Page images
PDF
[ocr errors][ocr errors]

των Μακεδόνων εν τη Μηδία, ων Λαοδίκειά τε και Απάμεια και τη προς Ράγαις και αυτή Ράγα, το του Νικάτορος κτίσμα και εκείνος μεν Ευρωπόν ωνόμασε, Πάρθοι δε Αρσακίαν,

νοτιωτέραν ούσαν των Κασπίων πυλών πεντακοσίοις που στα5 δίοις, ώς φησιν Απολλόδωρος Αρτεμιτηνός.

C. 525 7. Η πολλή μεν ούν υψηλή έστι και ψυχρά τοιαύτα δε και τα υπερκείμενα των Έκβατάνων όρη και τα περί τας Ράγας και τας Κασπίους πύλας και καθόλου τα προσάρκεια

μέρη τα εντεύθεν μέχρι πρός τήν Ματιανών και την Αρμενίαν. 10 ή δ' υπό ταϊς Κασπίοις πύλαις έν ταπεινοίς εδάφεσι και κοί

λοις ούσα ευδαίμων σφόδρα εστί και πάμφορος πλήν ελαίας: ει δε και φύεται που, άλιπής τέ εστι και ξηρά: ιππόβοτος δε και αύτη εστί διαφερόντως και η Αρμενία, καλείται δε τις

και λειμών Ιππόβοτος, δν και διεξίασιν οι εκ της Περσίδος 15 και Βαβυλώνος εις Κασπίους πύλας οδεύοντες, εν ώ πέντε

μυριάδας ίππων θηλείων νέμεσθαι φασιν επί των Περσών, είναι δε τας αγέλας ταύτας βασιλικάς, τους δε Νησαίους ίππους, οίς έχρώντο οι βασιλείς αρίστοις ούσι και μεγίστοις, οι

μεν ενθένδε λέγουσι το γένος, οι δ' εξ Αρμενίας: ιδιόμορφοι 20 δέ εισιν, ώσπερ και οι Παρθικοι λεγόμενοι νύν παρά τους Ελ

λαδικούς και τους άλλους τους παρ' ημίν. και την βοτάνην δε την μάλιστα τρέφουσαν τους ίππους από του πλεονάζειν ενταύθα ιδίως Μηδικήν καλούμεν. φέρει δε και σίλφιον η χώρα, Α. 797 αφ' ου ο Μηδικός καλούμενος οπός, πολύ λειπόμενος του Κυ

[ocr errors]

ρηναϊκού έστι δ' ότε και διαφέρων εκείνου, είτε παρά τας των τόπων διαφοράς, είτε του φυτού κατ' είδος έξαλλάττοντος, είτε και παρά τους οπίζοντας και σκευάζοντας, ώστε συμμένειν προς την απόθεσιν και την χρείαν.

8. Τοιαύτη μέν τις η χώρα το δε μέγεθος πάρισός πώς 5 έστιν εις πλάτος και μήκος· δοκεϊ δε μέγιστον είναι πλάτος της Μηδίας το από της του Ζάγρου υπερθέσεως, ήπερ καλείται Μηδική πύλη, εις Κασπίους πύλας διά της Σιγριανής σταδίων τετρακισχιλίων εκατόν. τω δε μεγέθει και τη δυνάμει της χώρας ομολογεί και η περί των φόρων ιστορία της γαρ 10 Καππαδοκίας παρεχούσης τους Πέρσαις κατενιαυτόν προς το αργυρικό τέλει ίππους χιλίους και πεντακοσίους, ημιόνους δε δισχιλίους, προβάτων δε πέντε μυριάδας, διπλάσια σχεδόν τι τούτων ετέλουν οι Μήδοι.

9. "Έθη δε τα πολλά μέν τα αυτά τούτοις τε και τοϊς Αρ- 15 μενίοις διά τό και την χώραν παραπλησίαν είναι. τους μέντοι Μήδους αρχηγέτας είναι φασι και τούτοις και έτι πρότερον Πέρσαις τους έχουσιν αυτούς και διαδεξαμένοις τήν της Ασίας εξουσίαν. η γαρ νύν λεγομένη Περσική στολή και και της

τοξικής και ιππικής ζήλος και η περί τους βασιλέας θεραπεία 20 C. 526 και κόσμος και σεβασμός θεοπρεπής παρά των αρχομένων εις

τους Πέρσας παρά Μήδων αφίκται. και ότι τούτο αληθές, εκ της εσθήτος μάλιστα δήλον τιάρα γάρ τις και κίταρις και πίλος και χειριδωτοι χιτώνες και αναξυρίδες εν μέν τοις ψυχρούς

[ocr errors]

τόποις και προσβόροις επιτήδειά έστι φορήματα, οίοί εισιν οι Μηδικοί, εν δε τούς νοτίοις ήκιστα: οι δε Πέρσαι την πλείστην oίκησιν επί τη Ερυθρά θαλάττη κέκτηνται, μεσημβρινώ

τεροι και Βαβυλωνίων όντες και Σουσίων" μετά δε την κατά5 λυσιν τήν τών Μήδων προσεκτήσαντο τινα και των προσαπτο

μένων Μηδία. αλλ' ούτως εφάνη σεμνά και του βασιλικού προ- Α. 798 σχήματος οικεία τα έθη τοϊς νικήσασι * και * τα των νικηθέντων, ώστ' αντί γυμνητών και ψιλών θηλυστολεϊν υπέμειναν,

και κατηρεφείς είναι τοϊς σκεπάσμασι. 10 10. Τινές δε Μήδειαν καταδείξει την εσθήτα ταύτην φασί,

δυναστεύσασαν εν τούς τόπους, καθάπερ και Ιάσονα, και επικρυπτομένην την όψιν, ότε αντί του βασιλέως εξίοι του μεν Ιάσονος υπομνήματα είναι τα Ιασόνια ηρώα, τιμώμενα σφό

δρα υπό των βαρβάρων (έστι δε και όρος μέγα υπέρ των Κα15 σπίων πυλών εν αριστερά, καλούμενον Ιασόνιον), της δε Μη

δείας την εσθήτα και τούνομα της χώρας. λέγεται δε και Μηδος, υιός αυτής, διαδέξασθαι την αρχήν και την χώραν επώνυμον αυτού καταλιπείν. ομολογεί δε τούτοις και τα κατά την

Αρμενίαν Ιασόνια και το της χώρας όνομα και άλλα πλείω, 20 περί ων έρούμεν.

11. Και τούτο δε Μηδικόν, το βασιλέα αίρεΐσθαι τον άνδρειότατον, αλλ' ού πάσιν, αλλά τοϊς ορείοις· μάλλον δε το τοϊς βασιλεύσιν πολλές είναι γυναίκας τοϊς δ' ορείοις των

Μήδων και πάσιν έθος τούτο, ελάττους δε των πέντε ουκ έξ25 εστιν ώς δ' αύτως τας γυναίκας φασιν εν καλώ τίθεσθαι, -ότι

[ocr errors]

πλείστους νέμειν άνδρας, των πέντε δε ελάττους, συμφοράν
ηγείσθαι. της δ' άλλης Μηδίας ευδαιμονούσης τελέως, λυπρά
έστιν η προσάρκτιος ορεινή: σιτούνται γούν από ακροδρύων,
έκ τε μήλων ξηρών κοπέντων ποιούνται μάζας, από δ' άμυ-
γδάλων φωχθέντων άρτους, εκ δε ριζών τινων οίνον εκθλί- 5
βoυσι, κρέασι δε χρώνται θηρείοις, ήμερα δε ου τρέφουσι θρέμ-
ματα. τοσαύτα και περί Μήδων φαμέν περί δε τών νομίμων
κοινή της συμπάσης Μηδίας, επειδή ταύτά τοϊς Περσικούς γε-
γένηται δια την των Περσών επικράτειαν, εν τω περί εκείνων
λόγω φήσομεν.

CAPUT XIV. 1. Της δ' Αρμενίας τα μεν νότια προβεβληται τον Ταύ

ρον, διείργοντα αυτήν άφ' όλης της μεταξύ Ευφράτου και του C. 527 Τίγριος, ήν Μεσοποταμίαν καλούσι, τα δε εωθινά τη Μηδία

συνάπτει τη μεγάλη και τη Ατροπατηνή: προσάρκτια δε εστι 15 τα υπερκείμενα της Κασπίας θαλάττης όρη τα του Παραχοάθρα και Αλβανοί και Ιβηρες και ο Καύκασος έγκυκλούμενος

τα έθνη ταύτα και συνάπτων τοϊς Αρμενίοις, συνάπτων δε Α. 799 και τοϊς Μοσχικούς όρεσι και Κολχικούς μέχρι των καλουμέ

νων Τιβαρανών: από δε της εσπέρας ταύτά εστι τα έθνη και 20 ο Παρυάδρης και ο Σκυδίσης μέχρι της μικράς Αρμενίας και της του Ευφράτου ποταμίας, η διείργει την Αρμενίαν από της Καππαδοκίας και της Κομμαγηνής.

2. Ο γάρ Ευφράτης από της βορείου πλευράς του Ταύρου τας αρχάς έχων το μεν πρώτον δεί προς δύσιν διά της 25

[ocr errors][ocr errors]
« PreviousContinue »