Page images
PDF

μέρος χρήσθαι το αλοπηγίω, παραβαίνοντες δε τα συγκείμενα C. 318 επολέμουν καταστρεψάμενοι δέ ποτε οι Αυταριάται Τριβαλ

λούς από Αγριάνων μέχρι του "Ιστρου καθήκοντας ημερών πεντεκαίδεκα οδόν επήρξαν και των άλλων Θρακών τε και Ιλλυριών: κατελύθησαν δ' υπό Σκορδίσκων πρότερον, ύστερον δ' 5 υπό Ρωμαίων, [ο] και τους Σκορδίσκους αυτούς καταπολέμησαν πολύν χρόνον ισχύσαντας.

12. "Ώικησαν δ' ούτοι παρά τον "Ιστρον, διηρημένοι δίχα, οι μεν μεγάλοι Σκορδίσκοι καλούμενοι, οι δε μικροί, οι μεν

μεταξύ δυεϊν ποταμών και οικείν * εμβαλλόντων εις τον "Ιστρον, 10 Α. 490 του τε Νοάρου του παρά την Σεγεστικήν δέοντος και του Μάρ

γου (τινές δε Βάργον φασίν): οι δε μικροί τούτου πέραν, συνά-
πτοντες Τριβαλλοϊς και Μυσοίς. είχον δε και των νήσων τι-
νας οι Σκορδίσκοι: επι τοσούτον δ' ηύξήθησαν, ώστε και μέ-
χρι τών Ιλλυρικών και των Παιονικών και Θρακίων προήλ- 15
θον όρων κατέσχον ούν και τας νήσους τας εν τώ "Ιστρω τας -
πλείους, ήσαν δε και πόλεις αυτοίς Εόρτα και Καπέδουνον.
μετά δε την των Σκορδίσκων χώραν παρά μεν τον "Ιστρον η
των Τριβαλλών και Μυσών εστιν, ων εμνήσθημεν πρότερον,
και τα έλη τα της μικράς καλουμένης Σκυθίας της εντός "Ίστρου: 20
και τούτων εμνήσθημεν. υπεροικούσι δ' ουτοί τε και Κρόβυ-
ζοι και οι Τρωγλοδύται λεγόμενοι των περί Κάλλατιν και Το-

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

μέα και "Ίστρον τόπων. είθ' οι περί τον Αίμον και οι υπ' αυτώ οικούντες μέχρι του Πόντου Κόραλλοι και Βέσσοι και Μαίδων τινές και Δανθηλητών. πάντα μεν ούν ταύτα ληστρι

κώτατα έθνη: Βέσσοι δε υπέρ το πλέον του όρους νέμονται 5 του Αίμου, και υπό τών ληστών λησται προσαγορεύονται, κα

λυβίταί τινες και λυπρόβιοι, συνάπτοντες τη τε Ροδόπη και τοϊς Παίοσι και τών Ιλλυριών τοις τε Αυταριάταις και τους Δαρδανίοις. μεταξύ δε τούτων τε και των Αρδιαίων οι Δα

σαρήτιοί είσι και Υβριάνες και άλλα άσημα έθνη, α επόρθουν 10 οι Σκορδίσκοι, μέχρι ερήμωσαν την χώραν και δρυμών αβά

των εφ' ημέρας πλείους εποίησαν μεστήν.

CAPUT VI. 1. Λοιπή δ' έστι της μεταξύ "Ιστρου και των ορών των εφ' εκάτερα της Παιονίας ή Ποντική παραλία, ή από του Ιε15 ρου στόματος του "Ιστρου μέχρι της περί τον Αίμον ορεινής

και μέχρι του στόματος του κατά Βυζάντιον. καθάπερ [δε] την Ιλλυρικήν παραλίαν επιόντες μέχρι τών Κεραυνίων όρων προύβημεν έξω της Ιλλυρικής πιπτόντων ορεινής, εχόντων δε «Α. 491

τι οικείον πέρας, τα μεσόγαια δ' έθνη τούτοις άφωρίσμεθα, 20 νομίζοντες σημειωδεστέρας έσεσθαι τάς τοιαύτας περιγραφές

και προς τα νύν και προς τα ύστερον ούτω κανταύθα ή παραλία, κάν υπερπίπτη την ορεινής γραμμής, όμως είς οικειόν τι πέρας τελευτήσει το του Πόντου στόμα και προς τα νύν C. 319 και προς τα έφεξής. έστιν ούν από του Ιερού στόματος του

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

μνόν, ή ποτε και Λυσίμαχος έχρήσατο γαζοφυλακίω. πάλιν δ' από της Απολλωνίας επί Κυανέας στάδιοί είσι περί χιλίους και πεντακοσίους, εν δε τω μεταξύ ή τε Θυνιάς, των Απολλωνιατών χώρα, * Αγχιάλη, και αυτή Απολλωνιατών,* και 5 Φινόπολις και Ανδριάκη, συνάπτουσαι τώ Σαλμυδησσό. έστι

δ' ούτος έρημος αιγιαλός και λιθώδης, αλίμενος, αναπεπταμένος πολύς προς τους βορέας, σταδίων όσον επτακοσίων μέχρι Κυανέων το μήκος, πρός δν οι εκπίπτοντες υπό των Αστών

διαρπάζονται των υπερκειμένων, Θρακίου έθνους. αι δε Κυά10 νεαι προς το στόματι του Πόντου εισί δύο νησίδια, το μεν

τη Ευρώπη προσεχές, το δε τη Ασία, πορθμό διειργόμενα όσον είκοσι σταδίων. τοσούτον δε διέχει και του ιερού του Βυζαντίων, και του ιερού του Χαλκηδονίων, όπερ έστι του

στόματος του Ευξείνου το στενώτατον προϊόντα γάρ δέκα στα15 δίους άκρα εστι πενταστάδιον ποιούσα τον πορθμόν, είτα διίσταται επί πλέον και ποιεϊν άρχεται την Προποντίδα.

2. Από μέν ούν της άκρας της το πενταστάδιον ποιούσης επί τόν υπό τη Συκή καλούμενον λιμένα στάδιοι πέντε και τριά

κοντα, εντεύθεν δ' επί το Κέρας το Βυζαντίων πέντε. έστι C. 320 20 δε το Κέρας, προσεχές το Βυζαντίων τείχει, κόλπος ανέχων Α. 493

ως προς δύσιν επί σταδίους εξήκοντα, έoικώς ελάφου κέρατι: εις γαρ πλείστους σχίζεται κόλπους, ως άν κλάδους τινάς, εις ούς εμπίπτουσα η πηλαμύς αλίσκεται ραδίως διά τε το πλή

θος αυτής και την βίαν του συνελαύνοντος μου και την στενό25 τητα των κόλπων, ώστε και χερσίν αλίσκεσθαι δια την στενο

χωρίαν. γεννάται μεν ούν το ζώον εν τοις έλεση της Μαιώτιδος, ισχύσαν δε μικρόν εκπίπτει διά του στόματος αγεληδόν

[ocr errors]

. VII. CAP. 6. 5. 2. CAP. 7. 5. 1. και φέρεται παρά την Ασιανήν ηιόνα μέχρι Τραπεζούντος και Φαρνακίας· ενταύθα δε πρότερον συνίστασθαι συμβαίνει την θήραν, ου πολλή δ' εστίν ου γάρ πω το προσήκον έχει μέγεθος: είς δε Σινώπην προϊούσα ωραιοτέρα πρός τε την θήραν και την ταριχείαν έστίν· επειδαν δε ήδη συνάψη ταϊς Κυανέ- 5 αις και παραλλάξη ταύτας, εκ της Χαλκηδονιακής ακτής λευκή τις πέτρα προπίπτουσα φοβεί το ζώον, ώστ' ευθύς εις την περαίαν τρέπεσθαι παραλαβών δ' ο ενταύθα δούς, άμα και των τόπων ευφυών όντων προς το τον εκεί ρούν της θαλάττης επί το Βυζάντιον και το προς αυτό Κέρας τετράφθαι φυσικώς, 10 συνελαύνεται δεύρο και παρέχει τοϊς Βυζαντίοις και το δήμο των Ρωμαίων πρόσοδον αξιόλογον. Χαλκηδόνιοι δ' επί της περαίας ιδρυμένοι πλησίον ου μετέχουσι της ευπορίας ταύτης διά το μη προσπελάζειν τοϊς λιμέσιν αυτών την πηλαμύδα ή δη και τον Απόλλω φασί τοίς κτίσασι το Βυζάντιον ύστερον 15 μετά την υπο Μεγαρέων Χαλκηδόνος κτίσιν χρηστηριαζομένοις

προστάξαι ποιήσασθαι την ίδρυσιν απεναντίον των τυφλών, Α. 494 τυφλούς καλέσαντα τους Χαλκηδονίους, ότι πρότερον πλεύσαν

τες [εις] τους τόπους, αφέντες την πέραν κατασχεϊν τοσούτον πλούτον έχουσαν, είλοντο την λυπροτέραν. μέχρι μεν δή Βυ- 20 ζαντίου προήλθομεν, επειδή πόλις επιφανής, πλησιάζουσα μάλιστα το στόματι, εις γνωριμώτερον πέρας από του Iστρου τον παράπλουν τελευτώντα απέφαινεν. υπέρκειται δε του Βυζαντίου το των Άστών έθνος, εν ω πόλις Καλύβη, Φιλίππου του Αμύντου τους πονηροτάτους ενταύθα ιδρύσαντος.

[ocr errors]
« PreviousContinue »