Page images
PDF

λιν άλλην επιστροφήν εις την Βαβυλωνίαν και τον Περσικον κόλπον. ο δε Τίγρις εκ του νοτίου μέρους του αυτού όρους ενεχθείς επί την Σελεύκειαν συνάπτει το Ευφράτη πλησίον

και ποιεί την Μεσοποταμίαν προς αυτόν, είτ' εκδίδωσι και 5 αυτός εις τον αυτόν κόλπον. διέχουσι δε αλλήλων αι πηγαι

του τε Ευφράτου και του Τίγριος περί δισχιλίους και πεντακοσίους σταδίους.

4. Από δ' ουν του Ταύρου προς άρκτον αποσχίδες πολλαι γεγόνασι, μία μέν ή του καλουμένου Αντιταύρου και γαρ εν10 ταύθα ούτως ωνομάζετο και την Σωφηνών απολαμβάνων εν αυ

λώνι μεταξύ κειμένων αυτού τε και του Ταύρου. πέραν δε τού Ευφράτου κατά την μικράν Αρμενίαν εφεξής των Αντιταύρω πρός άρκτον επεκτείνεται μέγα όρος και πολυσχιδές: καλούσι

δε το μεν αυτού Παρυάδρην, το δε Μοσχικά όρη, το δ' άλλους Α. 793 15 ονόμασι ταύτα δ' απολαμβάνει την Αρμενίαν όλην μέχρι Ιβή

ρων και Αλβανών. είτ' άλλ' επανίσταται προς έω, τα υπερκείμενα της Κασπίας θαλάττης μέχρι Μηδίας, της τε Ατροπατίου και της μεγάλης καλούσι δε και ταύτα τα μέρη πάντα C. 522

των ορών Παραχοάθραν και τα μέχρι τών Κασπίων πυλών 20 και επέκεινα έτι προς ταϊς ανατολαίς τα συνάπτοντα τη Αρία.

τα μεν δή πρόσβορα όρη ούτω καλούσι, τα δε νότια τα πέραν του Ευφράτου της Καππαδοκίας και της Κομμαγηνής προς έω τείνονται κατ' αρχάς μεν αυτό τούτο καλείται Ταύρος, διο

ρίζων την Σωφηνών και την άλλην Αρμενίαν από της Μεσο25 ποταμίας: τινές δε Γορδυαΐα όρη καλούσιν. εν δε τούτοις εστί

[ocr errors]

και το Μάσιον, το υπερκείμενον της Νισίβιος όρος και των Τιγρανοκέρτων. έπειτα εξαίρεται πλέον και καλείται Νιφάτης: ενταύθα δε που και [α] του Τίγριος πηγαι κατά το νότιον της ορεινής πλευρόν είταπό του Νιφάτου μάλλον έτι και μάλλον η ράχις εκτεινομένη το Ζάγριον όρος ποιεί, το διορίζον 5 την Μηδίαν και την Βαβυλωνίαν· μετά δε το Ζάγριον εκδέχεται υπέρ μέν της Βαβυλωνίας ή τε των Ελυμαίων ορεινή και η των Παραιτακηνών, υπέρ δε της Μηδίας ή των Κοσσαίων· εν μέσω δ' έστιν η Μηδία και η Αρμενία, πολλά μέν όρη περιλαμβάνουσα, πολλά δε οροπέδια, ωσαύτως δε πεδία και αυλώνας μεγάλους, 10 , συχνά δε και έθνη τα περιοικούντα, μικρά, ορεινά και ληστρικά τα πλείω. ούτω μεν τοίνυν τίθεμεν εντός του Ταύρου τήν τε Μηδίαν, ής είσι και αι Κάσπιοι πύλαι, και την Αρμενίαν.

5. Καθ' ημάς μεν τοίνυν προσάρκτια αν είη τα έθνη ταύτα, επειδή και εντός του Ταύρου, Ερατοσθένης δέ, πεποιημένος 15 την διαίρεσιν εις τα νότια μέρη και τα προσάρκεια και τας υπ' αυτού λεγομένας σφραγίδας, τας μεν βορείους καλών, τας δε νοτίους, όρια αποφαίνει τών κλιμάτων αμφοίν τας Κασπίους πύλας» είκότως ούν τα νοτιότερα και πρός έω τείνοντα* των Κασπίων πυλών νότια αν αποφαίνοι, ων εστι και η Μηδία 20 και η Αρμενία, τα δε βορειότερα πρόσβορα, κατ' άλλην και άλλην διάταξιν τούτου συμβαίνοντος. τάχα δε ουκ επέβαλε τούτο, διότι έξω του Ταύρου προς νότον ουδέν έστιν ούτε της Αρμενίας μέρος ούτε της Μηδίας.

[ocr errors]

CAPUT XIII. 1. Η δε Μηδία δίχα διήρηται· καλούσι δε την μεν μεγάλην, ης μητρόπολις τα Έκβάτανα, μεγάλη πόλις και το βασί

λειον έχουσα της Μήδων άρχής (διατελούσι δε και νύν οι Παρ- Α. 794 5 θυαίοι τούτω χρώμενοι βασιλεία, και θερίζουσί γε ενταύθα

οι βασιλείς: ψυχρά γαρ η Μηδία: το δε χειμάδιόν έστιν αυτοίς εν Σελευκεία τη επί τω Τίγρι πλησίον Βαβυλώνος), ή δ' ετέρα μερίς έστιν η Ατροπάτιος Μηδία: τούνομα δ' έσχεν από C. 523

του ηγεμόνος Άτροπάτου, δς εκώλυσεν υπό τους Μακεδόσι γί10 νεσθαι και ταύτην, μέρος ούσαν μεγάλης Μηδίας και δη και

βασιλεύς αναγορευθείς ιδία συνέταξε καθ' αυτήν την χώραν ταύτην, και η διαδοχή σώζεται μέχρι νύν εξ εκείνου, πρός τε τους Αρμενίων βασιλέας ποιησαμένων επιγαμίας των ύστερον

και Σύρων και μετά ταύτα Παρθυαίων. 15 2. Κείται δε η χώρα τη μεν Αρμενία και τη Ματιανή

πρός έω, τη δε μεγάλη Μηδία προς δύσιν, προς άρκτον δ' αμφοτέραις· τοις δε περί τον μυχόν της Υρκανίας θαλάττης και ήτης Ματιανής από νότου παράκειται. έστι δ' ού μικρά κατά

την δύναμιν, ώς φησιν Απολλωνίδης, ή γε και * κατα* μυρίους 20 ιππέας δύναται παρέχεσθαι, πεζών δε τέτταρας μυριάδας. λί

μνην δ' έχει την Σπαύταν, εν ή άλες επανθούντες πήττονται:

[ocr errors]

εισι δε κνησμώδεις και επαλγείς, έλαιον δε του πάθους άκος, ύδωρ δε γλυκύ τοϊς καπυρωθείσιν ίματίοις, εί τις κατάγνοιαν βάψειεν εις αυτήν πλύσεως χάριν. έχουσι δ' ισχυρούς γείτονας τους Αρμενίους και τους Παρθυαίους, υφ' ών περικόπτονται πολλάκις: αντέχουσι δ' όμως και απολαμβάνουσι τα αφαιρε- 5 θέντα, καθάπερ την Συμβάκην απέλαβον παρά των Αρμενίων, υπό Ρωμαίοις γεγονότων, και αυτοί προσεληλύθασι τη φιλία τη προς Καίσαρα θεραπεύουσι δ' άμα και τους Παρθυαίους.

3. Βασίλειον δ' αυτών θερινόν μεν έν πεδίω ιδρυμένον Γάζακα τέν φρουρίω -έρυμνο Ούερα, όπερ Αντώνιος επολιόρκησε 10 κατά την επί Παρθυαίους στρατείαν. διέχει δε τούτο του Αράξου ποταμού του ορίζοντας την τε Αρμενίαν και την Ατροπατηνήν σταδίους δισχιλίους και τετρακοσίους, ώς φησιν και Δέλλιος, και του Αντωνίου φίλος, συγγράψας την επί Παρθυαίους αυτού στρατείαν, εν ή παρών και αυτός, ηγεμονίαν έχων. 15 έστι δε της χώρας ταύτης τα μεν άλλα ευδαίμονα χωρία, η

[ocr errors]

δε προσάρκτιος ορεινή και τραχεία και ψυχρά, Καδουσίων κατοικία των ορεινών και Αμάρδων και Ταπύρων και Κυρτίων και άλλων τοιούτων, οι μετανάσται εισί και ληστρικοί. και Α. 795

γαρ ο Ζάγρος και ο Νιφάτης κατεσπαρμένα έχουσι τα έθνη 5 ταύτα, και οι εν τη Περσίδι Κύρτιοι και Μάρδοι (και γαρ

ούτω λέγονται οι Αμαρδοι) και οι εν τη Αρμενία μέχρι νύν ομωνύμως προσαγορευόμενοι της αυτής εισίν ιδέας.

4. Οι δ' ούν Καδούσιοι πλήθει το πεζό μικρόν απολείπονται των Αριανών, ακοντισται δ' εισίν άριστοι, εν δε τούς 10 τραχέσιν ανθ' ιππέων πεζοί διαμάχονται. Αντωνίω δε χαλεπήν C. 524

την στρατείαν εποίησεν ουχ ή της χώρας φύσις, αλλ' και των οδών ηγεμών, και των Αρμενίων βασιλεύς Άρταουάσδης, δν * είκός και εκείνος, επιβουλεύοντα αυτώ, σύμβουλος εποιείτο και

κύριον της περί του πολέμου γνώμης: ετιμωρήσατο μεν ούν 15 αυτόν, αλλ' οψέ, ηνίκα πολλών αίτιος κατέστη κακών Ρω

μαίοις και αυτός και εκείνος, όστις τήν άπό τού Ζεύγματος οδον του κατά τον Ευφράτην μέχρι του άψασθαι της Ατροπατηνής οκτακισχιλίων σταδίων εποίησε, πλέον ή διπλασίαν της

ευθείας, διά ορών και ανοδιών και κυκλoπoρίας. 20' 5. Η δε μεγάλη Μηδία το μεν παλαιών της Ασίας ηγή

σατο πάσης, καταλύσασα την τών Σύρων άρχήν ύστερον δ' υπό Κύρου και Περσών αφαιρεθείσα την τοσαύτην εξουσίαν επί Αστυάγου, διεφύλαττεν όμως πολύ του πατρίου αξιώματος, και ήν τα Έκβάτανα χειμάδιoν τους Πέρσαις· ομοίως δε

[ocr errors]
« PreviousContinue »