Page images
PDF
EPUB

235 νέμεσθε, φύλα μυρία κριθοτράγων

σπερμολόγων τε γένη
ταχύ πετόμενα, μαλθακήν τέντα γήρυν
όσα τ’ έν άλoκι θαμά

βώλον αμφιτιττυβίζεθ' ώδε λεπτών 240 ηδομένα φωνά

τιο τιο τιο τιο τιο τιο τιο τιο:
όσα θ' υμών κατά κήπους επί κισσού
κλάδεσι νομόν έχει,
τα τε κατ' όρεα, τά τε κοτινοτράγα, τά τε κομα-

ροφάγα,
245 ανύσατε πετόμενα προς εμάν αοιδάν

τριοτό τριοτό τoτoβρίξ
οι θ' όλείας παρ' αυλώνας οξυστόμους
έμπίδας κάπτεθ', όσα τευδρόσους γής τό-

πους
έχετε λειμώνα τερόεντα Μαραθώνος,
250 όρνις τε πτεροποίκιλος

ατταγας ατταγας.
ών τ’ επί πόντιον οίδμα θαλάσσης
φύλα μετ' αλκυόνεσσι ποτάται,

δεύρ' ίτε πευσόμενοι τα νεώτερα,
255 πάντα γάρ ενθάδε φύλαθροίζομεν

οιωνών ταναοδείρων.
ήκει γάρ τις δριμύς πρέσβυς,
καινος γνώμην,

καινών έργων τ’ εγχειρητής. 260 αλλ' έτ' ες λόγους απαντα,

δεύρο δεύρο δεύρο δεύρο.
τoρoτoρoτoρoτoρoτίξ.
κικκαβαυ κικκαβαύ.
τoρoτoρoτoρoτoρoλιλιλίξ.

ΠΕΙ. οράς τιν' όρνιν; 265 EY.

μα τον Απόλλω 'γώ μεν ού: καίτοι κέχηνά γ' εις τον ουρανόν βλέπων. άλλως άρ' ούποψ, ως έoικ', ές την λόχμην εμβάς επώζε, χαραδριον μιμούμενος.

ΦΟΙΝΙΚΟΠΤΕΡΟΣ. τοροτίξ τοροτίξ.

270 ΠΕΙ. ώγάθ', αλλά χουτοσί και δή τις όρνις

έρχεται. ΕΥ. νή Δί' όρνις δητα. Τίς ποτ' εστίν και

ου δήπου ταώς; ΠΕΙ. ούτος αυτός νων φράσει τις εστιν

όρνις ουτοσί και ΕΠ. ούτος ού των ηθάδων τώνδ' ών

δραθ' υμείς αεί, αλλά λιμναίος.

ΠΕΙ. βαβαι, καλός γε και φοινικιούς. 275 ΕΠ. είκότως" και γαρ όνομ' αυτώ γ' εστί

φοινικόπτερος. ΕΥ. ούτος, ώ σε τοι. ΠΕΙ.

τί βωστρείς; EY.

έτερος όρνις ουτοσί. ΠΕΙ. νή Δί' έτερος δήτα χούτος εξεδρον

χώραν έχων.
τίς ποτ' έσθ' ο μουσομαντις άτοπος όρνις ορι-

βάτης;
ΕΠ. όνομα τούτω Μηδός έστι.
ΠΕΙ.

Μήδος; Ωναξ Ηράκλεις 280 είτα πώς άνευ καμήλου Μήδος ών εισέπτατο; ΕΥ. έτερος αυ λόφον κατειληφώς τις

όρνις ουτοσί.
ΠΕΙ. τί το τέρας τουτί ποτ' έστίν; ου συ

μόνος άρ' ήσθ' έποψ,
άλλα χούτος έτερος;
ΕΠ.

άλλ' ούτος μέν έστι Φιλοκλέους εξ έποπος, εγώ δε τούτου πάππος, ώσπερ εί

λέγοις 285 Ιππόνικος Καλλίου κάξ Ιππονίκου Καλλίας. ΠΕΙ. Καλλίας άρ' ούτος ούρνις εστίν ως

πτερορρυεϊ. ΕΠ. άτε γαρ ών γενναίος υπό των συκο

φαντων τίλλεται, αί τε θήλειαι προσεκτίλλουσιν αυτού τα πτερά. ΠΕΙ. ώ Πόσειδον, έτερος αυ τις βαπτός όρνις

ουτοσί. τίς ονομάζεται ποθ' ούτος; 290 ΕΠ.

ουτοσί κατωφαγάς.

[ocr errors]

291 ΠΕΙ. έστι γαρ κατωφαγάς τις άλλος ή Κλεώ

νυμος; ΕΥ. πως αν ούν κλεώνυμός γ' ων ουκ

απέβαλε τον λόφον;
ΠΕΙ. αλλά μέντοι τις ποθ' ή λόφωσις ή των

όρνέων;
ή πι τον δίαυλον ήλθον;
ΕΠ.

ώσπερ οι Καρες μεν ούν 295 επί λόφων oικoύσιν, ώγάθ', ασφαλείας oύνεκα. ΠΕΙ. ω Πόσειδον, ουχ ορας όσον συνεί

λεκται κακόν όρνέων ;

ΕΥ. ώναξ "Απολλον, τού νέφους. 'Ιου ιού ουδ' ιδείν έτ' έσθ' υπ' αυτών πετομένων την είσ

οδον. ΠΕΙ. ουτοσί πέρδιξ, εκεινοσι δε νή Δί' άτ

ταγάς,
300 ουτοσί δε πηνέλοψ, εκεινοσι δε γ' αλκυών.

ΕΥ. τίς γάρ έσθ' ούπισθεν αυτής και
ΠΕΙ.

όστις εστί; Κειρύλος.
ΕΥ. Κειρύλος γάρ έστιν όρνις ;
ΠΕΙ.

ου γάρ έστι Σποργίλος και χαύτηί γε γλαυξ.

ΕΥ. τι φής και τις γλαύκ' 'Αθήναζ' ήγαγε;
ΠΕΙ. κίττα, τρυγών, κορυδός, έλεάς, υποθυ-

μίς, περιστερά,
νέρτος, Ιέραξ, φάττα, κόκκυξ, ερυθρόπους, κε-

βλήπυρις,
πορφυρίς, κερχνής, κολυμβίς, αμπελίς, φώνη,

δρύοψ.
ΕΥ. ίου ιού των όρνέων,
ιου ιού των κοψίχων

οία πιππίζουσι και τρέχουσι διακεκραγάτες. 310 άρ' απειλούσίν γε νων; οίμοι, κεχήνασίν γέ του

και βλέπουσιν είς σε καμέ.
ΠΕΙ.

τούτο μεν κάμοι δοκεί.

ΧΟΡΟΣ. ποποποποποποπου μ' άρ' ός εκάλεσε; τίνα

τόπον άρα νέμεται και

305

[ocr errors]

313

315

320

ΕΠ. ουτοσί πάλαι πάρειμι κούκ αποστατώ

φίλων. ΧΟΡ. τιτιτιτιτιτιτιτιτίνα λόγον άρα ποτέ πρός

έμε φίλον έχων και ΕΠ. κοινόν, ασφαλή, δίκαιον, ηδύν, ώφε

λήσιμον.
άνδρε γαρ λεπτώ λογιστά δεύρ' αφίχθον ως εμέ.

ΧΟΡ. που και πα; πώς φής και
ΕΠ. φήμαπ’ ανθρώπων αφίχθαι δεύρο

πρεσβύτα δύο:
ήκετον δ' έχοντε πρέμνον πράγματος πελωρίου.
ΧΟΡ. ω μέγιστον εξαμαρτων εξ ότου 'τράφην

εγώ,
πώς λέγεις;
ΕΠ.

μήπω φοβηθής τον λόγον. ΧΟΡ.

τί μ' ειργάσω; ΕΠ. άνδρ' εδεξάμην εραστή τήσδε της ξυνου

σίας.
ΧΩΡ. και δέδρακας τούτο τούργον;
ΕΠ.

και δεδρακώς γ' ήδομαι.
ΧΟΡ. κάστόν ήδη που παρ' ημίν;
ΕΠ.

εί παρ' υμίν είμ' εγώ. ΧΟΡ. έα έα,

(στροφή.) προδεδόμεθ' ανόσιά τ' επάθομεν δς γαρ φίλος ήν, ομότροφά θ' ημίν ενέμετο πεδία παρ' ημίν

παρέβη μεν θεσμους αρχαίους, 330 παρέβη δ' όρκους ορνίθων"

ές δε δόλον εκάλεσε, παρέβαλε τ' εμέ, παρά
γένος ανόσιον, όπερ εξότεγένετ' επ' εμοι
πολέμιον έτράφη.

αλλά προς τούτον μεν ημίν έστιν ύστερος λόγος 335 τω δε πρεσβύτα δοκεί μοι τώδε δούναι την δίκην

διαφορηθήναι θ' υφ' ημών.
Π ΕΙ.

ως απωλόμεσθ' άρα. ΕΥ. αίτιος μέντοι σύ νων εί των κακών

τούτων μόνος. επί τί γάρ μ' εκείθεν ήγες; ΠΕΙ.

ν' ακολουθοίης έμοί. ΕΥ. ίνα μεν ούν κλάοιμι μεγάλα.

325

339 ΠΕΙ.

τούτο μεν ληρείς έχων 340 κάρτας πως κλαυσει γαρ, ήν άπαξ γε τώφθαλμώ

κκοπής ; ΧΟΡ. Ιω ιώ,

(αντιστροφή.) έπαγ', έπιθ', επίφερε πολέμιον ορμαν φονίαν, πτέρυγα τε παντα

περίβαλε περί τε κύκλωσαι: 345 ως δεί τώδ' οιμώζειν άμφω

και δούναι ρύγχει φορβάν.
ούτε γαρ όρος σκιερόν ούτε νέφος αιθέριον
ούτε πολιόν πέλαγος έστιν ό τι δέξεται

τώδ' αποφυγόντε με. 350 αλλά μη μέλλωμεν ήδη τώδε τίλλειν και δάκνειν.

που' σθ' ο ταξίαρχος; επαγέτω το δεξιόν κέρας.

ΕΥ. τούτ' εκείνο που φύγω δύστηνος και
ΠΕΙ..

ούτος, ου μενείς και
EY, ίν' υπό τούτων διαφορηθώ;
ΠΕΙ.

πώς γαρ αν τούτους δοκείς εκφυγείν ;

ΕΥ. ουκ οίδ' όπως αν.
ΠΕΙ. .

αλλ' εγώ τoί σοι λέγω 355 ότι μένοντε δεί μάχεσθαι λαμβάνειν τε των

χυτρών.
ΕΥ. τί δε χύτρα νώ γ' ωφελήσει και
ΠΕΙ.

γλαυξ μεν ου πρόσεισι νων.
ΕΥ. τοίς δε γαμψώνυξι τοισδι;
ΠΕΙ.

τον οβελίσκον αρπάσας είτα κατάπηξον προς αυτόν. EY.

τoίσι δ' οφθαλμοίσι τί; ΠΕΙ. οξύβαφον εντευθενί πρόσθου λαβών

η τρυβλίον. 360 ΕΥ. ω σοφώτατ’, ευ γ' ανεύρες αυτό και

στρατηγικώς υπερακοντίζεις σύγήδη Νικίαν ταίς μηχαναΐς. ΧΟΡ. έλελελεύ, χώρει, κάθες το ρύγχος" ου

μένειν έχρήν. έλκε, τίλλε, παΐε, δείρε, κόπτε πρώτην την χύτραν. ΕΠ. είπε

μοι

τι μέλλετ', ώ πάντων κά

κιστα θηρίων, 365 απολέσαι, παθόντες ουδεν, άνδρε και διασπάσαι

C

« PreviousContinue »