Page images
PDF
EPUB

v. 935. φοιτα] φοιτω Scal. male. 937.] post πρότερος insere γ.

940. ρηματίοισι] lege ρηματίοισιν. 950. γ αυτοϊν] fortasse ήδη σφών, vel άν γε σφων, vel άν

γε τον λόγοιν. 958. λέξω κ. τ. ...] Aristides pro 4 viris p. 268. et 269. 960. φωνήν παιδός] Τr. Aristides ibidem. 962. κριμνώδη] Suidas κρημνώδη. Aristides κρυμώδη. 968. εδίδασκε] lege εδίδασκεν. 964. Περσέπτολιν] lege Περσέπολιν. Tzetzes Chil. Ι. 25.

τούτου του Στησιχόρου δε μέλος υπάρχει τόδε. Παλλάδα Περσέπτολιν κλήζω πολεμάδoκoν αγναν, Παιδα Διός μεγάλου δάμνοπλον άϊστον παρθένον.

lege δαμνόπωλον. 969. καθίζοντας] ita Aristides. Suidas in παιδοτρ. βαδί

ζοντας. 972. καταλείπειν γε] dele γε et in initio lege ώστ' είδωλον. 975. μαλακήν φυρασάμενος την φώνην] lego μαλακή

ψιθυριζόμενος τη φωνή et in v. seq. pro αυτος εαυτόν,

lege κ' αυτός εαυτον 977. εξήν] ita Suidas in ραφανές et κεφάλαιον, ita etiam

Aldus. Vulg. εξήν. 982. Μαραθωνομάχους] forte Μαραθωνομάχας ut '

Αχαρν. V. 180. Julian. Misopogone, p. 78. πρίνινον και

σφενδάμνινον ουκέτι μέντοι και Μαραθωνομάχην. 983. ίματίοισι] Suidas in ευθυς habet ιματίοις. au ιματίοις γε ? 985. προέχων, αμελη] lege προέχωσ', αμέλει. 991. τάγαλμ] lege τώγαλμ. ibid. αναπλήσειν. lege

αναπλάσσειν. quidarm αφανίζειν. Suidas εισάττειν,

in εισάττειν, et αποθραυστης, et άχρηστα. 997. καλούσιν] καλέσουσι τε vet. Edit. Suidas in

βλιτoμάμαν habet και σε καλούμεν 998. ευανθης] fortasse ευαλθης: sed Pollux ευανθείς παρειαί. 1000. πραγματίου] Suidas in γλισχραν. habet γραμματίου.

sed MSS. ibi πραγματίου. Suidas in Aκαδημ. 1006. προσέχους] προσέχης Scal. 1026. πρός ούν τάδj lege προς δε τάδ'. 103 1. όφλήσεις] Ilege oφλήση. 1032. πάλ' έγων έπνιγόμην] lege πάλαι γ vel πάλαι 'γω

πιγόμην. 1043. σε μέσον έχω] Suidas in ευθυς, legit σ' έχω μέσον.

σε

v. 1071. φύσεως] lege φύσεως : ita in ΠΛ. ύβρεος.

1072. κατελήφθης] lege κατ' ελήφθης.
1099. κινούμενοι] vid. ΙΠΠ. ν. 873.
110]. νύν] Αld. νυν.
1120. προσεχέτω] lege προσχέτω.
1146. επιθαυμάζειν τι] fortasse πιθηκίζειν. i.e. Munusculis

delinire: vid. ΙΠΠ. ν. 883. an επιψωμίζειν τι ? vel
potius υποθωπεύειν τι? Nani Eustathius hunc versum
citans habet αποθαυμάζειν. in AX. v. 639. et ΣΦ.
v. 608. pro υποθωπευσαν Suidas in φύστη habet.

επιθωπεύσαν. 149. παμβασίλειο απαιόλη] Suidas in παιόλη habet παμβα

σίλεια παιόλη. vide v. 727. 155. ταρχεια] Suidas in ίω κλάετε habet αρχεία et εργά

σαισθ' pro εργάσησθ', sed in αρχαια aliter. lege

ταρχαία. 1162. Schol. Λυσανίας κ. τ.λ.] Suidas in Λυσανίας habet pro

Ζευ άνοτος άγοιτο, Ζεύς νόστον άγει τον: lego άγοι

et pro και Ατρείδαν, κατ' 'Ατρείδαν. 176. τί λέγεις ;] vide Suid. in voc. 1177. οίδ ότι] lege ευ ποιείν vel ευνοείν. 1199. γίγνοιντο] Suidas in θέσεις habet γίνoιντο. 194. προσέθηκεν] lege προσέθηκ. 1205. νενασμένοι] Suidas in αμφορ. legit νενησμένοι i. e.

σεσωρευμένοι, et ita in voc. νενησμένος. 1218. γε μάλλον, ή] Suidas in απερυθριάσαι habet ή χρή

σαντα με.

1919. oύνεκα] lege ένεκα. Suidas in κλητεύειν habet oύνεκα. 1942. καταπρoίξει] lege καταπρoίξει. 1243. ομνύμενος] fortasse όμνυμένοις. 1248. αποδώσειν μοι] fortasse σοι. 1254. ουκ άρ' αποδώσεις ;] Suidas in ουκ άν &c. sua serie,

ουκ αν αποδοίης ; ουχ όσον γέ μ' είδέναι. 1957. θήσω θήσοι Suidas in παρακατ. 1968. θραυσάντυγες] vid. Suid. in voc. 1981. μη αποδώσεις] lege μη 'ποδώσεις 1999. ουκ αποδιώξεις σαυτόν] lege απολιβάξεις αυτόθ' vid.

ΟΡΝ.v. 1467. vel αποδιώσεις σαυτόν, από του διώθειν: vid. ΣΦ. v.196. Immo recte habet αποδιώξεις, quo

nian Danistes hic διώκων erat, Strepsiades φεύγων τον VO Ι. Π. Ν Ο, 5.

T

διώκοντα. sic in OPN. ad Metonem Geometram Ούκ

αναμετρήσεις σαυτόν απιων αλλαχή. ν. 1302. in Schol. άξεις και έπιαλώ] legebat hic Schol. άξω σ'

επιβαλών. fortasse άξω's Πιτάλου. vel αίξεις; παλιώ. 1911. τουτον] lege τουτονι 1953. τάνθρώπου] lege το τανδρος. 1362. σε γ' άρα τύπτεσθαι] lege σ' άρα τύπτεσθαι γε. vel

σε τύπτεσθαι γε. 1970. στόμφακα] Schol. in Ηermog. p. 391. στομφάζειν

έστι δια του στόματος βάζειν, τουτέστι, τω πλατεί ή όγκον έχοντι στόματι λέγειν. ο 'Αριστοφ. εν ταις Νεφ. περί του Αισχ. φησί, στόμφακα κρημνοποιείν.

vid. Suid. in κρημνοκομπεϊν, et κρημνοί. ibid. ασύστατον] lege αξύστατον: et sic Suidas in voce. 1374. é[] deleatur. sic MS. Vat. 1378. ηριζόμεσθ] lege ερειδόμεσθ' ex Suid. in έπος

. ye &c. 1398. έρεβίνθου] vide Suid. in voc. 1999. επων] lege λόγων. 1403. μόνη τον νούν] transpone, et lege τον νούν μόνη. 1407. τον] lege 1414. post επειδήπερ insere γε, et pro τούτ' έστ' lege τόδ'

έστ'. 1419. Schol.] post αναπαιδεύω insere έγω-immo πάλιν:

vid. ΙΠΠ. v. 1096. 1417. τίη δη;] delet Aldus: vid. σχολ. 1420. μάλιστα] lege μάλλον. 1490. διαφέρουσ] lege διέφερον. 1444. τί δή μ] lege τι δη κ τούτων μ' επωφελήσεις. 1458. ταυτά γ ου] lege ταύτ' ου. 1462. έως αν] Scal. legit έωσπερ. 1474. τούτ] lege τότ'. 1475. οίμοι] Suid. in χυτρεούν, ώ μοι. 1489. άδολεσχία] a longum. .

REVIEW OF

NEW CLASSICAL PUBLICATIONS.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΕΡΣΑΙ. ESCHYLI PERS E. Ad fidem Μα

nuscriptorum emendavit, Notas et Glossarium adjecit CAROLUS Jacobus Blomfield, A. M. Collegii SS. Trinitatis apud Cantabrigienses nuper Socius. Cantabrigia. Typis ac sumptibus Academicis excudit Joannes Smith. MDcccxiv.

Tus Play, which forms the third in the ordinary arrangement of the tragedies of Æschylus, has been published by Mr. Blomfield within the last few months. The first words of his preface are, Prodeunt tandem Persa, serius quidem quam pollicitus eram; sed quominus promissis starem, obstiterunt causse, quas lectoris nihil interest ut in hoc loco referam. One of these causes of delay we may suppose to be the edition of Callimachus which Mr. Blomfield has just completed and given to the world.

This play is published upon the same plan as the Prometheus and Septem contra Thebas, with which it is printed uniform : the three plays constitute the first volume of a complete edition of Æschylus. We have reason to believe that it is the intention of the editor to proceed to publish the remainder, with as little delay as possible.

Both the Notes and the Glossary of the Persæ are somewhat fuller than those of the preceding Tragedies. In the first Chorus Mr. Blomfield adopts the arrangement of Dr. Burney, entirely; in the subsequent Chorusses, partially.

In correcting the text, he has availed himself of the same Collations of Manuscripts as in the two former plays, an account of which is prefixed to the Prometheus: and of a MS. in the library of the Archbishop of Canterbury, at Lambeth.

To the Persæ is prefixed a Preface of thirty pages, comprising an account, drawn from various sources, relative to Æscbylus, his predecessors, contemporaries, and rivals in the tragic art; the dates and the circumstances, of the performance of his different pieces; the constitution of the early Chorus; and, in general, the history of Tragedy in its infant state.

Having announced the publication and its contents, we shall leave the task of criticism to others: it will not be expected of us, that we should deliver our sentiments upon the ability displayed in the execution of the different parts of the work. We believe, indeed, that a pretty decisive opinion has been formed by the literary world upon the merits of this edition of Æschylus. One remark, however, we shall make, without fear of contradiction, or of imputation of partiality : whatever may have been the degree of approbation with which scholars have regarded the two former plays, their opinion of the present publication will be still more favourable.

I. M. Tullii CICERONIS TRIUM ORATIONUM, Pro Scauro,

Pro Tullio, Pro Flacco, Partes INEDITÆ, cum Antiquo
Scholiaste, item inedito, ad Orationem Pro Scauro. Invenit,
Recensuit, notis illustravit Angelus Maius Bibliothecæ Am-
brosiuna a Linguis Orientalibus. Mediolani, typis Joannis

Pirotæ. 1814.
II. M. TULLII CICERONIS TRIUM ORATIONUM In Clodium

et Curionem, De Ære Alieno Milonis, De Rege Alexandrino FRAGMENTA Inedita. Item ad tres prædictas Orationes, et ad alias Tullianas quatuor editas, Commentarius Antiquus Ineditus, qui videtur Asconi Pediani. Scholia insuper Antiqua et inedita, quæ videntur Excerpta e Commentario deperdito ejusdem Asconii Pediani, ad alias rursus quatuor Ciceronis editas Orationes. Omnia ex Antiquissimis MSS. cum criticis notis edidit Angelus Maius. Mediolani. 1814.

We are indebted for a sight of these curious publications to the obliging attention of a Nobleman, whose liberality secures for him the earliest intelligence of every production which is interesting to the literary world. The history of them is briefly as follows:

In the midst of the Ligurian Apennines tands the town of Bobbio, anciently called Bobium, where Columbanus founded a

« PreviousContinue »