής η λοιπή Βοιωτία επί δύσιν παράλληλος τη Αττική. λέγει δε και την Εγνατίας οδόν : τελευτών εις Θεσσαλονίκειαν από του Ιονίου κόλπου. Ε.

14. Τών ταινιών, φησίν, αφοριούμεν πρώτους τους περί 30 Πηνειόν οίκούντας και τον Αλιάκμονα πρός θαλάττη. ρεϊ δ'

και ο Έρνει τους Ηπειρο και Μαγνησία

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
« PreviousContinue »