Page images
PDF
EPUB

εί.

1578 όμβριον ύδωρ αν είχετο εν τοίς τέλμασιν,

'Αλκυονίδας τ' αν ήγεθ' ημέρας αεί. 1580 τούτων περί πάντων αυτοκράτορες ήκομεν. ΠΕΙ. αλλ' ούτε πρότερον πώποθ' ημείς

ήρξαμεν πολέμου προς υμάς, νύν τ' εθέλομεν, ει δοκεί, εαν το δίκαιον αλλά νύν εθέλητε δραν,

σπονδας ποιείσθαι. τα δε δίκαιέστιν ταδί: 1585 το σκήπτρον ημίν τοίσιν όρνισιν πάλιν

τον Δί' αποδούναι και διαλλαττώμεθα.
επί τοϊσδε τους πρέσβεις επ' άριστον καλώ.

HP. εμοί μεν απόχρη ταύτα, και ψηφίζομαι,
Πο. τι, ώ κακόδαιμον; ηλίθιος και γάσ-

τρις
1590 αποστερείς τον πατέρα της τυραννίδος ;

ΠΕΙ. άληθες ; ου γαρ μείζον υμείς οι θεοί ισχύσετ', ήν όρνιθες άρξωσιν κάτω; νύν μέν γ' υπό ταϊς νεφέλαισιν έγκεκρυμμένοι

κύψαντες επιορκούσιν υμάς οι βροτοί 1595 εάν δε τους όρνις έχητε συμμάχους,

όταν ομνύω τις τον κόρακα και τον Δία,
ο κόραξ παρελθών τουπιορκούντος λάθρα
προσπτάμενος εκκόψει τον οφθαλμών θενών.
ΠΟ. νη τον Ποσειδώ, ταυτά γέ τοι καλώς

λέγεις.
ΗΡ. κάμοι δοκεί.
ΠΕΙ.

τι δαι συ φής και 1600 ΤΡΙ.

Ναβαισατρεύ. ΠΕΙ. ορας; επαινεί χούτος. έτερον νύν έτι ακούσαθ' όσον υμάς αγαθόν ποιήσομεν. εάν τις ανθρώπων ιερείόν τω θεών

ευξάμενος, είτα διασοφίζηται λέγων, 1605 μενετοι θεοί, και μάποδιδω μισητίαν, αναπράξομεν και ταύτα.

ΠΟ.
ΠΕΙ. όταν διαριθμών άργυρίδιον τύχη

φέρ' ίδω, τω τρόπω; άνθρωπος ούτος, ή καθήται λούμενος,

καταπτάμενος ικτίνος, άρπάσας λάθρα, 1610 προβάτοιν δυοίν τιμην ανοίσει τω θεώ.

HP. το σκήπτρον αποδούναι πάλιν ψηφίζομαι 1612 τούτοις εγώ.

ΠΟ. και τον Τριβαλλόν νυν ερού.
HP. ο Τριβαλλός, oιμώζειν δοκεί σοι ;
ΤΡΙ.

Σαννάκα
Βακταρικρούσα.
HP.

φησίν εύ λέγειν πάνυ. 1615 Πο. εί τοι δοκεί σφών ταύτα κάμοι συνδοκεί. HP. ούτος, δοκεί δραν ταύτα του σκήπτρου

πέρι.
ΠΕΙ. και νή Δί' έτερόν γ' έστιν ου 'μνήσθην

εγώ.
την μεν γαρ "Ηραν παραδίδωμι τω Διι,
την δε Βασίλειαν την κόρην γυναίκ' εμοι

έκδοτέον εστίν. 1620 ΠΟ.

ου διαλλαγών έρας. απίωμεν οίκαδ' αύθις.

ΠΕΙ. ολίγον μοι μέλει.
μάγειρε, το κατάχυσμα χρή ποιείν γλυκύ.
HP. ώ δαιμόνι' ανθρώπων Πόσειδον, ποι

φέρει και
ημείς περί γυναικός μιάς πολεμήσομεν;

Πο, τί δαι ποιώμεν; 1625 HP.

και τι; διαλλαττώμεθα. Πο. τι, ώζύρ'; ουκ οίσθ' εξαπατώμενος

πάλαι; βλάπτεις δέ τοι συ σαυτόν. ήν γάρ αποθάνη ο Ζεύς, παραδούς τούτοισι την τυραννίδα,

πένης έσει σύ. σου γαρ άπαντα γίγνεται 1630 τα χρήμαθ', όσαν ο Ζευς αποθνήσκων καταλίπη.

ΠΕΙ. οίμοι τάλας, οίόν σε περισoφίζεται. δεύρ' ώς έμ’ αποχώρησον, ίνα τί σοι φράσω. διαβάλλεται σ' ο θείος, ώ πονηρε συ.

των γαρ πατρώων ουδ' άκαρη μετεστί σοι 1635 κατά τους νόμους νόθος γάρ ει κoύ γνήσιος.

HP. εγώ νόθος ; τί λέγεις;
ΠΕΙ.

συ μέντοι νή Δία, ών γε ξένης γυναικός. ή πώς άν ποτε επίκληρον είναι την Αθηναίαν δοκείς,

ούσαν θυγατέρ', όντων αδελφών γνησίων και 1640 HP. τί δ', ήν ο πατήρ εμοί διδω τα χρήματα

[ocr errors]

1641 νόθω 'ξαποθνήσκων; ΠΕΙ.

ο νόμος αυτόν ουκ έα. ούτος ο Ποσειδών πρώτος, δς επαίρει σε νύν, άνθέξεται σου των πατρώων χρημάτων

φάσκων αδελφός αυτός είναι γνήσιος. 1645 ερω δε δή και τον Σόλωνός σοι νόμον

« Νόθω δε μή είναι αγχιστείαν, παίδων όντων γνησίων. εαν δε παίδες μη ωσι γνήσιοι, τοίς έγγυτάτω γένους μετείναι των χρημάτων.

HP. εμοί δ' άρ' ουδέν των πατρώων χρημάτων

μέτεστιν και 1650 ΠΕΙ. ου μέντοι μα Δία. λέξoν δέ μοι,

ήδη σο πατήρ εισήγαγ' ες τους φράτορας;
HP. ου δήτ' εμέ γε. και δήτ' έθαύμαζον

πάλαι.
ΠΕΙ. τί δήτ' άνω κέχηνας αικίαν βλέπων και

αλλ' ήν μεθ' ημών ής, καταστήσω σ' εγώ 1655 τύραννον, ορνίθων παρέξω σοι γάλα.

HP. δίκαιέμοιγε και πάλιν δοκείς λέγειν
περί της κόρης, κάγωγε παραδίδωμι σοι.

ΠΕΙ. τί δαι συ φής και
ΠΟ.

τάναντία ψηφίζομαι. ΠΕΙ. εν τω Τριβαλλω πάν το πράγμα. τι

σύ λέγεις;
ΤΡΙ. καλάνι κόραυνα και μεγάλα βασιλινα
όρνιτο παραδίδωμι.
HP.

παραδούναι λέγει.
ΠΟ. μα τον Δί' ουχ ούτός γε παραδούναι

λέγει, ει μη βαδίζειν ώσπερ αι χελιδόνες. ΠΕΙ. ουκούν παραδούναι ταϊς χελιδόσιν

λέγει. 1665 Πο. σφω νύν διαλλάττεσθε και ξυμβαίνετε

εγώ δ', επειδή σφών δοκεί, σιγήσομαι.

HP. ημίν & λέγεις συ πάντα συγχωρείν δοκεί. αλλ' ίθι μεθ' ημών αυτός ες τον ουρανόν,

ίνα της Βασίλειαν και τα πάντ' εκεί λάβης. 1670 ΠΕΙ. ές καιρόν άρα κατεκόπησαν ούτοιι

ές τους γάμους.
HP.

βούλεσθε δήτ' εγώ τέως

1660

1680

1685

1672 όπτω τα κρέα ταυτί μένων και υμείς δ' ίτε. ΠΟ. οπτας τα κρέα; πολλήν γε τενθείαν

λέγεις. ουκ εί μεθ' ημών; HP.

ευ γε μέν των διετέθην. 1675 ΠΕΙ. αλλά γαμικήν χλανίδα δότω τις δευρό

μοι. ΧΟΡ. έστι δ' εν Φαναΐσι προς τη (αντιστροφή. . κλεψύδρα πανούργον έγ

γλωττογαστόρων γένος, οι θερίζουσίν τε και σπεί

ρουσι και τρυγώσι ταϊς γλώτ

ταισι συκάζουσί τε: βάρβαροι δ' εισίν γένος, Γοργίαι τε και Φίλιπποι. κάπό των εγγλωττογαστό

ρων εκείνων των Φιλίππων πανταχού της Αττικής ή γλώττα χωρίς τέμνεται. ΑΓ. ώ πάντ’ αγαθά πράττοντες, και μείζω

λόγου,
ω τρισμακάριον πτηνών ορνίθων γένος,
169ο δέχεσθε τον τύραννον όλβίοις δόμοις.

προσέρχεται γαρ οίος ούτε παμφαής
αστηρ ιδείν έλαμψε χρυσαυγεί δόμη,
ούθ' ηλίου τηλαυγές ακτίνων

λας
τοιούτον εξέλαμψεν, οίον έρχεται,
1695 έχων γυναικός κάλλος ου φατόν λέγειν,

πάλλων κεραυνόν, πτεροφόρον Διός βέλος"
οσμή δ' ανωνόμαστος ές βάθος κύκλου
χωρεί, καλόν θέαμα: θυμιαμάτων δ'

αύραι διαψαίρουσι πλεκτάνην καπνού. 1700 οδι δε καυτός εστιν. αλλά χρή θεάς

μούσης ανοίγειν ιερόν εύφημον στόμα.

ΧΟΡ. άναγε, δίεχε, πάραγε, πάρεχε, περιπέτεσθε

μάκαρα μάκαρι συν τύχα.
1705 ώ φεύ φεύ της ώρας, του κάλλους.

ω μακαριστόν συ γάμον τήδε πόλει γήμας.
μεγάλαι μεγάλαι κατέχουσι τύχαι

1708 γένος ορνίθων

διά τόνδε τον άνδρ'. αλλ' υμεναίοις 1710 και νυμφιδίοισι δέχεσθ' ωδαίς

αυτόν και την Βασίλειαν.
"Ηρα ποτ’ Ολυμπία
των ηλιβάτων θρόνων

άρχοντα θεοίς μέγαν 1715 μοίραι ξυνεκοίμισαν

εν τοιώδ' υμεναίω.
Υμην ώ, Υμέναι' ω.
ο δ' άμφιθαλής "Έρως

χρυσόπτερος ηνίας 1720 εύθυνε παλιντόνους,

Ζηνός πάροχος γάμων
της τ’ ευδαίμονος "Ήρας.
Υμην ώ, Υμέναι' ώ.

ΠΕΙ. εχάρην ύμνοις, εχάρην ωδαίς 1725 άγαμαι δε λόγων. άγε νύν αυτού

και τας χθονίας κλήσατε βροντάς,
τάς τε πυρώδεις Διός αστεροπάς,
δεινόν τ' αργήτα κεραυνόν.

ΧΟΡ. ω μέγα χρύσεον αστεροπής φάος, 1730 ω Διός άμβροτον έγχος πυρφόρον,

ώ χθόνιαι βαρυαχέες
όμβροφόροι θ' άμα βρονται,
αίς όδε νύν χθόνα σείει.

διά σε τα πάντα κρατήσας,
1735 και πάρεδρον Βασίλειαν έχει Διός.

Υμην ω, Υμέναι' ω.

ΠΕΙ. έπεσθε νύν γάμοισιν, ω φύλα πάντα συννόμων

πτεροφόρ', επί πέδον Διός 1740 και λέχος γαμήλιον.

όρεξον, ώ μάκαιρα, σην
χείρα, και πτερων εμών
λαβούσα συγχόρευσον αϊ-

ρων δε κουφιώ σ' εγώ. 1745 ΧΟΡ. αλαλαλαί, ίη Παιών,

τήνελλα καλλίνικος, ω
Δαιμόνων υπέρτατε.

« PreviousContinue »