Page images
PDF

σαι διά τέλους, τεμνόμεναι δια πενταετηρίδος, νέαι μεν διετεϊς εκφέρουσιν ήδη καρπόν, τέλειαι δ' αποδιδόασι τοσούτον, ώσταφιάσιν εν τοίς κλήμασι πολύ μέρος. ευερνή δ' έστι και τα βοσκήματα παρ' αυτούς τά τε ήμερα και τα άγρια.

4. Και οι άνθρωποι κάλλει και μεγέθει διαφέροντες, απλοϊ 5 δε και ου καπηλικοί ουδε γαρ νομίσματι τα πολλά χρώνται, ουδε αριθμόν ίσασι μείζω τών εκατόν, αλλά φορτίοις τας αμοιβές ποιούνται, και προς τάλλα δε τα του βίου καθύμως έχoυσιν. άπειροι δ' εισί και μέτρων των επ' ακριβές και σταθμών, και πολέμου δε και πολιτείας και γεωργίας απρονοήτως 10 έχoυσιν· όμως δε και πεζοί και αφ' ίππων αγωνίζονται, ψιλοί τε και κατάφρακτοι, καθάπερ Αρμένιοι.

5. Στέλλουσι δε μείζω της Ιβήρων στρατιάς. οπλίζουσι γαρ και εξ μυριάδας πεζών, ιππέας δε δισμυρίους και δισχιλίους, όσοις πρός Πομπήιον διεκινδύνευσαν. και τούτοις δε 15 συμπολεμούσιν οι νομάδες προς τους έξωθεν, ώσπερ τοϊς Ιβηρσι κατά τας αυτάς αιτίας, άλλως δ' επιχειρούσι τους ανθρώπους

πολλάκις, ώστε και γεωργείν κωλύουσιν. ακοντισται δέ εισι Α. 768 και τοξόται, θώρακας έχοντες και θυρεούς, περίκρανα δε θή

ρεια παραπλησίως τοϊς "Ίβηρσιν. έστι δε της Αλβανών χώρας 20
και η Κασσιανή, του Κασπίου έθνους επώνυμος, ουπερ και
η θάλαττα, αφανούς όντος νυνί. ή δ' εκ της Ιβηρίας εις την
Αλβανίαν εισβολή διά της Καμβυσηνής ανύδρου τε και τρα-

[ocr errors]

χείας επί τον Αλαζόνιον ποταμόν. θηρευτικοί δε και αυτοί και οι κύνες αυτών είς υπερβολήν, ου τέχνη μάλλον ή σπουδή τη περί τούτο.

1 6. Διαφέρουσι δε και οι βασιλείς· νυνι μεν ούν εις απάν- C. 503 5 των άρχει, πρότερον δε και καθ' εκάστην γλώτταν ιδία έβα

σιλεύοντο έκαστοι. γλώτται δ' εισίν έξ και είκοσι αυτούς διά το μη ευεπίμικτον προς αλλήλους. φέρει δ' η γη και των ερπετων ένια των θανασίμων και σκορπίους και φαλάγγια των

δε φαλαγγίων τα μεν ποιεί γελώντας αποθνήσκειν, τα δε κλαί10 οντας πόθο των οικείων.

7. Θεούς δέ τιμώσιν "Ηλιον και Δία και Σελήνην, διαφερόντως δε την Σελήνην. έστι δ' αύτής το ιερόν της Ιβηρίας πλησίον· ιεράται δ' ανήρ εντιμότατος μετά γε τον βασιλέα,

προεστώς της Ιεράς χώρας, πολλής και ευάνδρου, και αυτής 15 και των ιεροδούλων, ων ενθουσιώσι πολλοί και προφητεύου

σιν· ος δ' αν αυτών επί πλέον κατάσχετος γενόμενος πλανάται κατά τας ύλας μόνος, τούτον συλλαβών ο ιερεύς αλύσει δήσας τερά τρέφει πολυτελώς τον ενιαυτόν εκείνον, έπειτα προ

αχθείς εις την θυσίαν της θεού, συν άλλοις ιερείοις θύεται . 20 μυρισθείς. της δε θυσίας ο τρόπος ούτος: έχων τις ιεράν λόγ

χην, ήπέρ έστι νόμος άνθρωποθυτεϊν, παρελθών εκ του πλήθους, παίει δια της πλευράς εις την καρδίαν, ουκ άπειρος τοιούτου· πεσόντος δε σημειούνται μαντεία τινα εκ του πτώμα

τος, και εις το κοινόν αποφαίνουσι κομισθέντος δε του σώ25 ματος είς τι χωρίον, επιβαίνουσιν άπαντες καθαρσία χρώμενοι.

8. Υπερβαλλόντως δε και το γήρας τιμώσιν Αλβανοί, και το τών άλλων, ου των γονέων μόνον· τεθνηκότων δε ουχ όσιον φροντίζειν ουδε μεμνήσθαι. συγκατορύττουσι μέντοι τα χρή

[ocr errors]

ματα αυτούς, και διά τούτο πένητες ζώσιν, ουδέν πατρώον

έχοντες. ταύτα μεν περί Αλβανών. λέγεται δ' Ιάσονα μετά Α. 769 Αρμένου του Θετταλού κατά τον πλούν τον επί τούς Κόλχους

ορμήσαι μέχρι της Κασπίας θαλάττης, και την τε Ιβηρίαν και
την Αλβανίαν επελθείν και πολλά της Αρμενίας και της Μη- 5
δίας, ως μαρτυρεί τα τε Ιασόνια και άλλα υπομνήματα πλείω. .
τον δε Άρμενον είναι εξ Αρμενίου πόλεως, των περί την Βοι-
βηίδα λίμνης μεταξύ Φερών και Λαρίσης τους συν αυτώ τε
οικίσαι τήν τε Ακιλισηγήν και την Συσπιρίτιν έως Καλαχανής
και Αδιαβηνής, και δη και την Αρμενίαν επώνυμον κατα- 10
λιπείν.

CAPUT V. 1. Εν δε τους υπέρ της Αλβανίας όρεσι και τας Αμαζόνας οικείν φασι. Θεοφάνης μεν ούν και συστρατεύσας τώ Πομπηίω και γενόμενος εν τοίς Αλβανούς, μεταξύ των Αμαζόνων 15 και των Αλβανών φησι Γήλας οικείν και Λήγας Σκύθας, και

ρεϊν ενταύθα τον Μερμάδαλιν ποταμών τούτων τε και των C. 504 Αμαζόνων ανά μέσον. άλλοι δε, ών και ο Σκήψιος Μητρό

δωρος και Υψικράτης, ουδε αυτοι άπειροι των τόπων γεγονό-
τες, Γαργαρεύσιν ομόρους αυτάς οικείν φασιν εν ταις υπωρεί- 20

[ocr errors]

αις ταις προς άρκτον τών Καυκασίων ορών, α καλείται Κεραύνια. τον μέν άλλον χρόνον καθ' αυτάς αυτουργούσας έκαστα, τά τε προς άροτον και φυτουργίας και τα προς τας νο

μάς, και μάλιστα των ίππων, τας δ' άλκιμωτάτας ετών ίπ5 πων κυνηγεσίαις πλεονάζειν και τα πολέμια ασκείν' απάσας

δ' επικεκαυσθαι τον δεξιόν μαστόν εκ νηπίων, ώστε ευπετώς χρήσθαι τω βραχίονι προς εκάστην χρείαν, εν δε τους πρώτους προς ακοντισμόν χρήσθαι δε και τόξω και σαγάρι και πέλτη,

δοράς δε θηρίων ποιείσθαι περίκρανά τε και σκεπάσματα και Α. 770 10 διαζώματα: δύο δε μήνας εξαιρέτους έχειν του έαρος, καθ'

ούς αναβαίνουσιν εις το πλησίον όρος το διορίζον αυτάς τε και τους Γαργαρέας. αναβαίνουσι δε κακείνοι κατά έθος τι παλαιόν, συνθύσοντές τε και συνεσόμενοι ταϊς γυναιξί τεκνο

ποιίας χάριν αφανώς τε και εν σκότει, ο τυχών τη τυχούση, 15 εγκύμονας δε ποιήσαντες αποπέμπουσιν αι δ' δ τι μεν αν

θήλυ τέκωσι κατέχουσιν αυται, τα δ' άρρενα κομίζουσιν εκείνοις εκτρέφειν' ωκείωται δ' έκαστος προς έκαστον, νομίζων υιόν δια την άγνοιαν.

2. Ο δε Μερμόδας, καταράττων από τών ορών διά της

[ocr errors]

των Αμαζόνων και της Σιρακηνής και όση μεταξύ έρημος,
εις την Μαιώτιν εκδίδωσι. τους δε Γαργαρέας συναναβήναι
μεν εκ Θεμισκύρας φασί ταϊς Αμαζόσιν εις τούσδε τους τό-
πους, είτ' αποστάντας αυτών πολεμείν μετά Θρακών και Εύ-
βοέων τινών πλανηθέντων μέχρι δεύρο προς αυτάς, ύστερον 5
δε καταλυσαμένους τον προς αυτάς πόλεμον επί τοϊς λεχθείσι
ποιήσασθαι συμβάσεις, ώστε τέκνων συγκοινωνείν μόνον, ζην
δε καθ' αυτούς εκατέρους.

3. "Ιδιον δέ τι συμβέβηκε τα λόγω περί των Αμαζόνων:
οι μεν γαρ άλλοι το μυθώδες και το ιστορικών διωρισμένον 10
έχoυσι τα γαρ παλαιά και ψευδή και τερατώδη μυθοι καλούν-
ται, ή δ' ιστορία βούλεται ταληθές, άν τε παλαιόν άν τε νέον,
και το τερατώδες ή ουκ έχει ή σπάνιον περί δε των Αμαζό-
νων τα αυτά λέγεται και νύν και πάλαι, τερατώδη τε όντα
και πίστεως πόρρω. τις γαρ αν πιστεύσειεν, ως γυναικών 15
στρατός ή πόλις ή έθνος συσταίη άν ποτε χωρίς ανδρών, και
ου μόνον γε συσταίη, αλλά και εφόδους ποιήσαιτο επί την αλ-

λοτρίαν και κρατήσειεν ου των εγγύς μόνον, ώστε και μέχρι C. 505 της νύν Ιωνίας προελθεϊν, αλλά και διαπόντιον στείλαιτο στρα

τείαν μέχρι της Αττικής; τούτο γάρ όμοιον, ως άν εί τις λέ- 20 γοι, τους μεν άνδρας γυναίκας γεγονέναι τους τότε, τας δε γυ

ναίκας άνδρας, αλλά μην ταυτά γε αυτά και νύν λέγεται περί Α. 771 αυτών, επιτείνει δε την ιδιότητα και το πιστεύεσθαι τα πα

λαιά μάλλον ή τα νύν.

4. Κτίσεις γούν πόλεων και επωνυμίαι λέγονται, καθάπερ 25 Εφέσου και Σμύρνης και Κύμης και Μυρίνης, και τάφοι και άλλα υπομνήματα την δε Θεμίσκυραν και τα περί τον Θερ

[ocr errors]
« PreviousContinue »