Page images
PDF
EPUB

1260 ΠΕΙ.

τι συ λέγεις και ΚΗ. στεφάνω σε χρυσό τωδε σοφίας oύνεκα στεφανούσι και τιμώσιν οι πάντες λεω.

ΠΕΙ. δέχομαι. τί δ' ούτως οι λεω τιμώσι με ;

ΚΗ. ώ κλεινοτάτην αιθέριον οικίσας πόλιν,

ουκ οίσθ' όσην τιμήν παρ' ανθρώποις φέρει, 1265 όσους το εραστές τήσδε της χώρας έχεις.

πρίν μεν γαρ οικίσαι σε τήνδε την πόλιν,
ελακωνομάνουν άπαντες άνθρωποι τότε,
εκόμων, επείνων, έρρύπων, εσωκράτων,

σκυτάλιεφόρουν νυν δ' υποστρέψαντες αυ 1270 ορνιθομανούσι, πάντα δ' υπό της ηδονής

ποιούσιν άπερ όρνιθες εκμιμούμενοι,
πρώτον μεν ευθυς πάντες εξ εύνης άμα
επέτονθ' έωθεν ώσπερ ημείς επί νομόν

κάπειτ' άν άμα κατήραν ες τα βιβλία 1275 είταπενέμοντ' ενταύθα τα ψηφίσματα.

ώρνιθομάνουν δ' ούτω περιφανώς ώστε και
πολλοίσιν ορνίθων ονόματ' ήν κείμενα.
πέρδιξ μεν είς κάπηλος ωνομάζετο

χωλός, Μενίππω δ' ήν χελιδων τούνομα, 1280 'Οπουντίω δ' οφθαλμόν ουκ έχων κόραξ,

κορυδός Φιλοκλέει, χηναλώπηξ θεογένει,
τβις Λυκούργω, Χαιρεφώντι νυκτερίς,
Συρακοσίφ δε κίττα Μειδίας δ' εκεί

όρτυξ εκαλείτο" και γαρ ήκεν όρτυγι
1285 υπό στυφοκόπου την κεφαλήν πεπληγμένω.

ήδον δ' υπό φιλορνιθίας πάντες μέλη,
όπου χελιδών ήν τις εμπεποιημένη
ή πηνέλοψ ή χήν τις ή περιστερά

ή πτέρυγες, ή πτερού τι και σμικρόν προσήν. 1290 τοιαύτα μεν τακείθεν. εν δε σοι λέγω"

ήξουσ' εκείθεν δεύρο πλείν ή μύριοι
πτερών δεόμενοι και τρόπων γαμψωνύχων
ώστε πτερών σοι τοίς εποίκοις δει ποθεν.

ΠΕΙ. ουκ άρα μα Δί' ημίν έτ' έργον εστάναι. 1295 άλλ' ώς τάχιστα συ μεν ιών τας αρρίχους

και τους κοφίνους άπαντας εμπίπλη πτερών
Μανής δε φερέτω μοι θύραζε τα πτερά:
εγώ δ' εκείνων τους προσιόντας δέξομαι.

[ocr errors]

1299 ΧΟΡ. ταχύ δ' άν πολυάνορα ταν πόλιν

(στροφή.) 1300 καλοί τις ανθρώπων.

ΠΕΙ. τύχη μόνον προσείη.
ΧΟΡ. κατέχουσι δ' έρωτες εμάς πόλεως.
ΠΕΙ. θαττον φέρειν κελεύω.

ΧΟΡ. τί γαρ ουκ ένι ταύτη 1305 καλόν ανδρί μετοικείν;

Σοφία, Πόθος, αμβρόσιαι Χάριτες,
το τε της αγανόφρονος Ησυχίας
ευάμερον πρόσωπον.

ΠΕΙ. ώς βλακικώς διακονείς 1310 ου θαττον εγκονήσεις; ΧΟΡ. φερέτω κάλαθον ταχύ τις πτερών,

(αντιστροφή.) συ δ' αύθις εξόρμα, τύπτων γε τούτον ώδί. πάνυ γαρ βραδύς εστί τις ώσπερ όνος.

ΠΕΙ. Μανής γάρ έστι δειλός.

ΧΟΡ. συ δε τα πτερά πρώτον
διάθες τάδε κόσμο
τα τε μουσίχ' ομού τά τε μαντικά και

τα θαλάττι'.έπειτα δ' όπως φρονίμως 1320 πρός άνδρ' ορών πτερώσεις. ΠΕΙ. ού τοι μα τας κερχνιδας έτι σου σχή

σομαι,
ούτως ορών σε δειλόν όντα και βραδύν.

1315

ΠΑΤΡΑΛΟΙΑΣ.

γενοίμαν αετός υψιπέτας,

ως άν ποταθείην υπέρ ατρυγέτου γλαύ1325 κας επ’ οίδμα λίμνας.

ΠΕΙ. έoικεν ου ψευδαγγελης είν' άγγελος. άδων γάρ όδε τις αετούς προσέρχεται.

ΠΑΤ. αιβοί

ουκ έστιν ουδέν του πέτεσθαι γλυκύτερον 1330 ερω δ' έγωγε των εν όρνισιν νόμων.

ορνιθομανώ γάρ και πέτομαι, και βούλομαι
οικείν μεθ' υμών, κάπιθυμώ των νόμων.

1333

1340

1345

ΠΕΙ. ποίων νόμων και πολλοί γαρ ορνίθων

νόμοι. ΠΑΤ. πάντων" μάλιστα δ' ότι καλόν νομίζεται 1335 τον πατέρα τους όρνισιν άγχειν και δάκνειν.

ΠΕΙ. και νή Δάνδρείόν γε πάνυ νομίζομεν, δς αν πεπλήγη τον πατέρα νεοττός ών.

ΠΑΤ. διά ταύτα μέντοι δεύρ' ανοικισθείς εγώ άγχειν επιθυμώ τον πατέρα και πάντ’ έχειν.

ΠΕΙ. άλλ' έστιν ημίν τοίσιν όρνισιν νόμος παλαιός εν ταις των πελαργών κύρβεσιν επήν ο πατήρ ο πελαργός εκπετησίμους πάντας ποιήση τους πελαργιδής τρέφων, δεί τους νεοττους τον πατέρα πάλιν τρέφειν.

ΠΑΤ. απέλαυσά τάρ' άν νή Δί' ελθών ενθαδί, είπερ γέ μοι και τον πατέρα βοσκητέον.

ΠΕΙ. ουδέν γ. επειδήπερ γαρ ήλθες, ώ μέλι, εύνους, πτερώσω σ' ώσπερ όρνιν ορφανόν.

σοι δ', ώ νεανίσκο, ου κακώς υποθήσομαι, 1350 αλλ' οίάπερ αυτός έμαθον ότε παίς η. συ γαρ

τον μεν πατέρα μη τύπτε' ταυτηνδι λαβών
την πτέρυγα, και τουτί το πλήκτρον θατέρα,
νομίσας άλεκτρυόνος έχειν τονδί λόφον,

φρούρει, στρατεύου, μισθοφορών σαυτόν τρέφε, 1355 τον πατέρ' έα ζην" αλλ' επειδή μάχιμος εί,

εις ταπί θράκης αποπέτου, κακεί μάχου.
ΠΑΤ. νη τον Διόνυσον, ευ γέ μοι δοκείς

λέγειν,
και πείσομαί σοι.
ΠΕΙ.

νούν άρ' έξεις νή Δία.

ΚΙΝΗΣΙΑΣ. αναπέτομαι δη προς "Όλυμπον πτερύγεσαι

κούφαις:
1360 πέτομαι δ' οδόν άλλοτ' επ' άλλαν μελέων

ΠΕΙ. τουτι το πράγμα φορτίου δείται πτερών.
ΚΙΝ. αφόβω φρενι σώματι τε νέαν εφέπων

ΠΕΙ. ασπαζόμεσθα φιλύρινος Κινησίαν.
τί δεύρο πόδα συ κυλλόν ανά κύκλον κυκλείς;

ΚΙΝ. όρνις γενέσθαι βούλομαι λιγύφθογγος αηδών.

1365

1367 ΠΕΙ. παύσαι μελωδων, αλλ' ό τι λέγεις είπε

μοι. ΚΙΝ. υπό σου πτερωθείς βούλομαι μετάρσιος

αναπτόμενος εκ των νεφελών καινάς λαβείν 1370 αεροδoνήτους και νιφοβόλους αναβολάς. ΠΕΙ. εκ των νεφελων γαρ άν τις αναβολάς

λάβοι και ΚΙΝ. κρέμαται μεν ούν εντεύθεν ημών η τέχνη. των διθυράμβων γαρ τα λαμπρά γίγνεται

αέριά τινα και σκότια και κυαναυγέα
1375 και πτεροδόνητα συ δε κλύων είσει τάχα.

ΠΕΙ. ου δήτ' έγωγε.
KIN.

νη τον Ηρακλέα σύ γε.
άπαντα γάρ δίειμί σοι τον αέρα
είδωλα πετεινών

αιθεροδρόμων,
1380 οιωνών ταναοδείρων.

ΠΕΙ. ώόπ.
KIN.

τον άλάδρομον αλάμενος
άμ' ανέμων πνοαΐσι βαίην.
ΠΕΙ. νη τον Δί' ή 'γώ σου καταπαύσω τας

πνοάς.
ΚΙΝ. τοτε μεν νοτίαν στείχων πρός οδόν,
1385 τοτε δ' αυ βορέα σώμα πελάζων

αλίμενον αιθέρος αύλακα τέμνων.
χαρίεντά γ', ώ πρεσβύτ', έσοφίσω και σοφά.
ΠΕΙ. ου γαρ συ χαίρεις πτεροδόνητος γενό-

μενος και ΚΙΝ. ταυτί πεποίηκας τον κυκλιοδιδάσκαλον, 1390 δς ταΐσι φυλαίς περιμάχητός είμ' αεί ; ΠΕΙ. βούλει διδάσκειν και παρ' ημίν ούν

μένων
Λεωτροφίδη χορον πετομένων ορνέων
Κεκροπίδα φυλήν ;
KIN.

καταγελάς μου, δηλος εί. αλλ' ούν έγωγ' ου παύσομαι, τούτ' έσθ' ότι, 1395 πρίν αν πτερωθείς διαδράμω τον αέρα.

ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ. όρνιθες τινες οίδ' ουδεν έχοντες πτεροποίκιλοι,

1400

1397 τανυσίπτερε ποικίλα χελιδοί

ΠΕΙ. τουτί το κακόν ου φαύλον εξεγρήγορεν. όδ' αυ μινυρίζων δεύρο τις προσέρχεται.

ΣΥΚ. τανυσίπτερε ποικίλα μάλ' αύθις.
ΠΕΙ. ές θοιμάτιον το σκόλιον άδειν μοι

δοκεί,
δείσθαι δ' έoικεν ουκ ολίγων χελιδόνων.
ΣΥΚ. τίς ο πτερων δεύρο εστί τους αφικνου-

μένους; ΠΕΙ. οδι πάρεστιν" αλλ' ότου δεί χρή λέγειν. 1405 ΣΥΚ. πτερών πτερών δεί μήπύθη το δεύτερον.

ΠΕΙ. μών ευθυ Πελλήνης πέτεσθαι διανοεί;

ΣΥΚ. μα Δί', αλλά κλητήρ είμι νησιωτικός και συκοφάντης, ΠΕΙ.

ώ μακάριε της τέχνης. ΣΥΚ. και πραγματοδίφης. είτα δέομαι πτερα

λαβών
1410 κύκλω περισοβείν τας πόλεις καλούμενος.

ΠΕΙ. υπό πτερύγων τί προσκαλεί σοφώτερον;
ΣΥΚ. μα Δί', άλλ' ίν' οι λησταί γε μη λυ-

πωσί με,

μετά των γεράνων τ' εκείθεν αναχωρώ πάλιν,

ανθ' έρματος πολλές καταπεπωκώς δίκας. 1415

ΠΕΙ. τουτί γάρ εργάζει συ τούργον και είπέ μοι, νεανίας ών συκοφαντείς τους ξένους και ΣΥΚ. τί γαρ πάθω και σκάπτειν γάρ ουκ επί

σταμαι. ΠΕΙ. άλλ' έστιν έτερα νή Δί' έργα σώφρονα,

αφ' ών διαζήν άνδρα χρήν τοσουτονι 1420 εκ τού δικαίου μάλλον ή δικoρραφείν.

ΣΥΚ. ώ δαιμόνιε, μη νουθέτει μ', αλλά πτέρου.
ΠΕΙ. νυν τοι λέγων πτερώ σε.
ΣΥΚ.

και πως αν λόγοις
άνδρα πτερώσειας σύ;
ΠΕΙ.

πάντες τοίς λόγοις
αναπτερούνται.
ΣΥΚ.

πάντες και
ΠΕΙ.

ουκ ακήκοας, 1425 όταν λέγωσιν οι πατέρες εκάστοτε

τοϊς μειρακίοις εν τoίσι κουρείοις ταδί:
δεινώς γέ μου το μειράκιον Διτρέφης

« PreviousContinue »