Page images
PDF

TERRAE CIS MONTES ILLYRICOS THRACIOSQUE. 57

CAPUT VII. 1. Τα μεν ούν άφοριζόμενα έθνη τώ τε Ιστρο και τους όρεσι Ιλλυρικούς και Θρακίοις ταύτ' εστίν, ων άξιον μνησθή

ναι, κατέχοντα την Αδριατικήν παραλίαν πάσαν, από του μυ5 χού αρξαμένων, και την και κατά και τα Αριστερά του Πόντου λε

γομένης από "Ιστρου ποταμού μέχρι Βυζαντίου. λοιπά δέ εστι τα νότια μέρη της λεχθείσης ορεινής και εξής τα υποπίπτοντα C. 321 χωρία, εν οις έστιν ή τε Ελλάς και η προσεχής βάρβαρος μέ

χρι τών ορών. Εκαταίος μεν ουν ο Μιλήσιος περί της Πελο10 ποννήσου φησίν, διότι προ των Ελλήνων ώκησαν αυτήν βάρ

βαροι. σχεδόν δέ τι και η σύμπασα Ελλάς κατοικία βαρβάρων υπήρξε το παλαιόν, απ' αυτών λογιζομένους των μνημονευομένων: Πέλοπος μεν εκ της Φρυγίας επαγομένου λαον εις

την απ' αυτού κληθείσαν Πελοπόννησον, Δαναού δε εξ Αιγύ15 πτου, Δρυόπων τε και Καυκώνων και Πελασγών και Λελέγων

και άλλων τοιούτων κατανειμαμένων τα εντός Ισθμού και τα εκτός δέ τήν μεν γαρ Αττικήν οι μετά Ευμόλπου Θράκες έσχον, της δε Φωκίδος την Δαυλίδα Τηρεύς, την δε Καδμείαν οι μετά

Κάδμου Φοίνικες, αυτήν δε την Βοιωτίας Άονες και Τέμμικες 20 και Yαντες ως δέ Πίνδαρός φησιν· ήν ότε σύας Βοιώτιον έθνος ένεπον.

Α. 495 και από των ονομάτων δε ενίων το βάρβαρον εμφαίνεται: Κέκροψ και Κόδρος και Αίκλος και Κόθος και Δρύμας και Κρί

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

τους ρα ποτε Κρονίδης Ζεύς, άφθιτα μήδεα ειδώς,

λεκτούς εκ γαίης ή αλέους πόρε Δευκαλίωνα. τη γαρ ετυμολογία το συλλέκτους γεγονέναι τινάς εκ παλαιού

και μιγάδας αινίττεσθαί μοι δοκεϊ, και διά τούτο εκλελοιπέναι 5 το γένος· άπερ άν τις και περί Καυκώνων λέγοι, νύν ούδαμου όντων, πρότερον δ' εν πλείοσι τόποις κατωκισμένων.

3. Πρότερον μεν ούν, καίπερ μικρών και πολλών και αδόξων όντων των εθνών, όμως δια την ευανδρίαν και το βασι

λεύεσθαι κατά σφάς ου πάνυ ήν χαλεπόν διαλαβείν τους όρους 10 αυτών, νυν δ' ερήμου της πλείστης χώρας γεγενημένης και

των κατοικιών, και μάλιστα των πόλεων ήφανισμένων, ουδ' ει δύναιτό τις ακριβούν ταύτα, ουδέν αν ποιoίη χρήσιμον διά την άδοξίαν και τον αφανισμόν αυτών, ος εκ πολλού χρόνου

λαβών την αρχήν ουδέ νυν πω πέπαυται κατά πολλά μέρη διά 15 τας αποστάσεις· αλλ' ενστρατοπεδεύουσιν αυτοίς Ρωμαίοι τοίς

οίκοις, κατασταθέντες υπ' αυτών δυνάσται. των δ' ούν Ήπειρωτών εβδομήκοντα πόλεις Πολύβιός φησιν ανατρέψαι Παύλον μετά την Μακεδόνων και Περσέως κατάλυσιν (Μολοττών

δ' υπάρξαι τας πλείστας), πέντε δε και δέκα μυριάδας άν20 θρώπων εξανδραποδίσασθαι. όμως δ' ούν εγχειρήσομεν, εφ'

όσον τη γραφή τε προσήκει και ημίν εφικτόν, επελθείν τα καθ' έκαστα, αρξάμενοι από της κατά τον Ιόνιον κόλπον παραλίας: αύτη δ' εστίν, εις ην ο έκπλους και εκ του Αδρίου

τελευτά. 25 4. Ταύτης δη τα πρώτα μέρη τα περί Επίδαμνον και

Απολλωνίαν εστίν. εκ δε της Απολλωνίας εις Μακεδονίαν η Εγνατία εστίν οδός πρός έω, βεβηματισμένη κατά μίλιον και Α. 497

[ocr errors]

κατεστηλωμένη μέχρι Κυψέλων και Έβρου ποταμού μιλίων [8] εστί πεντακοσίων τριάκοντα πέντε λογιζομένω δε, ως μέν οι πολλοί, το μίλιον οκταστάδιον τετρακισχίλιοι αν είεν στάδιοι και επ' αυτούς διακόσιοι όγδοήκοντα, ως δε Πολύβιος, προστιθείς το οκτασταδίω δίπλεθρον, ό εστι τρίτον σταδίου, προσ- 5

θετέον άλλους σταδίους εκατόν εβδομήκοντα οκτώ, το τρίτον C. 323 του τών μιλίων αριθμού. συμβαίνει δ' από ίσου διαστήματος

συμπίπτειν εις την αυτήν οδόν τούς τεκ της Απολλωνίας ορ-
μηθέντας και τους εξ Έπιδάμνου. η μεν ούν πάσα Εγνατία
καλείται, η δε πρώτη επί Κανδαουίας λέγεται, όρους Ιλλυρι- 10
κού, διά Λυχνιδου πόλεως και Πυλώνος, τόπου ορίζοντος εν
τη οδώ τήν τε Ιλλυρίδα και την Μακεδονίαν· εκείθεν δ' έστι
παρα Βαρνούντα δια Ηρακλείας και Λυγκηστών και Εόρδων
εις Έδεσσας και Πέλλαν μέχρι Θεσσαλονικείας: μίλια δ' έστι,
φησί Πολύβιος, ταύτα διακόσια εξήκοντα επτά. ταύτην δή 15
την οδόν εκ των περί την Επίδαμνον και την Απολλωνίαν
τόπων ιούσιν εν δεξιά μέν έστι τα Ηπειρωτικά έθνη, κλυζό-
μενα τω Σικελικό πελάγει, μέχρι του Αμβρακικού κόλπου, εν
αριστερά δε τα όρη τα των Ιλλυριών, & προδιήλθομεν, και
τα έθνη τα παροικούντα μέχρι Μακεδονίας και Παιόνων. είτ20

[ocr errors]

από μέν Αμβρακικού κόλπου τα νεύοντα εφεξής πρός έω, τα αντιπαρήκοντα τη Πελοποννήσω, της Ελλάδος εστίν· είτ' εκπίπτει [είς] το Αιγαίον πέλαγος, απολιπόντα εν δεξιά την Πε

λοπόννησον όλην. από δε της αρχής των Μακεδονικών όρων 5 και των Παιονικών μέχρι Στρυμόνος ποταμού Μακεδόνες τε

οικούσι και Παίονες και τινες των ορεινών Θρακών» τα δε Α. 498 πέραν Στρυμόνος ήδη μέχρι του Ποντικού στόματος και του Αίμου πάντα Θρακών εστι πλήν της παραλίας: αύτη δ' υφ'

Ελλήνων οικείται, των μεν επί τη Προποντίδι ίδρυμένων, των 10 δε έφΕλλησπόντο και το Μέλανι κόλπω, τών δ' επί το

Αιγαίο. το δ' Αιγαίον πέλαγος δύο κλύζει πλευράς της Ελλάδος, την μεν προς έω βλέπουσαν, τείνουσαν δε από Σουνίου προς την άρκτον μέχρι του Θερμαίου κόλπου και Θεσσαλονι

κείας, Μακεδονικής πόλεως, η νυν μάλιστα των άλλων ευαν15 δρεϊ, την δε προς νότον την Μακεδονικήν από Θεσσαλονικείας

μέχρι Στρυμόνος· τινές δε και την από Στρυμόνος μέχρι Νέστου τη Μακεδονία προσνέμουσιν, επειδή Φίλιππος έσπούδασε διαφερόντως περί ταύτα τα χωρία, ώστ' εξιδιώσασθαι, και συν

εστήσατο προσόδους μεγίστας εκ των μετάλλων και της άλλης 20 ευφυΐας των τόπων. από δέ Σουνίου μέχρι Πελοποννήσου το

Μυρτώόν εστι και Κρητικόν πέλαγος και Λιβυκόν συν τοϊς κόλπους μέχρι του Σικελικού· τούτο δε και τον Αμβρακικόν και Κορινθιακόν και Κρισαίον εκπληρού κόλπον.

5. Των μεν ούν Ηπειρωτών έθνη φησίν είναι Θεόπομ25 πος τετταρεσκαίδεκα, τούτων δ' ενδοξότατα Χάονες και Μο

λοττοί διά το άρξαι ποτέ πάσης της Ηπειρώτιδος πρότερον

3. εις om. codd, qui praeterea habent του αιγαίου πελάγους:Tzsch. corr. ex Plethone. 4. ορών] εθνών codd. edd. Correxi ex coni. Cor. 11. κλύζει] κλείει C. - της Ελλάδος om. C. 12. του ante Σουνίου add. no edd. 16. νέτου Ε. 20. Ad hunc locum in Tmarg. A addita sunt pr. m. haec: από σουνίου μέχρι πελοποννήσου το μυρτωόν έστι πέλαγος" προς ανατολάς δε της πόλεως, προς άρκτον δε του πελάγους το κρητικών και λιβυκών και προς δίσιν της πελοποννήσου το σικελικόν ήτοι ο αδρίας. Ιn quibus quae urbs intelligenda sit difficillimum dictu est. 23. κρησαίον Α. 25. χάονες, et ω sup. ο pr. m. add., Ε.

« PreviousContinue »