Page images
PDF
EPUB

1260 ΠΕΙ.

τι συ λέγεις και ΚΗ. στεφάνω σε χρυσό τωδε σοφίας oύνεκα στεφανούσι και τιμώσιν οι πάντες λεω.

ΠΕΙ. δέχομαι. τί δ' ούτως οι λεω τιμώσι με ;

ΚΗ. ώ κλεινοτάτην αιθέριον οικίσας πόλιν,

ουκ οίσθ' όσην τιμήν παρ' ανθρώποις φέρει, 1265 όσους το εραστές τήσδε της χώρας έχεις.

πρίν μεν γαρ οικίσαι σε τήνδε την πόλιν,
ελακωνομάνουν άπαντες άνθρωποι τότε,
εκόμων, επείνων, έρρύπων, εσωκράτων,

σκυτάλι’ εφόρουν νυν δ' υποστρέψαντες αυ 1270 ορνιθομανούσι, πάντα δ' υπό της ηδονής

ποιούσιν άπερ όρνιθες εκμιμούμενοι,
πρώτον μεν ευθυς πάντες εξ ευνής άμα
επέτονθ' έωθεν ώσπερ ημείς επί νομόν

κάπειτ' άν άμα κατήραν ες τα βιβλία 1275 είταπενέμοντ' ενταύθα τα ψηφίσματα.

ώρνιθομάνουν δ' ούτω περιφανώς ώστε και
πολλοίσιν ορνίθων ονόματ' ήν κείμενα.
πέρδιξ μεν είς κάπηλος ωνομάζετο

χωλός, Μενίππω δ' ήν χελιδων τούνομα, 1280 'Οπουντίω δ' οφθαλμόν ουκ έχων κόραξ,

κορυδός Φιλοκλέει, χηναλώπηξ θεογένει,
βις Λυκούργω, Χαιρεφώντι νυκτερίς,
Συρακοσίω δε κίττα: Μειδίας δ' εκεί

όρτυξ εκαλείτο και γαρ ήκεν όρτυγι
1285 υπό στυφοκόπου την κεφαλήν πεπληγμένω.

ήδον δ' υπό φιλορνιθίας πάντες μέλη,
όπου χελιδων ήν τις εμπεποιημένη
ή πηνέλοψ ή χήν τις ή περιστερά

ή πτέρυγες, ή πτερού τι και σμικρόν προσήν. 1290 τοιαύτα μεν τακείθεν. εν δε σοι λέγω

ήξουσ' εκείθεν δεύρο πλείν ή μύριοι
πτερών δεόμενοι και τρόπων γαμψωνύχων
ώστε πτερών σοι τοίς εποίκοις δεί ποθεν.

ΠΕΙ. ουκ άρα μα Δί' ημίν έτ' έργον εστάναι. 1295 αλλ' ώς τάχιστα συ μεν ιών τας αρρίχους

και τους κοφίνους άπαντας εμπίπλη πτερων
Μανής δε φερέτω μοι θύραζε τα πτερά
εγώ δ' εκείνων τους προσιόντας δέξομαι.

1299 ΧΟΡ. ταχύ δ' άν πολυάνορα ταν πόλιν

(στροφή.) 1300 καλοί τις ανθρώπων.

ΠΕΙ. τύχη μόνον προσείη.
ΧΟΡ. κατέχουσι δ' έρωτες εμάς πόλεως.
ΠΕΙ. θάττον φέρειν κελεύω.

ΧΟΡ. τί γαρ ουκ ένι ταύτη 1305 καλόν ανδρί μετοικείν;

Σοφία, Πόθος, αμβρόσιαι Χάριτες,
το τε της αγανόφρονος Ησυχίας
ευάμερον πρόσωπον.

ΠΕΙ. ώς βλακικώς διακονείς 1310 ου θαττον εγκονήσεις και ΧΟΡ. φερέτω κάλαθον ταχύ τις πτερων,

(αντιστροφή.) συ δ' αύθις εξόρμα, τύπτων γε τούτον ώδί. πάνυ γαρ βραδύς εστί τις ώσπερ όνος.

ΠΕΙ. Μανής γάρ έστι δειλός.

ΧΟΡ. συ δε τα πτερα πρώτον
διάθες τάδε κόσμο
τα τε μουσίχ' ομού τά τε μαντικά και

τα θαλάττι'. έπειτα δ' όπως φρονίμως 1320 πρός άνδρ' ορών πτερώσεις. ΠΕΙ. ού του μα τας κερχνήδας έτσι σού σχή

σομαι,
ούτως ορών σε δειλόν όντα και βραδύν.

1315

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ.

γενοίμαν αετός υψιπέτας,

ως άν ποταθείην υπέρ ατρυγέτου γλαύ1325 κας εποίδμα λίμνας.

ΠΕΙ. έoικεν ου ψευδαγγελής είν' άγγελος. άδων γαρ όδε τις αετους προσέρχεται.

ΠΑΤ. αιβοί

ουκ έστιν ουδέν τού πέτεσθαι γλυκύτερον 1330 ερώ δ' έγωγε των εν όρνισιν νόμων.

ορνιθομανώ γάρ και πέτομαι, και βούλομαι
οικείν μεθ' υμών, κάπιθυμώ των νόμων.

1333

1340

ΠΕΙ. ποίων νόμων και πολλοί γαρ ορνίθων

νόμοι. ΠΑΤ. πάντων" μάλιστα δ' ότι καλόν νομίζεται 1335 τον πατέρα τοίς όρνισιν άγχειν και δάκνειν.

ΠΕΙ. και νή Δί' ανδρεϊόν γε πάνυ νομίζομεν, δς αν πεπλήγη τον πατέρα νεοττός ών.

ΠΑΤ. δια ταύτα μέντοι δεύρ' ανοικισθείς εγώ άγχειν επιθυμώ τον πατέρα και πάντ' έχειν.

ΠΕΙ. άλλ' έστιν ημίν τοίσιν όρνισιν νόμος παλαιός εν ταις των πελαργών κύρβεσιν επήν ο πατήρ ο πελαργός εκπετησίμους πάντας ποιήση τους πελαργιδής τρέφων,

δεί τους νεοττους τον πατέρα πάλιν τρέφειν. 1345 ΠΑΤ. απέλαυσά τάρ' άν νή Δί' ελθών ενθαδί,

είπερ γέ μοι και τον πατέρα βοσκητέον.

ΠΕΙ. ουδέν γ'. επειδήπερ γαρ ήλθες, ώ μέλι, εύνους, πτερώσω σ' ώσπερ όρνιν ορφανών.

σοι δ', ώ νεανίσκο, ου κακώς υποθήσομαι, 1350 άλλ' οίάπερ αυτός έμαθον ότε παίς η. συ γαρ

τον μεν πατέρα μη τύπτες ταυτηνδι λαβών
την πτέρυγα, και τουτί το πλήκτρον θατέρα,
νομίσας άλεκτρυόνος έχειν τονδί λόφον,

φρούρει, στρατεύου, μισθοφορών σαυτόν τρέφε, 1355 τον πατέρ' έα ζην" αλλ' επειδή μάχιμος εί,

εις ταπί θράκης αποπέτου, κακεί μάχου.
ΠΑΤ. νη τον Διόνυσον, εν γέ μοι δοκείς

λέγειν,
και πείσομαί σοι.
ΠΕΙ.

νούν άρ' έξεις νή Δία.

ΚΙΝΗΣΙΑΣ. αναπέτομαι δή προς Όλυμπον πτερύγεσαι

κούφαις"
1360 πέτομαι δ' οδόν άλλοτ' επ' άλλαν μελέων

ΠΕΙ. τουτι το πραγμα φορτίου δείται πτερών.
ΚΙΝ. αφόβω φρενί σώματι τε νέαν εφέπων

ΠΕΙ. ασπαζόμεσθα φιλύρινος Κινησίαν.

τί δεύρο πόδα συ κυλλόν ανά κύκλον κυκλείς ; 1365 ΚΙΝ. όρνις γενέσθαι βούλομαι

λιγύφθογγος αηδών.

1367 ΠΕΙ. παύσαι μελωδών, αλλ' ό τι λέγεις είπε

μοι. ΚΙΝ. υπό σου πτερωθείς βούλομαι μετάρσιος

αναπτόμενος εκ των νεφελών καινάς λαβείν 137ο αεροδoνήτους και νιφοβόλους αναβολάς. ΠΕΙ. εκ των νεφελών γαρ άν τις αναβολές

λάβοι και ΚΙΝ. κρέμαται μεν ούν εντεύθεν ημών η τέχνη. των διθυράμβων γαρ τα λαμπρά γίγνεται

αέριά τινα και σκότια και κυαναυγέα
1375 και πτεροδόνητα συ δε κλύων είσει τάχα.

ΠΕΙ. ου δήτ' έγωγε.
KIN.

νη τον Ηρακλέα σύ γε.
άπαντα γάρ δίειμί σοι τον αέρα
είδωλα πετεινών

αιθεροδρόμων,
1380 οιωνών ταναοδείρων.

ΠΕΙ. ώόπ.
KIN.

τον άλάδρομον αλάμενος
άμ' ανέμων πνοαίσι βαίην.
ΠΕΙ. νη τον Δί' ή 'γώ σου καταπαύσω τας

πνοάς.
ΚΙΝ. τοτε μεν νοτίαν στείχων πρός οδόν,
1385 τοτε δ' αυ βορέα σώμα πελάζων

αλίμενον αιθέρος αύλακα τέμνων.
χαρίεντά γ', ώ πρεσβύτ', έσοφίσω και σοφά.
ΠΕΙ. ου γαρ συ χαίρεις πτεροδόνητος γενό-

μενος και ΚΙΝ. ταυτί πεποίηκας τον κυκλιοδιδάσκαλον, 1390 δς ταΐσι φυλαϊς περιμάχητός είμ' αεί και ΠΕΙ. βούλει διδάσκειν και παρ' ημίν ούν

μένων
Λεωτροφίδη χορον πετομένων ορνέων
Κεκροπίδα φυλήν ;
KIN.

καταγελάς μου, δηλος εί. αλλ' ούν έγωγ' ου παύσομαι, τούτ' ίσθ' ότι, 1395 πρίν αν πτερωθείς διαδράμω τον αέρα.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ. όρνιθες τινες οίδ' ουδεν έχοντες πτεροποίκιλοι,

1397 τανυσίπτερε ποικίλα χελιδοί

ΠΕΙ. τουτί το κακόν ου φαύλον εξεγρήγορεν.

δδ' αυ μινυρίζων δευρό τις προσέρχεται. 1400 ΣΥΚ. τανυσίπτερε ποικίλα μάλ' αύθις.

ΠΕΙ. ές θοιμάτιον το σκόλιον άδειν μοι δοκεί,
δείσθαι δ' έoικεν ουκ ολίγων χελιδόνων.
ΣΥΚ. τίς ο πτερών δεύρ' έστι τους αφικνου-

μένους;
ΠΕΙ. οδι πάρεστιν· αλλ' ότου δεί χρή λέγειν.
ΣΥΚ. πτερών πτερών δεί μη πύθη το δεύτερον.
ΠΕΙ. μών ευθυ Πελλήνης πέτεσθαι διανοεί;

ΣΥΚ. μα Δί', αλλά κλητήρ είμι νησιωτικός
και συκοφάντης,
ΠΕΙ.

ώ μακάριε της τέχνης. ΣΥΚ. και πραγματοδίφης. είτα δέομαι πτερα

λαβών
1410 κύκλω περισοβείν τας πόλεις καλούμενος.

ΠΕΙ. υπό πτερύγων τί προσκαλεί σοφώτερον και
ΣΥΚ. μα Δί', αλλ' ίν' οι λησταί γε μη λυ-

1405

πωσί με,

μετά των γεράνων τ' εκείθεν αναχωρώ πάλιν,

ανθ' έρματος πολλές καταπεπωκώς δίκας. 1415 ΠΕΙ. τουτί γάρ εργάζει συ τούργον και είπέ μοι,

νεανίας ών συκοφαντείς τους ξένους και
ΣΥΚ. τί γαρ πάθω; σκάπτειν γάρ ουκ επί-

σταμαι.
ΠΕΙ. άλλ' έστιν έτερα νή Δίέργα σώφρονα,

αφ' ών διαζήν άνδρα χρήν τοσουτονι 1420 εκ του δικαίου μάλλον ή δικoρραφεϊν.

ΣΥΚ. ώ δαιμόνιε, μη νουθέτει μ', αλλά πτέρου.
ΠΕΙ. νύν τοι λέγων πτερώ σε.
ΣΥΚ.

και πως αν λόγοις
άνδρα πτερώσειας σύ;
ΠΕΙ.

πάντες τοίς λόγοις
αναπτερούνται.
ΣΥ Κ.

πάντες και
ΠΕΙ.

ουκ ακήκοας, 1425 όταν λέγωσιν οι πατέρες εκάστοτε

τοίς μειρακίοις εν τoίσι κουρείοις ταδί:
δεινώς γέ μου το μειράκιον Διιτρέφης

« PreviousContinue »