Page images
PDF
EPUB

500

499 ΕΠ. των Ελλήνων και ΠΕΙ.

και κατέδειξεν γ' ούτος πρώτος

βασιλεύων προκυλινδείσθαι τοις ικτίνοις. EY.

νη τον Διόνυσον, εγώ γούν έκυλινδούμην εκτίνον ιδών καθ' ύπτιος ών

αναχάσκων oβoλον κατεβρόχθισα κάτα κενόν τον θύλακον

οίκαδ' αφείλκον. ΠΕΙ. Αιγύπτου δ' αυ και Φοινίκης πάσης

κόκκυξ βασιλεύς ήν 505 χώπόθ' ο κόκκυξ είπoι κόκκυ, τότε γ' οι Φοίνικες

άπαντες τους πυρούς αν και τας κριθας εν τοίς πεδίοις

εθέριζον. ήρχον δ' ούτω σφόδρα την αρχήν, ώστ' εί τις

και βασιλεύοι εν ταις πόλεσιν των Ελλήνων, 'Αγαμέμνων ή

Μενέλαος, 51ο επί των σκήπτρων εκάθητόρνις, μετέχων και τι

δωροδοκoίη. ΕΥ. τουτί τοίνυν ουκ ήδη 'γώ και δητά μ'

ελάμβανε θαύμα, οπότ' εξέλθοι Πρίαμός τις έχων όρνιν εν τoίσι

τραγωδούς ο δ' άρ' ειστήκει τον Λυσικράτη τηρών και τι

δωροδοκoίη. ΠΕΙ. δ δε δεινότατόν γ' εστίν απάντων, ο

Ζεύς γαρ ο νυν βασιλεύων 515 αετόν όρνιν έστηκεν έχων επί της κεφαλής,

βασιλεύς ών η δ' αυ θυγάτηρ γλαύχ', ο δ' 'Απόλλων ώσπερ

θεράπων ιέρακα. ΕΥ. νη την Δήμητρ' ευ ταύτα λέγεις. Τίνος

oύνεκα ταύτ' άρ' έχουσιν; ΠΕΙ. ίν' όταν θύων τις έπειτ' αυτοίς εις την

χείρ', ως νόμος εστί, τα σπλάγχνα διδυ, του Διός αυτοί πρότεροι τα

σπλάγχνα λάβωσιν.

[ocr errors]
[ocr errors]

520 ώμνυ τ' ουδείς τότ' αν ανθρώπων θεόν, αλλ'

όρνιθας άπαντες. λάμπων δ' όμνυσ' έτι και νυνι τον χήν, όταν

εξαπατά τις
ούτως υμάς πάντες πρότερον μεγάλους αγίους

τ' ενόμιζον,
νύν δ' ανδράποδο, ηλιθίους, Μανάς.

ώσπερ δ' ήδη τους μαινομένους 525 βάλλουσ' υμάς, κάν τοίς ιερούς

πας τις εφ' υμίν όρνιθευτής
ίστησι βρόχους, παγίδας, ράβδους,
έρκη, νεφέλας, δίκτυα, πηκτάς"

είτα λαβόντες πωλούσαθρόους" 530 οι δ' ωνούνται βλιμάζοντες

κουδ' ούν, είπερ ταύτα δοκεί δράν,
όπτησάμενοι παρέθενθ' υμάς,
αλλ' επικνώσιν τυρόν, έλαιον,

σίλφιον, όξος, και τρίψαντες
535 κατάχυσμ' έτερον γλυκύ και λιπαρόν,

κάπειτα κατεσκέδασαν θερμών
τούτο καθ' υμών
αυτών ώσπερ κενεβρείων.
ΧΟΡ. πολύ δη πολύ δη χαλεπωτάτους λό-
γους

(αντιστροφή.) 540 ήνεγκας, άνθρωφ' ώς εδάκρυσά γ' εμών

πατέρων κάκην, οι
τάσδε τας τιμάς προγόνων παραδόντων,
επ' εμού κατέλυσαν.

συ δε μοι κατά δαίμονα και κατά συντυχίαν 545 αγαθήν ήκεις εμοί σωτήρ.

αναθείς γαρ εγώ σοι
τα τε νοττία κάμαυτόν oικήσω.
αλλ' ό τι χρή δράν, συ δίδασκε παρών ως ζών

ουκ άξιον ημίν,
ει μη κομιούμεθα παντί τρόπω την ημετέραν

βασιλείαν. 550 ΠΕΙ. και δη τοίνυν πρώτα διδάσκω μίαν

ορνίθων πόλιν είναι, κάπειτα τον αέρα πάντα κύκλω και παν τουτί το

μεταξύ

552 περιτειχίζειν μεγάλαις πλίνθοις οπταίς ώσπερ

Βαβυλώνα.
ΕΠ. ω Κεβριόνα και Πορφυρίων, ως σμερ-

δαλέον το πόλισμα.
ΠΕΙ. κάπειτ' ήν τουτ' επανεστήκη, την αρχήν

τον Δί” απαιτείν' 555 κάν μεν μη φη μηδ' εθελήση μηδ' ευθύς γνωσι

μαχήση, ιερόν πόλεμον πρωυδαν αυτω, και τοϊσι θεοίσιν

άπειπείν Δια της χώρας της υμετέρας [είς την γήν] μη

διαφοιταν, [ώσπερ πρότερον προς τας Σεμέλας τάς τ'

'Αλκμήνας κατέβαινον.] 561 τοϊς δ' ανθρώποις όρνιν έτερον πέμψαι κήρυκα

κελεύω, ως ορνίθων βασιλευόντων θύειν όρνισι το

λοιπόν: κάπειτα θεοίς ύστερον αύθις" προσνείμασθαι δε

πρεπόντως τoίσι θεοίσιν των ορνίθων δς αν αρμόζη καθ'

έκαστον. [He then mentions that each deity shall be replaced by a bird,

to whom the sacrifices hitherto offered to that deity shall henceforth be offered. The particular birds are selected froin some supposed (often far-fetched) connexion between their

names and the character of the god whom each is to replace.] 571 ΕΠ. και πως ήμας νομιoύσι θεούς άνθρωποι

κουχί κολοιούς,
οι πετόμεσθα πτέρυγάς τ’ έχομεν;

ΠΕΙ. ληρείς και νή Δί' και γ' Ερμής πέτεται θεός ών πτέρυγάς τε φορεί, κάλλοι γε

θεοι πάνυ πολλοί. αυτίκα Νίκη πέτεται πτερύγουν χρυσαϊν, και νη

Δί' "Έρως γε

575 Ιριν δε γ' "Ομηρος έφασκ' εκέλης είναι τρήρωνι

πελείη. ΕΠ. ο Ζευς δ' ημίν ου βροντήσας πέμπει

πτερόεντα κεραυνόν; ΠΕΙ. ήν δ' ούν υμάς μεν υπ' αγνοίας είναι

νομίσωσι το μηδέν,

[ocr errors]

578 τούτους δε θεούς τους εν Ολύμπω, τότε χρη

στρουθων νέφος άρθέν και σπερμολόγων εκ των αγρών το σπέρμο

αυτών ανακάψαι 580 κάπειτ' αυτοίς ή Δημήτηρ πυρούς πεινώσι

μετρείτω. ΕΥ. ουκ έθελήσει μα Δί', αλλ' όψει προφά

σεις αυτήν παρέχουσαν. ΠΕΙ. οι δ' αυ κόρακες των ζευγαρίων, οίσιν

την γήν καταρούσιν, και των προβάτων τους οφθαλμούς εκκοψάντων

επί πείρα είθ' και γ' 'Απόλλων ιατρός γ' ών ιάσθω μισ

θοφορεί δε. 585 ΕΥ. μή, πρίν γ' αν εγώ τώ βοιδαρίω τώμώ

πρώτισταποδώμαι.
ΠΕΙ. ήν δ' ηγώνται σε θεόν, σε βίον, σε δε

Γήν, σε Κρόνον, σε Ποσειδώ,
αγαθ' αυτoίσιν πάντα παρέσται.
ΕΠ.

λέγε δή μοι των αγαθών έν. ΠΕΙ. πρώτα μεν αυτων τας οινάνθας οι

πάρνοπες ου κατέδονται, άλλα γλαυκών λόχος είς αυτούς και κερχνήδων

επιτρίψει. 590 είθ' οι κνίπες και ψήνες αει τας συκάς ου κατ

έδονται, αλλ' αναλέξει πάντας καθαρώς αυτούς αγέλη

μία κιχλών. ΕΠ. πλουτεΐν δε πόθεν δώσομεν αυτοίς; και

γάρ τούτου σφόδρ' έρωσι. ΠΕΙ. τα μέταλλ' αυτούς μαντευομένοις ούτοι

δώσουσι τα χρηστά τάς τ' εμπορίας τας κερδαλέας προς τον μάντιν

κατερoύσιν, ώσταπολείται τών ναυκλήρων ουδείς. 595 ΕΠ.

πως ούκ απολείται; ΠΕΙ. προερεί τις αει των ορνίθων μαντευο

μένω περί του πλού νυνι μη πλεϊ, χειμών έσται νυνι πλεϊ, κέρδος

επέσται.

[ocr errors]

598 ΕΥ. γαύλον κτώμαι και ναυκληρώ, κούκ αν

μείναιμι παρ' υμίν. ΠΕΙ. τους θησαυρούς τ' αυτούς δείξουσ' ους

οι πρότερον κατέθεντο 600 των αργυρίων ούτοι γαρ ίσασι λέγουσι δέ τοι

τάδε πάντες, ουδείς οίδεν τον θησαυρόν τον εμόν πλήν εί τις

άρ' όρνις. ΕΥ. πωλώ γαύλον, κτώμαι σμινύην, και τας

υδρίας ανορύττω. ΕΠ. πώς δ' υγίειαν δώσουσ' αυτούς, ούσαν

παρά τοϊσι θεοίσιν; ΠΕΙ. ήν εύ πράττωσ', ουχ υγιεία μεγάλη

τούτ' εστί και σαφ' ίσθι, 605 ως άνθρωπός γε κακώς πράττων άτεχνώς ουδείς

υγιαίνει.
ΕΠ. πως δ' εις γηράς ποτ' αφίξoνται, και

γαρ τούτ' έστ’ εν Ολύμπω
ή παιδάριόνταποθνήσκειν δεί;
ΠΕΙ.

μα Δί', αλλά τριακόσιαυτοίς
έτι προσθέσουσόρνιθες έτη.
ΕΠ.

παρά του; ΠΕΙ.

παρά του; παρ' εαυτών. ουκ οίσθ' ότι πέντ' ανδρών γενεάς ζώει λακέ

ρυζα κορώνη; 610 ΕΥ. αιβοϊ, ως πολλά κρείττους ούτοι του

Διός ημίν βασιλεύειν.
ΠΕΙ. ου γαρ πολλώ;..
και πρώτα μεν ουχί νεώς ήμας
οικοδομείν δεί λιθίνους αυτούς,

ουδέ θυρώσαι χρυσαΐσι θύραις, 615 αλλ' υπό θάμνοις και πρινιδίοις

οικήσουσιν. τοίς δ' αυ σεμνοίς
των ορνίθων δένδρον ελάας
ο νεώς έσται κούκ είς Δελφούς

ουδ' εις "Αμμων' ελθόντες εκεί
620 θύσομεν, αλλ' εν ταϊσιν κομάροις

και τοίς κοτίνοις στάντες έχοντες
κριθάς, πυρούς, ευξόμεθ' αυτούς
ανατείνοντες τω χείρ’ αγαθών

[ocr errors]
« PreviousContinue »