Page images
PDF
[ocr errors][ocr errors]

χος οικοδομών ουκ έφθη συντελέσας, αλλά διέφθειραν αυτών οι Κίλικές, εμβαλόντα εις τους Ομοναδείς και εξ ενέδρας ληφθέντα.

. 4. Την γαρ Αντιόχειαν έχων την προς τη Πισιδία μέχρι 5 Απολλωνιάδος της προς Απαμεία τη Κιβωτω και της παρω

ρείου τινά και την Λυκαονίαν επειράτο τους εκ του Ταύρου κατατρέχοντας Κίλικας και Πισίδας την χώραν ταύτην, Φρυγών ούσαν και Κιλίκων, εξαιρεϊν, και πολλά χωρία εξείλεν

απόρθητα πρότερον όντα, ων και Κρημνα το δε Σανδάλιον 10 ουδ' ενεχείρησε βία προσάγεσθαι, μεταξύ κείμενον της τε Κρήμνης και Σαγαλασσού.

5. Την μεν ούν Κρημναν άποικοι Ρωμαίων έχουσιν, η Σαγαλασσός δ' έστιν υπό το αυτο ηγεμόνι των Ρωμαίων, υφ'

ω και η Αμύντου βασιλεία πάσα διέχει δ' Απαμείας ημέρας 15 οδόν, κατάβασιν έχουσα σχεδόν τι και τριάκοντα σταδίων από

του έρύματος: καλούσι δ' αυτήν και Σελγησσόν· ταύτην δε την πόλιν και Αλέξανδρος είλεν. ο δ' ούν Αμύντας την μεν Κρήμναν είλεν, εις δε τους Ομοναδέας παρελθών, οι ένομίζοντο

άληπτότατοι, και καταστάς ήδη κύριος των πλείστων χωρίων, 20 ανελών και τον τύραννον αυτών εξ απάτης ελήφθη δια της

του τυράννου γυναικός. και τούτον μεν εκείνοι διέφθειραν, εκείνους δε Kυρίνιος εξεπόρθησε λιμό και τετρακισχιλίους άνδρας έζώγρησε και συνώκισεν εις τάς εγγύς πόλεις, την δε χώ

ραν απέλιπεν έρημον τών έν ακμή. έστι δε εν υψηλούς του 25 Ταύρου μέρεσι, κρημνούς αποτόμοις σφόδρα και το πλέον αβά

2. εμβάλλοντα codd., Cor. corr. Verba εμβαλόντα – και om. α. Ομοναδέας Cor. 4. τη orm, ors. 5, παρωρίου CDυ. 6. του om. 1. 8. Verba και Κιλίκων, a Guarino onaissa, Cor. asteriscis inclusit, aut delenda esse censens aut mutanda in και Λυκίων; sed Lycii ad las partes non pertinebant: aplius foret scribere και Λυκαόνων. 9. όντα οιm. C. 10. ενεχείρισε D (sed in hoc η supra ι add.) η, 11. σαγαλασου Dis. 12. η οm, cdd. inde a Cas. - σαγαλασός Dhox. 14. ] ων C. 16. σελγησόν Dha. 18. εις παρελθών] και – παραλαβών Υw. δε om. Dii. 20. αυτόν 1.3 ald. 21. εκείνη διέφθειμεν D, sed οι sup. η, αν sup. εν sec. rn. add. 22. κυρήνιος Σ. 23. εξώρισε D, sed sec. . in εζωγρησε nul. 24. και post δε add. codd., exc. Dhi, ald.

τους, εν μέσω κοίλον και εύγεων πεδίον, εις αυλώνας πλείους διηρημένον· τούτο δε γεωργούντες ώκουν εν ταϊς υπερκειμέναις όφρύσιν ή σπηλαίοις, τα πολλά δ' ένοπλοι ήσαν και κατέτρεχον την αλλοτρίαν, έχοντες όρη τειχίζοντα την χώραν αυτών.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Παμφυλίας και την Μιλυάδα Φρυξί και Λυδούς και Καρσίν όμοροι, πάσιν ειρηνικούς έθνεσι, καίπερ προσβόροις ουσιν. οι δε

Πάμφυλοι, πολύ του Κιλικίου φύλου μετέχοντες, ου τελέως

αφεϊνται των ληστρικών έργων, ουδε τους ομόρους εώσι καθ' 5 ησυχίαν ζην, καίπερ τα νότια μέρη της υπωρείας του Ταύρου

κατέχοντες. εισί δε τοϊς Φρυξιν όμοροι και τη Kαρία Τάβαι και Σίνδα και Άμβλαδα, όθεν και ο Αμβλαδεύς οίνος έκφέρεται προς διαίτας ιατρικές επιτήδειος.

3. Τών δ' ούν ορεινών, ούς είπον, Πισιδών οι μεν άλλοι 10 κατά τυραννίδας μεμερισμένοι, καθάπερ οι Κίλικες, ληστρικώς

ήσκηνται: φασί δ' αυτούς των Λελέγων συγκαταμιχθήναι τινας το παλαιόν, πλάνητας ανθρώπους, και συμμεϊναι διά την ομοιοτροπίαν αυτόθι. Σέλγη δε * και * εξ αρχής μέν υπό Λα

κεδαιμονίων εκτίσθη πόλις, και έτι πρότερον υπό Κάλχαντος: 15 ύστερον δε καθ' αυτήν έμεινεν αυξηθείσα εκ του πολιτεύεσθαι

νομίμως, ώστε και δισμυρίανδρός ποτε είναι θαυμαστή δ' εστίν η φύσις τών τόπων εν γαρ ταϊς άκρωρείαις του Ταύρου χώρα μυριάδας τρέφειν δυναμένη σφόδρα εύκαρπός εστιν, ώστε και ελαιόφυτα είναι πολλά χωρία και ευάμπελα, νομάς

[ocr errors]

τε άφθόνους ανείσθαι παντοδαπούς βοσκήμασι: κύκλω δ' υπέρ

κεινται δρυμοί ποικίλης ύλης. πλείστος δ' ο στύραξ φύεται Α. 856 παρ' αυτούς, δένδρον ού μέγα ορθηλόν, αφ' ου και τα στυρά

κινα ακοντίσματα, έoικότα τους κρανείνοις· εγγίνεται δ' εν
τους στελέχεσι ξυλοφάγου τι σκώληκος είδος, και μέχρι της επι- 5
φανείας διαφαγον το ξύλον το μεν πρώτον πιτύροις ή πρίσμα-
σιν έoικός τι ψήγμα προχεί, και σωρός συνίσταται προς τη
ρίζη, μετά δε ταύτα απολείβεται τις υγρασία δεχoμένη πηξιν
βαδίαν παραπλησίαν τη κόμμειταύτης δε το μεν επί το ψη-
γμα προς τη ρίζη κατενεχθέν αναμίγνυται τούτω τε και τη 10

γη, πλήν όσον * το μεν* εν επιπολή συστάν διαμένει καθαρόν, C. 571 το δ' εν τη επιφανεία του στελέχους, καθ' ην ρεϊ, πήττεται,

και τούτο καθαρόν: ποιούσι δε και εκ του μη καθαρού μίγμα
ξυλομιγές τι και γεωμιγές, ευωδέστερον του καθαρού, τη δ'
άλλη δυνάμει λειπόμενον (λανθάνει δε τους πολλούς), η πλεί- 15
στο χρώνται θυμιάματι οι δεισιδαίμονες. επαινείται δε και
η Σελγική τρις και το απ' αυτής άλειμμα. έχει δ' ολίγας προσ-
βάσεις [τα] περί την πόλιν και την χώραν την Σελγέων, ορει-
νην κρημνών και χαραδρών ούσαν πλήρη, ας ποιούσιν άλλοι
τε ποταμοί και ο Ευρυμέδων και ο Κέστρος, από των Σελγι- 20
κών όρων εις την Παμφυλίαν εκπίπτοντες θάλατταν γέφυραι
δ' εκίκεινται ταϊς οδούς. διά δε την έρυμνότητα ούτε πρότε-

[ocr errors]
« PreviousContinue »